Dreame S100 4K QLED MiniLED 65" - test telewizora. Czy to dobry wybór dla gracza?

Rynek telewizorów przechodzi w ostatnich latach znaczące zmiany. Niegdyś wybór ograniczał się do kilku głównych producentów z Korei Południowej i Japonii, jednak obecnie układ sił jest znacznie bardziej zróżnicowany. Obok marek o ugruntowanej pozycji, do głosu dochodzą producenci wcześniej kojarzeni z rozwiązaniami z innych segmentów elektroniki użytkowej. Dreame, znane dotychczas z produkcji sprzętu AGD, wkracza w segment domowej rozrywki, wykorzystując zaplecze technologiczne firmy Skyworth.

Model Dreame S100 pozycjonowany jest na średniej półce, celując w użytkowników poszukujących optymalnego stosunku ceny do możliwości. Telewizor stanowi centrum domowego ekosystemu, co producent konsekwentnie rozwija w ramach swojej strategii. Konstrukcja nie próbuje rywalizować z najdroższymi modelami na rynku, lecz koncentruje się na dostarczeniu solidnych parametrów obrazu oraz wyjątkowo rozbudowanego systemu dźwiękowego, co często bywa najsłabszym punktem nowoczesnych wyświetlaczy.

Wariant 65-calowy trafia na rynek w momencie, gdy konkurencja jest niezwykle silna. Producent zrezygnował z ekstremalnego odchudzania obudowy na rzecz integracji fizycznego nagłośnienia, co stanowi przemyślany kompromis technologiczny. Urządzenie staje do walki o klienta, który oczekuje kompletnego sprzętu bez konieczności inwestowania w dodatkowe udźwiękowienie. Sprawdźmy zatem, czy ten telewizor jest godny polecenia. Na początek zobaczcie, co ma w środku. 

@ppe.pl Dreame S100 4K MiniLED o przekątnej 65”! Testujemy TV, sprawdźcie czy będzie dla Was ok! #dreame #test #tv #review #technologia ♬ oryginalny dźwięk - PPE pl

Specyfikacja techniczna Dreame S100 4K 65"

• Ekran: 65 cali, 4K UHD (3840 x 2160), QLED+, Mini LED (160 stref wygaszania)
• Odświeżanie: 120 Hz (natywne), do 144 Hz w trybie gry (VRR)
• Jasność: 600 nitów (ciągła), do 1000 nitów (szczytowa)
• Procesor i pamięć: MediaTek MT5889, GPU Mali-G52, 3 GB RAM, 32 GB pamięci wewnętrznej
• Audio: System 4.1.2 o mocy 70 W, 11 głośników (w tym subwoofer 20 W), Dolby Atmos, DTS
• System operacyjny: Google TV (Android TV 11)
• Łączność: 3x HDMI (dwa porty z obsługą 4K w 120/144 Hz, w tym jeden eARC), 2x USB, Wi-Fi 5, Bluetooth 5.1, LAN

Wyceniony na 4299 złotych za wariant 65", Dreame S100 staje do bezpośredniej rywalizacji z modelami takich marek jak TCL czy Hisense, a także z bazowymi seriami telewizorów innych, czołowych producentów. W tym przedziale cenowym rozbudowane systemy dźwiękowe nie są już rynkowym ewenementem, ponieważ konkurencja z powodzeniem stosuje zaawansowane układy wielokanałowe. Dreame skutecznie dotrzymuje im jednak kroku, implementując powiększony, 70-watowy system w konfiguracji 4.1.2, który w praktyce eliminuje potrzebę zakupu taniego, zewnętrznego soundbara.

Twardym i bezdyskusyjnym wyróżnikiem S100 na tle rynkowych rywali pozostaje natomiast trzyletnia gwarancja producenta. Sama specyfikacja techniczna, zapewniająca niezbędne standardy łączności i wsparcie dla kluczowych formatów obrazu, potwierdza solidną przynależność tego sprzętu do klasy średniej.

Wygląd i wykonanie Dreame S100 

Dreame S100 charakteryzuje się prostym, minimalistycznym wzornictwem z wąskimi ramkami wokół ekranu, jednak sama bryła urządzenia odbiega od trendu ekstremalnego odchudzania obudów. Konstrukcja jest wyraźnie pogrubiona – w najcieńszym miejscu ma około 5 cm, natomiast w dolnej sekcji, gdzie ulokowano system audio, wymiar ten wzrasta do blisko 10 cm. Taka budowa wynika z konieczności wygospodarowania przestrzeni dla rozbudowanych przetworników i tuneli bass reflex, co jest istotne przy planowaniu montażu ściennego.

Telewizor spoczywa na centralnej stopie, której instalacja wymaga wkręcenia śrub głęboko w strukturę obudowy. Nie wymaga to użycia dużej siły, ale wymusza zastosowanie odpowiednio długiego śrubokręta i precyzyjnego trafienia w ukryte otwory montażowe. Na szczęście jest to czynność jednorazowa, a po poprawnym skręceniu konstrukcja zachowuje stabilność odpowiednią dla gabarytów panelu o tej przekątnej. Wizualnie sprzęt u mnie delikatnie zapunktował za sprawą przemyślanych detali. Całość urozmaicają eleganckie i subtelne, beżowe elementy wykończenia na dolnej krawędzi telewizora oraz u dołu podstawy, nadając masywnej bryle nieco bardziej wyrafinowanego charakteru.

