Warhammer Survivors - recenzja i opinia o grze. [XSX|S, XO, PC, PS5, NS, NS2]
Oficjalny crossover wciągającej i definiującej gatunek gry Vampire Survivors z niezwykle popularnym uniwersum Warhammera brzmi jak połączenie idealne, choć nie powiem zaskakujące. Inna sprawa, że nie mamy tu do czynienia z wysokobudżetową produkcją, więc takie połączenie niekoniecznie może wyjść obu seriom na dobre. Sprawdźmy więc jak się sprawy mają. Zapraszamy do naszej recenzji Warhammer Survivors w wersji Switch 2.
Warhammer Survivors stawia na nietypowe podejście, nie wybierając między fantasy a ponurym science fiction. Zamiast tego oferuje zarówno uniwersum Age of Sigmar, jak i uniwersum 40000 (40K) jednak w mechanice znanej z Vampire Survivors. Tytuł przynależy do gatunków bullet heaven oraz arena survivor, gdzie walcząc z falami wrogów, musimy przetrwać jak najdłużej. Studio Auroch Digital, odpowiedzialne za Warhammer 40,000: Boltgun, połączyło siły z Poncle (twórcy Vampire Survivor), pożyczając ich silnik gry, ich moduły, a następnie dodając do nich całą nową grafikę i pomysły. Osobiście, zamiast grać na platformach stacjonarnych, postanowiłem tym razem pobawić się tym tytułem na bardziej mobilnym Switch 2, który to bardziej pasuje do recenzowanej pozycji.
Malum Caedo czy Neave Blacktalon?
Jak już wspomniałem na początku zabawy z Warhammer Survivors wybieramy jeden z dwóch wymienionych światów. Postacie, ulepszenia i odblokowane bonusy są zasadniczo unikatowe dla każdego uniwersum, choć niektóre pasywne umiejętności powtarzają się w obu, dzięki czemu czuć różnicę zależnie od tego na co się zdecydujemy. Początkowo może się wydawać, że ilość dostępnych bohaterów jest mikra, ale tylko pozornie. Na wstępie rozgrywka 40K oferuje nam postać Malum Caedo natomiast Sigmar pozwala wcielić się w Neave'a Blacktalona, czyli dla wielu fanów kultowych przedstawicieli ulubionych serii. Ostatecznie jednak wojaków do zwerbowania (chociażby Bartosza Kozlowskiego) dostajemy ponad czterdziestu, jednych kupimy za pieniądze, innych uratujemy w boju, przez co staną się dostępni.
Po dokonaniu wyboru trafiamy na rozległą, otwartą mapę pełną wrogów, którzy nieustannie na nas nacierają. Posiadana broń strzela/tnie automatycznie, a za każdym razem, gdy zabijamy wrogów, wypada z nich "doświadczenie" pod postacią kryształów. Zbieramy je by awansując na kolejne poziomy, zdobywając nową broń lub przedmioty pasywne, które zwiększają nasze możliwości destrukcji i przetrwania. Tutaj odnośnie Warhammer Survivors pewien niuans, bo chociaż gra określana jest jako bullet heaven bliżej jest jej jednak do zwykłej zręcznościówki (a przynajmniej początkowo), co jest zaletą. Zamiast bezmyślnie rżnąć/bądź prażyć do hord przeciwników stojąc w miejscu, sporo się tu nachodzimy, by znaleźć lepszą pozycję bądź uciec przed silniejszymi przeciwnikami. Ocenianie ryzyka jest ważną częścią całej zabawy. Ponadto, jeśli znajdziemy broń, której nasza postać nie używa dołącza do nas towarzysz, który potrafi się nią posłużyć. Z czasem można nawet stworzyć małą drużynę, lecz niestety nie da się jej samodzielnie kontrolować. Szkoda jednak, że z broni podstawowej nie możemy atakować ani w górę, ani w dół, ale zrobiono to celowo by było pole do popisu dla różnorodnych „znajdziek” jak różnego rodzaju pociski czy plamy oleju.
