To samo, a jednak inaczej cz. 3 Spider-Man Edition
Kontynuuję prawdopodbnie mój ulubiony cykl blogów o grach takich samych, a jednak innych. Dla szybkiego przypomnienia, nie skupiam się tu na różnicach w grafice czy innych pierdoletach:) Interesuje mnie i chcę przedstawić warte uwagi produkcje, które mimo tej samej nazwy, w zależności od platformy mają inną rozgrywkę, zawartość, a nawet gatunek. Dziś odcinek skupiony wyłącznie na marce Spider-Man, bo sporo tu ciekawostek dla fanów Pajączka i nie tylko.
Spider-Man (2000)
Zaczynamy od prawdopdobnie najmilej wspominanej części do czasów, aż stery za marką przejął Insomniac. Spider-Man 2000 dostał kilka różnych wersji. Najpopoluarniejsza jest oczywiście ta na PSX, a także jej dopakowana graficznie i pod względem płynności odsłona na Dreamcasta. Obie dostały trójwymiarowe przerywniki filmowe w przeciwieństwie do wersji na Nintendo 64, gdzie zastąpiono je statycznymi slajdami i pogorszono jakość dźwięków. Zupełnie inną grę otrzymał GameBoy Color, która tylko podstawowo nawiązywała do fabuły z dużych odsłon. Nie była to już platformowa bijatyka 3D, a sidescroller 2D, który zebrał mieszane opinie. Chwalono zróznicowane poziomy i oprawę opartą na sprite'ach, ale sama rozgrywka na dłuższą metę potrafiła być monotonna a i nie zabrakło nieprzyjemnych skoków w poziomie trudności. Wersję na Colora należy bardziej traktować jako ciekawostkę, a z dużych odsłon to ta na Dreamcasta cieszy się najlepszą opinią jako ostateczna.
Spider-Man Battle for New York
Pajączek ekskluzywny na mobilki, dostał wersję na Advance'a i DSa, które mimo że opowiadały tę samą historię, to mechanicznie różniły się między sobą. Nowsza konsolka Nintendo dostała bardziej rozbudowany system walki, czasówki, mini gry, a dialogi w przerywnikach były dubbingowane w przeciwieństwie do GBA, gdzie trzeba się było zadowolić samym tekstem. Gra była solidnym średniakiem - z jednej strony chwalonym za możliwość wcielenia się w Zielonego Goblina i ciekawy system ulepszeń, ale z drugiej krytykowanym za spory recyklingiem etapów.
Spider-Man (The Movie)
Pierwsza część przygód pajączka w oparciu o początek filmowej trylogii. Wersje na 6 generację konsol nie były do końca identyczne. Xbox dostał dodatkowe 2 poziomy z Kravenem, których nie uświadczyli posiadacze PS2 i Kostki. Nie była to duża zawartość, ale warta wskazania. GBA był z kolei zupełnie inna wersją - sidescrollerem 2D. Generalnie gra została w znacznym stopniu przyćmiona przez otwart świat z kolejnej części, natomiast mimo że oferuję bardziej zwarte poziomy, warto ją docenić.
Spider-Man 2 (The Movie)
Ciepło wspominana gra na podstawie filmu Sama Raimiego. Szczególne różnice dotyczyły wersji na PC i PS2/Xboxa. Wersja na PC była znacznie uproszczona pod wględem struktury poziomów, walki i poruszania się po mieście. Była to w zasadzie wykastrowana wersja z dużych konsol, która swego czasu stanowiła sporą rewolucję dla Pajączka. W wersji na 6 generację konsol zaporoponowano otwarty świat, bardziej robudowany system walki a bujanie się na sieci wypadło świetnie. O ile pod wględem rozgrywki wersje na Xboxa i PS2 były identyczne, a oprawą i stabilnością wygrywał Xbox, to sterowania projektowano oryginalnie z myślą o Dual Shocku 2 i to na tej konosli kontrola jest uznawana za optymalną.