Niestety odczuwalnym brakiem w budowie samego frontu jest zero jakiejkolwiek powłoki antyrefleksyjnej na matrycy. Ekran pozbawiony jest filtrów i odbija absolutnie wszystko z otoczenia. W tej klasie cenowej nie jest to żaden wyjątek, ale... szkoda, że dostajemy tu dosłownie kolejne lustro. 

Dołączony do zestawu pilot to duża, plastikowa konstrukcja o bardzo podstawowej charakterystyce. Urządzenie oferuje standardowy układ klawiszy, w tym praktyczne odnośniki bezpośrednie do najpopularniejszych aplikacji streamingowych, jak Netflix, YouTube czy Amazon Prime Video. Sama kultura pracy przycisków jest jednak przeciętna – wymagają one zdecydowanego i mocnego wciśnięcia, aby telewizor zareagował na polecenie. Przyciski chodzą poprawnie, ale brak im lekkości działania znanej z modeli premium innych producentów.

Najpoważniejszym mankamentem w kontekście ergonomii pilota jest skomplikowany dostęp do baterii. Zastosowano tu niefortunne rozwiązanie wymagające jednoczesnego wciśnięcia mechanicznego przycisku i siłowego wypięcia całej dolnej klapki. Mechanizm stawia bardzo duży opór, co podczas otwierania wywołuje naprężenia plastiku i sprawia wrażenie, jakby to wszystko zaraz miało popękać. Jest to rozwiązanie skrajnie niewygodne i mało intuicyjne. Mam wrażenie, że w pewnym momencie po prostu mógłbym coś połamać. 

Jak Dreame S100 wypada w codziennym użytkowaniu? 

Dreame S100 opiera się na sprawdzonym systemie Google TV w wersji 11. To stabilne środowisko, które dzięki zastosowaniu procesora MediaTek MT5889 oraz 3 GB pamięci RAM działa płynnie i nie irytuje opóźnieniami w podstawowej nawigacji. Konfiguracja przebiega bezproblemowo (chociaż jest długa), oferując natychmiastowy dostęp do wszystkich wiodących platform VOD oraz integrację z kontem Google, co ułatwia zarządzanie profilami i korzystanie z różnych funkcji głosowych. Interfejs reaguje responsywnie, co w średniej półce cenowej wciąż nie jest oczywistym standardem, a tutaj pozwala na wygodne przełączanie się między aplikacjami czy źródłami sygnału. Pewnym mankamentem, który zauważyłem, jest jednak dość długi czas instalacji wszystkich aplikacji. To pewnie wina wolnej, wbudowanej pamięci na dane użytkownika. 

Oceniając parametry obrazu w domowych warunkach, telewizor radzi sobie bardzo dobrze, choć warto poświęcić chwilę na zmianę fabrycznych ustawień, najlepiej wybierając tryb filmowy. Matryca QLED+ generuje jasność ciągłą na poziomie 600 nitów, co wystarcza do oglądania telewizji w umiarkowanie jasnym salonie. W produkcjach wykorzystujących formaty Dolby Vision czy HDR10+, ekran potrafi dobić do 1000 nitów jasności szczytowej. Przekłada się to na wystarczającą dynamikę obrazu i rzetelne, nienasycone sztucznie kolory, zwłaszcza po aktywacji wyższego poziomu lokalnego wygaszania. Sama regularność podświetlania jest w porządku. Niżej znajdziecie dużo kadrów z różnych materiałów. Co warto wiedzieć, te szczytowe 1000 nitów nie jest na całej powierzchni ekranu, ale i sam HDR pozostawia nieco do życzenia. Matryca zdecydowanie mogłaby być jaśniejsza. 

Odbiór tradycyjnej telewizji opiera się w tym modelu na komplecie wbudowanych tunerów (DVB-T2, DVB-C, DVB-S2), co skutecznie eliminuje konieczność upychania pod ekranem zewnętrznych dekoderów. W starciu z sygnałem telewizyjnym, który na naszym rynku rzadko grzeszy wysokim bitratem, główną pracę wykonuje procesor MediaTek i algorytmy ukryte pod nazwą Dreamind Pro AI. W praktyce oprogramowanie wymusza sztuczne podbicie rozdzielczości i wyostrza obraz z telewizji naziemnej, maskując artefakty kompresji na tyle, na ile pozwala taki panel. Przydatnym rozwiązaniem okazuje się wbudowane podbicie pasma dialogowego, które ratuje sytuację przy płaskich dźwiękowo audycjach publicystycznych. Z kolei przy transmisjach sportowych fizyka robi swoje – natywna, 120-hercowa matryca wsparta systemem upłynniania ruchu po prostu trzyma klatkaż w ryzach, minimalizując smużenie podczas dynamicznych ujęć.

