Resident Evil Village - recenzja i opinia o grze [Switch 2]. Capcom nie zawodzi

Capcom wykorzystuje okazje i oferuje na hybrydzie Nintendo nie tylko najnowsze gry. W jednym dniu na platformie pojawiły się trzy przygody pełne zombie, a ja miałem okazję sprawdzić, jak wygląda i działa Resident Evil Village. Czy warto sprawdzić grę? Przeczytajcie naszą recenzję.

Już wcześniej dzieliłem się wrażeniami z Resident Evil Requiem na Nintendo Switch 2, ale w ostatnich dniach chętnie wróciłem do pozostałych premier Capcomu z tej platformy. I właśnie dlatego ponownie wróciłem do Resident Evil Village. Grę przeszedłem na PlayStation 5, sprawdzałem na PC, a po drodze miałem też okazję pobawić się wersją na PlayStation VR2.

Każde wydanie daje trochę inne doświadczenie, więc tym bardziej ciekawiło mnie, jak ta przygoda wypada w wersji przenośnej. Zacznijmy jednak od podstaw, bo szczerze mówiąc…

Ta historia wciąż działa!

Recenzowany Resident Evil Village wrzuca nas z powrotem w koszmar Ethana Wintersa - faceta, który po traumie z Luizjany chciał wreszcie złapać oddech, zniknąć z radaru i po prostu żyć z Mią oraz małą Rose. Szybko okazuje się jednak, że w tym uniwersum „normalne życie” jest tylko krótką przerwą między jednym dramatem a kolejnym. Brutalny atak na dom, chaos, porwanie, wypadek i pobudka na mroźnym poboczu pośrodku niczego… to wciąż świetnie napisane otwarcie, które działa nawet wtedy, gdy znasz już te wydarzenia na pamięć. A kiedy Ethan trafia do tytułowej wioski, od razu czuć, że to nie jest miejsce „złe” w oczywisty sposób - tu wszystko jest popsute od środka, a przerażeni mieszkańcy bardziej przypominają ofiary niż społeczność.

Z czasem wychodzi na jaw, że wioska jest tylko bramą do większego koszmaru. Nad okolicą czuwa Matka Miranda, a jej wpływy rozlewają się na cztery osobne „domeny”, kontrolowane przez lokalnych lordów. Z jednej strony mamy Lady Dimitrescu i jej gotycką rezydencję, z drugiej Donnę Beneviento i segment, który przypomina czysty psychologiczny horror, dalej Moreau (wyniszczony, tragiczny, a jednocześnie obrzydliwie niebezpieczny)... i wreszcie Heisenberg, charyzmatyczny, głośny i wyraźnie skrojony pod bardziej widowiskową twarz Resident Evil Village. Każdy z fragmentów ma swój klimat, własne tempo i inne narzędzia, żeby zepsuć Ethanowi życie.

Najbardziej lubię to, że ta opowieść broni się przy powrocie. Jasne, nie ma już pierwszego szoku, nie ma tego uczucia „co jest za następnymi drzwiami”, ale struktura historii nadal potrafi przytrzymać przy konsoli, bo gra prowadzi nas przez kolejne etapy jak dobrze zmontowany horror: raz przyspiesza, raz dusi atmosferą, a potem znów daje mocniejszą, bardziej filmową scenę. Przy kolejnym podejściu łatwiej docenić drobiazgi: dokumenty, dialogi, sugestie rozsiane po lokacjach i to, jak konsekwentnie budowane jest tło wydarzeń. I właśnie dlatego wracając do Resident Evil Village już w wersji na Nintendo Switch 2 miałem wrażenie, że odgrzewam naprawdę dobry horror – taki, który nawet po latach nie traci tempa. Zwroty akcji nie zaskakują mnie już tak jak kiedyś, ale historia wciąż nie zawodzi.

Co dokładnie zawiera Resident Evil Village na Nintendo Switch 2?

Resident Evil Village na Nintendo Switch 2 nie jest wyłącznie podstawką przerzuconą na nowy sprzęt, tylko dopakowanym pakietem, który od razu daje poczucie kompletnej przygody. Dostajemy pełną kampanię Ethana, a jednocześnie całość jest podana tak, jak powinna wyglądać edycja kompletna.