Spider-Man 3 (The Movie)
Spider Man 3 nie spotkał się już z tak ciepłym przyjęciem jak produkcja nawiązująca do poprzedniego filmu. Być może także dlatego, że sam film zebrał mieszane opinie. Generalnie Spider-Man 3 jest dośc mocno niedocenioną i w sumie zapomnianą produkcją. Chciałbym tu podkreślić szczególnie 3 wersje gry. PS3/Xbox 360, PS2/Wii oraz DS. Wersja na next-geny posiadała większy otwarty świat i bardziej zaawansowany system walki. Wersja na last-geny dostała nieco uproszczony i zwarty teren, jednak niektórym bardziej przypadł do gustu. Różnice dotyczyły także bossów, raz lepiej wypadali na PS3 a innym razem na PS2. Wersje rózniły się także dialogami i prowadzoną narracją, gdzie to PS2 generalnie jest oceniane lepiej. Niestey oprawa graficzna dzieła Vicarious Visions była słaba, widać, że gra, choć z sercem, była tworzona pospiesznie, a budżet zdecydowanie poszedł do Treyarch (wersja PS3/Xbox 360). Na Wii dostaliśmy grę z PS2 i dodatkowo róznie oceniane sterowanie ruchowe, lepiej sprawdzjące się w bujaniu na sieci niż walce. Bardziej efektowną i dopracowaną technicznie grę otrzymały next-geny, ale w niektórych momentach to stareńkie PS2 pokazuje pazur...o ile przeżyje się oprawę i problemy, wynikające z pospiesznej produkcji. Co bardzo ciekawe to wersja na DS jest uznawana za najlepszą, choć też nie dla każdego. Zmieniono tu perspektywą na 2d a gra stałą się chodzoną bijatyką, w której sterowanie całkowicie oparto na ekranie dotykowym. Gra była chwalona za ciekawe poziomy, przemyślany system, który daje sporo frajdy po opanowaniu i dopracowaną rozgrywkę. Niestety czas zabawy znacznie okrojono, a więc short, but sweet.
Ultimate Spider-Man
Ultimate Spider-Man zapamiętany szczególnie z komiksowej oprawy i możliwości kierowania także Venomem jest znany szczególnie z odsłon na duże kosnole. Nie było tu znaczących różnic, natomiast inaczej sprawa się miała co do wersji przenośnych. GBA dostał dość przeciętną grę, ale DS całkiem dobrą bijatykę /platformówkę 2.5D z bardzo ładną kreską. Tutaj także dano możliwość pokierowania dwoma bohaterami, a levele Venoma oparto na ekranie dotykowym, co wyszło dobrze.
Spider-Man Web of Shadows
Kolejny Pajączek dziś nieco zapomniany, a który jest niesamowicie ciekawym przypadkiem pod względem róznorodności wersji. Najpopularniejsza oczywście była na PS3/ Xboxa 360 z otwartym światem, rozbudową umiejętności bohatera i swobodnym poruszaniu sie po całym Manhattanie. Inaczej prezentowała się wersja na Wii, która bazowała na wersji na next geny, dorzucając ponownie nie najlepiej sprawdzające się sterowanie ruchowe, dodatkowe kostiumy i lekko zmienione sekwencje QTE. Bardzo ciekawym przypadkiem są wersje na PS2 i PSP, z podtytułem Amazig Allies Edition. Zrezygnowanao z otwartego świata a postawiono na bijatykę 2.5D. Historia została uproszczona, podobnie jak mechanika huśtania. Postawo na hordy wrogów i typową napierdalankę jak to w brawlerze. Została jeszcze wersja na DS....i ponownie była oceniana najwyżej. Czy kojarzycie Batman Arkham Origins Blackgate na PS Vita/3DS? Metoidvania z Nietoperkiem. Spider-Man też dostał grę w tym gatunku, a jest nią właśnie kompletnie zapomnainy Web of Shadows na DS. Gra była dopracowana, pełna ciekawych poziomów, gadżetów, szukania ukrytych przejść i sekretów. W przeciwieństwie do Spider-Mana 3 postawiono tu na tradycyjne sterowanie przyciskami z dodatkowym wykorzystaniem ekranu dotykowego. Nie był on jednak wiodącym elementem, tylko dodatkiem prezentującym mapę i pozwalał na zmianę stroju. Podstawową wadą był ponownie krótki czas zabawy.
