Recenzja gry: Basement Crawl

Zasady gry nie zmieniły sie przez te wszystkie lata - rzut izometryczny ukazuje scenerię, po której biega parę panopków i próbuje nawzajem podsadzać się bombami. Niszcząc skrzynie zbieramy power up'y wzbogacające nasz ekwipunek o nowe ładunki wybuchowe (na przykład zdalnie odpalane), zwiększa się nam zasięg rażenia bomb, czy odnawia pasek życia. Niestety, przez zaproponowany przez twórców (Bloober Team) design niewiele widać na ekranie, panuje straszny chaos, a przez panujący mrok ciężko nieraz rozróżnić naszego chłopka od przeciwnika. Nie mówiąc już o odróżnianiu od siebie poszczególnych rodzajów power up'ów - po prostu zbieramy wszystko po kolei.

Gra posiada opcję lokalnej gry kanapowej jak i multiplayera przez sieć, a i brak trybu gry dla pojedynczego gracza pozwala sądzić, że developer miał w zamyśle stworzenie gry imprezowej. Gra poległa w tym aspekcie głównie za sprawą nie trafionej stylistyki. Ponury klimat, zapętlona minuta pompatycznej muzyki, egipskie ciemności i ciemna paleta barw nie przykują do telewizora rozochoconej, podpitej gawiedzi spragnionej zabawnej, multiplayerowej, szybkiej rozgrywki. Wybiorą Bombermana. Kolorowego, intuicyjnego, przystępnego - zarówno graficznie jak i gameplay'owo. Rozumiałbym wybranie takiej, a nie innej stylistyki gdyby ta gra była celowana w specyficznego odbiorcę. Ale nie jest, bo nie wierzę, że developer brał za target emo-nastolatków, zamiast spragnionych szybkiej, niezobowiązującej rozgrywki casuali. Oczywiście - można się pobawić z kolegami, którym przypadnie mrok tej produkcji, ale po 30 minutach gry nie zaskoczy nas ona niczym nowym.