W kwestii zarządzania kontrastem producent postawił na technologię Mini LED z podziałem na 160 niezależnych stref. Początkowo wydawało mi się, że będzie to bardzo mało i faktycznie, są tutaj dwa problemy. Po pierwsze, w niektórych scenach widać ewidentne, delikatne smużenie za dynamicznymi obiektami (co jest wynikiem zmiany strefy podświetlania). Po drugie, czernie są... zależne od sceny, ale bez szału. Wiadomo, to nie OLED, ale jak na Mini LED, oczekiwałem trochę więcej. W ujęciach o skrajnym kontraście, takich jak jasne napisy na czarnym tle, wokół obiektów dostrzegalny jest widoczny efekt poświaty (czyli blooming, no nie do przeskoczenia). Sytuację potęguje opisany wcześniej brak jakiejkolwiek powłoki antyrefleksyjnej na matrycy. Oglądanie mrocznych thrillerów wieczorem wymusza zgaszenie lamp w salonie, w przeciwnym razie będą się one bezlitośnie odbijać w szklanej tafli ekranu, odciągając uwagę od seansu.

Zauważalnym mankamentem podczas bardziej zaawansowanego użytkowania są również ograniczenia sprzętowe podczas dekodowania cięższych materiałów wideo. Telewizor bez najmniejszego problemu radzi sobie ze streamingiem 4K z popularnych platform, jednak schody zaczynają się przy próbie odtworzenia ciężkich plików z sieci lokalnej. Urządzenie ma problemy z zachowaniem płynności przy materiałach 4K z wysokim bitratem, przekraczającym około 25 megabitów na sekundę. Dla osób opierających domową bibliotekę na nieskompresowanych plikach i serwerach typu Plex, zwiastuje to konieczność dokupienia zewnętrznej, wydajniejszej przystawki multimedialnej. Pytanie, jaki w tym cel, skoro kupujemy już telewizor, potencjalnie, właśnie do takich zastosowań. Na szczęście, nie wszyscy użytkownicy mają tego typu wymagania, więc to nie tak, że Dreame S100 należy od razu skreślać. 

Na osobny akapit zasługuje system audio, który w codziennych scenariuszach wypada bardzo dobrze. Zastosowanie zestawu przetworników o mocy 70 W w układzie 4.1.2 dostarcza dźwięk gęsty, z odczuwalnymi tonami niskimi z wbudowanych z tyłu głośników basowych i czystą linią dialogową. Wsparcie dla dekodowania formatów Dolby Atmos i DTS przekłada się na szeroką scenę dźwiękową, która skutecznie wypełnia pomieszczenie. To jeden z nielicznych przypadków, w których telewizor wyjęty z pudełka całkowicie eliminuje potrzebę inwestycji w podstawowy soundbar. Może usłyszycie to brzmienie na wideo na naszym TikToku (podpięte wyżej). 

Ale co by nie mówić, gra się na tym sprzęcie bardzo dobrze! Podpiąłem konsolę PlayStation 5 Pro i nie uświadczyłem absolutnie żadnego problemu z poprawną komunikacją obu urządzeń. S100 dysponuje portami HDMI obsługującymi sygnał 4K przy 120 klatkach na sekundę, z pełnym wsparciem dla zmiennej częstotliwości odświeżania ekranu (VRR) oraz automatycznego trybu niskiego opóźnienia (ALLM). Matryca charakteryzuje się bardzo dobrym czasem reakcji, a gry działają płynnie, bez smużenia czy rwania klatek. Także pod tym względem możecie go śmiało brać pod uwagę przy zakupach. 

Czy zatem warto kupić ten sprzęt? 

Testowany dzisiaj Dreame S100 4K 65" to telewizor,  który precyzyjnie trafia w potrzeby określonej grupy odbiorców. Konstrukcja udowadnia, że w średnim segmencie cenowym można zaoferować kompletne urządzenie multimedialne, bez konieczności odsyłania klienta po dodatkowe akcesoria. Kwota 4299 złotych wydaje się sensowną propozycją za telewizor, który fabrycznie dysponuje matrycą Mini LED z ponadprzeciętnym, zintegrowanym nagłośnieniem. To właśnie ten 70-watowy układ audio stanowi największą siłę testowanego modelu, deklasując płaskie brzmienie większości rynkowych konkurentów i pozwalając na oszczędności przy budowaniu domowego centrum rozrywki.

Urządzenie nie ustrzegło się jednak kompromisów wynikających z pozycjonowania cenowego. Zaledwie 160 stref wygaszania w połączeniu z całkowitym brakiem powłoki antyrefleksyjnej wymaga od użytkownika odpowiedniego przygotowania oświetlenia w pomieszczeniu, szczególnie podczas wieczornych seansów. Telewizor wymaga również cierpliwości przy instalowaniu aplikacji, a także zrozumienia pewnych kompromisów. Z drugiej strony, stabilnie działający system operacyjny, bezproblemowa współpraca z konsolami obecnej generacji oraz trzyletnia gwarancja skutecznie równoważą te niedogodności. To rzeczowy, konkretny sprzęt, który dobrze wywiązuje się ze swoich podstawowych zadań.