Drugi filar wydania to The Winters’ Expansion, czyli przede wszystkim dodatek Shadows of Rose oraz możliwość przejścia całej kampanii w widoku TPP. I to nie jest tylko „smaczek” do odhaczenia, bo trzecioosobowa kamera realnie zmienia doświadczenie. Nagle w wielu fragmentach doświadczamy scen inaczej - z zupełnie odświeżonym odbiorem walki, ustawiania się do strzałów i czytania przestrzeni. A Shadows of Rose świetnie działa jako domknięcie wątku Wintersów: ma inny, bardziej senny i odklejony klimat niż podstawka i momentami potrafi wejść na naprawdę nietypowe tony.

No i zostaje trzeci element, czyli The Mercenaries - idealny tryb do krótkich sesji, szczególnie w przypadku przenośnej platformy. Po fabule to świetne rozszerzenie: szybkie rundy na wynik, zabawa bronią, czysty arcade, który pozwala rozładować napięcie po kampanii i jednocześnie podszlifować system walki bez presji narracji. W efekcie Gold Edition na Nintendo Switch 2 wypada jak kompletna paczka: pełna historia, solidne rozszerzenie, alternatywny sposób przejścia kampanii i tryb, który realnie podbija regrywalność.

Jak działa i wygląda Resident Evil Village na Nintendo Switch 2?

Recenzowany Resident Evil Village na Nintendo Switch 2 potrafi zaskoczyć już po pierwszych minutach – szczególnie wtedy, gdy większość czasu spędzacie w trybie przenośnym. Mroźna wioska, zamek Dimitrescu czy mroczne zakamarki u Beneviento wyglądają na handheldzie naprawdę klimatycznie: ostre kontrasty, mocne światło, mgła i dym robią tu świetną robotę, a całość ma ten „gęsty” ciężar, którego od horroru Capcomu oczekujemy. Muszę jednak podkreślić, że deweloperzy zdecydowali się na agresywnie niską rozdzielczość (około 540p w docku i mniej więcej 360-400p w trybie przenośnym), ale DLSS wyciąga obraz odpowiednio do 1080p na telewizorze i 720p na ekranie konsoli. W ruchu prezentuje się to zaskakująco czysto, szczególnie w ciemniejszych scenach, gdzie atmosfera i oświetlenie przykrywają większość kompromisów, a gra po prostu wygląda świetnie.

Pod względem płynności Resident Evil Village na Switchu 2 celuje w 60 klatek na sekundę i przez sporą część rozgrywki faktycznie trzyma się bardzo blisko tego założenia. W wąskich korytarzach, wnętrzach zamku i mniejszych pomieszczeniach potrafi działać znakomicie: strzelanie jest responsywne, poruszanie się pewne, a walki z pojedynczymi wilkołakami czy mniejszymi grupami przeciwników zapewnia odpowiednie doświadczenie. Kłopoty zaczynają się dopiero wtedy, gdy silnik dostaje większy ciężar na plecy - centralna wioska, bardziej otwarte tereny, intensywniejsze sekwencje akcji czy momenty z większą liczbą efektów potrafią zbić animację w okolice 45-50 fps, a chwilami nawet niżej.

Te wahania płynności wyraźniej czuć w docku, bo brak VRR sprawia, że spadki są wyraźniejsze. W trybie przenośnym sytuacja wygląda lepiej, bo ekran konsoli z technologią potrafi bardzo ładnie zamaskować skoki klatek - nawet gdy liczby nie są idealne, odczucie stabilności jest zdecydowanie przyjemniejsze niż wynikałoby to z samych cyferek. W praktyce więc, jeśli ktoś planuje grać głównie w handheldzie, Resident Evil Village potrafi wypaść zaskakująco „gładko” i naturalnie, a techniczne kompromisy łatwiej zignorować, bo klimat i tempo rozgrywki robią swoje.

Żeby zmieścić to wszystko na hybrydzie, Capcom musiał wyraźnie przyciąć kilka opcji graficznych… i to widać, jeśli zaczniecie rozkładać port na czynniki pierwsze. Tekstury ścian, podłoża i drobnych elementów otoczenia są bliżej poziomu PS4/PS4 Pro niż aktualnej generacji, cienie mają prostsze krawędzie, ambient occlusion jest mniej wyraziste, a miejscami widać odchudzoną roślinność i mniej drobnych detali w tle. Przy mocniejszych zbliżeniach można też wyłapać miększe krawędzie i typowe artefakty upscalingu, ale w normalnym graniu (szczególnie na ekranie samej konsoli) klimat po prostu zjada technikalia. Światło ślizgające się po gotyckich murach, mgła nad wioską, mocne kontrasty w ciemnych wnętrzach i klaustrofobiczne lokacje Beneviento nadal robią świetne wrażenie jak na sprzęt, który po prostu bierzesz z salonu do łóżka.