Spider-Man Shattered Dimensions
Shattered Dimenions jest prawdopodobnie najlepiej wspominanym Pająkiem z 7 generacji konsol. Wersje na Xboxa 360/PS3 i Wii, były w zasadzie identyczne pod względem zawartości, a różncie sprowadzały się do sterowania. Ponownie ciekawy tytuł dostał DS. Była to w zasadzie zupełnie inna gra. Podobnie jak w przypadku Web of Shadows dostaliśmy metroidvanie. Nie wypadło to już aż tak dobrze jak Web of Shadows. Narzekano na większą liniowość i bardziej ograniczoną strukturę poziomów, ale to wciąż tytuł warty uwagi.
Amazing Spider-Man 1 & 2
Dylogia Amazing Spder Man nie cieszy się zbyt dobrą opinią. Posiada jednak także spore różnice między wersjami. W przypadku części pierwszej na dużych konsolach dostaliśmy otwarty świat, swobodne bujanie się na sieci etc. Wersja na Wii U wykorzystywała dodatkowy ekran GamePada jako mapę i zawierała już wszystkie dodatki dlc na płycie. Vita próbowała przenieść otwarty świat z dużych konsol, ale widać, że sprzęt nie był na tyle mocny, bo musiano iść na spore kompromisy w oprawie, a też niestety w płynności rozgrywki. Ciekawostkę dostał 3DS, gdzie całkowicie wycięto otwarty świat, ograniczono używanie sieci, postawiono na proste w konstrukcji poziomy 3d wybierane z menu. Podobnie w wersji na Wii zrezygnowano z open-worlda na rzecz zamkniętych, osobnych misji.
Druga część gry ukazała się już na next-genach PS4 i Xboxa One. Ponownie zaproponowano otwarty świat, który w wersjach last-genowych na PS3/ Xboxa 360 został znacznie uproszczony (mniej przechodniów, uproszczona geometria obiektów). Zupełnie inną wersję otrzymał 3DS, jako liniową grę akcji. Pojawił się tu także ekskluzywny tryb stretegiczno-rpgowy, gdzie mogliśmy sami wysyłać naszego bohatera na misje .
Spider-Man Edge of Time & Friend or Foe
To dość przeciętne gry, które w dużych odsłonach nie różniły się od siebie, poza standardowym osobliwym sterowaniem na Wii. Edge of Time zawiódł tym bardziej, że po bardzo dobrym Shattered Dimenions wydawało się, zę będzie to jeszcze lepsza odsłona, tak się jednak nie stało. Odsłony przenośne ponownie się różniły, ale nie było tu już przyjemnej niespodzianki, bo wypadły bardzo przeciętnie.
Podsumowanie
Muszę przyznać, że nie sądziłem, że w przygodach Pajączka czeka tyle różnorodności. Według mnie, poza oczywistymi wyborami jak Spider-Man 2000, Spider-Man 2, Ultimate Spider-Man czy Shattered Dimensions, szczególnie warto zwrócić uwagę na mocno zapomnaniane, a dobre odsłony z DSa, które są ciekawymi metroidvaniami/bijatykami. Poza tym Spider-Man 1 i różne wersje Spider-Mana 3 są mocno niedocenione.
Dajcie znać, czy graliście w opisane gry i w jakiej wersji, mam też nadzieję, że dowiedziesliście się czegoś nowego!
Jeśli ktoś chciałby bardziej zgłębić temat gier takich samych, a jednak innych, a ominęły go moje wcześniejsze wpisy, wklejam do nich linki poniżej. Nie skupiłem się tam na jednej marce, a podszedłem do tematu bardziej generalnie. Może zachęci to Was do gry/serii, tylko w innej wersji i da jeszcze więcej zabawy w nieco innym spsób. Tego Wam życzę!
To samo, a jednak inaczej cz.2
Pozdrawiam!