Warhammer Survivors pozwala na wsparcie sojuszników
Przeciwnicy również są charakterystyczni dla obu wariacji serii. W 40K wyżynamy hordy Tyranidów do spółki z Orkami, natomiast Sigmar oferuje nam hordy kultowych Skavenów. Zamiast tradycyjnego timera kończącego etap, na graczy czyhają potężni bossowie z własnymi paskami zdrowia (np. Great Unclean One, Ghazghkull Thraka), a także unikalne elementy jak wsparcie w postaci pojazdów (np. czołg Leman Russ). Co ciekawe przeciwnicy posiadają unikalne umiejętności potrafiące nam mocno zaszkodzić. Silniejsi tyranidzi własną psychiką mogą wzmacniać swych słabszych przydupasów, natomiast rozwścieczeni orkowie swoim „waagh!” potrafią przywoływać na pomoc większych i silniejszych przedstawicieli swojego gatunku. Szkoda tylko, że części bossów nie da się pokonać, jeśli nie zdobędziemy odpowiedniego oręża, co irytuje. Co jeszcze potrafi wywołać zgrzytanie zębów? Bitwy nabierają tempa znacznie szybciej, niż znalezienie dobrych kombinacji broni, które pozwoliłyby skuteczniej przerzedzać watahy wrogów. Zbyt często potrzebujemy też uleczenia, a środki na to pozwalające zdobywamy stosunkowo rzadko. To, moim zdaniem, powinno ulec w przyszłości poprawie.
Prędzej czy później i tak giniemy, ale po śmierci wydajemy zdobyte złoto na liczne usprawnienia takie jak: zadawane obrażenia, prędkość ruchu, zasięg broni, punkty życia i tym podobne. Niestety nie da rady ich przenosić pomiędzy oboma światami, ale to dobrze, bo Warhammer Survivors utrzymuje przez to balans rozgrywki. Cieszy fakt, że gra ma w sobie coś z zadziorności, nawiązując do figurek stołowych, na których jest oparta. Obie grupy postaci mogą odblokować narzędzia hobbystyczne i gamingowe jako broń i przedmioty użytkowe, takie jak pojemnik z farbą obszarową, wybuchające kostki obrażeń losowych i taśmę mierniczą/linijkę zwiększająca zasięg naszych ataków. Jednym z etapów rozgrywki jest dosłownie Hobby Table: pole bitwy rozłożone na czyimś prawdziwym stanowisku roboczym do figurek z gry Warhammer, otoczone słoiczkami z farbą, narzędziami do cięcia, pędzelkami, matami, kubkami, pudełkami do przechowywania i innymi gratami, które powoli zajmują stolik fana, gdy tylko wykłada na nim figurki. Naprawdę miłe.
Rozpikselizowany Warhammer
Chociaż Warhammer Survivors dostępny jest na wszystkie platformy do grania obecnej generacji, osobiście wybrałem Switch 2, ponieważ uznałem, iż ta konsola najlepiej pasuje do stylu zabawy oferowany przez grę i się nie zawiodłem. Tytuł świadomie stawia na retro estetykę nawiązującą do klasyków gatunku, a uruchamiając go poczułem nostalgię jakby uruchamiał produkcję z Amigi. Oczywiście mamy tutaj pixel-art imitujący proporcje ekranowe 4:3, co znakomicie buduje klimat i świetnie wygląda na małym ekranie. Jeśli chodzi o telewizor też nie jest źle, ale czuć, że tytuł rozwija skrzydła na urządzeniach przenośnych, zwłaszcza że swobodnie można grać za pomocą samego dotyku. Wszystko działa płynnie w 60 klatkach bez jakichkolwiek przycięć.
Zrecenzowany Warhammer Survivors to świetny odstresowywacz, ponadto osadzony w kultowym dla wielu uniwersum znanym z gier figurkowych i gier komputerowych czy konsolowych. Wprawdzie jest mocno inspirowanym innym znanym tytułem nie wnosi zbyt wiele do swojego gatunku, ale dla wielbicieli tego typu rozgrywki będzie solidnym tytułem, który warto włączyć do swojej kolekcji. Niestety niektórych może boleć brak polonizacji, pomimo iż tekstu zbyt wiele tu nie ma.
Ocena - recenzja gry Warhammer Survivors
Atuty
- Realia dwóch odnóg uniwersum Warhammera.
- Duża ilość bohaterów do zwerbowania.
- Duża swoboda poruszania się po planszach.
- Rozbudowany rozwój naszych wojaków.
- Wymagająca ale dająca sporo radości rozgrywka.
Wady
- Kontrolowanie sojuszników prawie niemożliwe.
- Niektórzy bossowie nie do pokonania bez dedykowanej broni.
- Wróg rośnie w siłę niewspółmiernie szybciej niż zdobywamy mocniejszy oręż.
- Tytuł raczej do mobilnego grania niż zabawy na dużym TV.
Warhammer Survivor to wprawdzie prosta wyrzynka, by rozluźnić się przed poważniejszymi tytułami, mimo to sprawia wystarczająco dużo uciechy, by regularnie do niej wracać. Rzecz jasna obecność obu wariacji uniwersum Warheammer nie będzie bez znaczenia dla jego fanów, którzy z pewnością skuszą się na tą produkcję.
Graliśmy na:
NS2
Galeria
Przeczytaj również
Komentarze (0)
SORTUJ OD: Najnowszych / Najstarszych / Popularnych