Resident Evil Village na Nintendo Switch 2 to port, przy którym Capcom naprawdę odrobił pracę domową. To nie jest wersja „na doczepkę”, tylko pełnoprawne wydanie dużego survival horroru, które w trybie przenośnym potrafi wyglądać i działać zaskakująco dobrze. Jasne, zdarzają się spadki płynności w bardziej wymagających scenach, a kompromisy graficzne są oczywiste, jeśli porównacie grę z PS5. Tyle że w praktyce, gdy po prostu grasz, dostajesz efektownego, gęstego klimatem Residenta, którego aż chce się ogrywać w handheldzie. I właśnie dlatego Resident Evil Village świetnie pokazuje, jak duży potencjał ma Switch 2, kiedy port jest zrobiony z głową.

Jak się gra w Resident Evil Village na Nintendo Switch 2?

Resident Evil Village na Nintendo Switch 2 to dla mnie wciąż świetny horror - taki, który po latach nadal potrafi złapać za gardło, nawet jeśli znam już wszystkie sceny i zwroty akcji. Wersja na nową konsolę Nintendo niczego tu nie „naprawia” fabularnie, ale też niczego nie psuje: klimat wioski, pierwszy kontakt z zamkiem Dimitrescu i finałowe fragmenty historii dalej robią robotę. Dużo radości daje też sam feeling walki i eksploracji.

Ogromnym plusem jest możliwość zmiany perspektywy kamery, bo realnie podbija to regrywalność. Mogę przejść kampanię w FPP dla maksymalnej imersji i poczucia, że jestem tuż obok Ethana, który ledwo ogarnia, w co został wrzucony, a potem wrócić do gry w TPP dla czystej frajdy z mechaniki: lepszej kontroli dystansu, ustawiania przeciwników, pracy kamerą i tempa walki, które chwilami kojarzy się z nowym podejściem Capcomu do serii.

Najważniejsze jest jednak to, że domknięty wątek Wintersów mogę teraz po prostu zabrać ze sobą wszędzie. To uczucie, kiedy odpalasz Village w pociągu, przed snem albo na kanapie, zamiast być przyspawanym do telewizora, jest bezcenne - szczególnie przy grze, która lubi wciągnąć na „jeszcze jeden fragment”. Za pierwszym razem przechodziłem tę historię stacjonarnie, teraz wróciłem do niej w wersji hybrydowej i satysfakcja z finału jest taka sama, a momentami nawet większa, bo przeżywam wszystko w swoim tempie i w dowolnych warunkach.

Czy warto zagrać w Resident Evil Village na Nintendo Switch 2?

Odpowiadając na powyższe pytanie... zdecydowanie tak! Szczególnie jeśli lubicie tę serię i chcecie zobaczyć, jak duży survival horror radzi sobie na hybrydowej konsoli. Capcom przygotował bardzo solidny port, który mimo oczywistych kompromisów graficznych i okazjonalnych spadków płynności potrafi dostarczyć pełnoprawne doświadczenie znane z większych platform. Najważniejsze jest jednak to, że klimat Village – mroczna wioska, świetne lokacje lordów i emocjonalne domknięcie historii Wintersów – działa tutaj dokładnie tak, jak powinien.

Ogromnym atutem jest też sama zawartość. Gold Edition oznacza, że dostajemy kompletny pakiet: podstawową kampanię, dodatek Shadows of Rose, możliwość przejścia gry w TPP oraz tryb Mercenaries, który świetnie sprawdza się w krótkich sesjach w trybie przenośnym. Dzięki temu Resident Evil Village na Switchu 2 nie jest tylko ciekawostką techniczną, ale pełnoprawną odsłoną serii, do której można wracać więcej niż raz.

Największą siłą tej wersji pozostaje jednak mobilność. Możliwość ogrania jednego z najlepszych współczesnych Residentów w pociągu, na kanapie czy przed snem sprawia, że Resident Evil Village nabiera zupełnie nowego charakteru. Jeśli więc macie Nintendo Switch 2 i szukacie dużego, klimatycznego horroru na długie wieczory – to zdecydowanie jedna z tych produkcji, które warto mieć w swojej bibliotece.