Moja wymarzona gra - co by to było?

Jest ponad tuzin gier, które bardzo lubię i uważam je za bardzo dobre. Cześć z nich według mnie ociera się o perfekcję w swoim gatunku, wykonaniu, pomysłach. Mam nawet swoją listę top ulubionych tytułów jak pewnie i każdy z Was. Ale choć było blisko, nie powstała jeszcze taka gra, która spełniłaby moje oczekiwania i wygórowania w absolutnych stu procentach. Jak już wcześniej wspomniałem, w wybranych tytułach było blisko. Jeżeli jednak miałbym sobie taką grę zażyczyć, wymarzyć, czy zlecić komuś aby mi ją stworzył (jeśli byłbym bogatym szejkiem), co by to było? Zapraszam do wpisu.

Osobiście lubię kilka gatunków gier. Nie mam jednego takiego który oddałbym za wszystko inne. Uwielbiam się pościgać w dobrej grze samochodowej jak świeżo wydana FORZA HORIZON 6, pokopać piłkę i wygrać sezon cenioną drużyną w FIFIE, pozwiedzać i odkrywać światy z różnych epok ludzkości w ASSASINS CREED, eksplorować upadłe miasta i kłaść trupa jak leci w DYING LIGHT, przemierzać pustkowia ze świetnym klimatem w MAD MAX, czy zużyć sporo wirtualnej amunicji obalając pewną sektę, czy dyktatora w przepięknej scenerii FAR CRY. 

Nie pogardzę również zanurzyć się w jednej z najlepszych gier w historii gamingu od naszego rodzimego studia w WIEDŹMIN 3, pojeździć na koniu i dokonać zemsty, podziwiając przy okazji wspaniałą wizję artystyczną w GHOST OF TSUSHIMA, i uratować ludzkość w cudownej i epickie trylogii MASS EFFECT. Są to dla mnie wyjątkowe szpile, które cenię bardzo wysoko i tam też znajdują się na mojej prywatnej liście. Ale nie są to gry idealne, bo takich po prostu nie ma. Zawsze czegoś zabraknie czego ja chciałbym osobiście, dlatego chciałbym opisać jak wyglądałaby moja wymarzona gra, która miałaby wszystko czego pragnę. Co by sprawiało, aby była to gra w jaką zawsze chciałem zagrać. Bardziej i mocniej niż kiedykolwiek.

I początek wcale nie jest niespodzianką, bo zmieszałbym kilka gatunków w jednym deweloperskim kotle i upichcił tytuł z kategorii jak kiedyś nazywano dyskietki z NINTENDO 10 in 1. Oczywiście z prawdziwego zdarzenia, a nie tylko z nazwy, gdzie naprawdę byłoby to około 10 gatunków różnych gier. Dlaczego tak? Uważam że fajnie byłoby mieć wszystkie ulubione kategorie w jednym miejscu. Niczego by mi nie zabrakło i miałbym wszystko czego oczekuję i potrzebuję pod ręką, w jednym miejscu na ekranie telewizora.

A że bardzo lubię post -apo, to byłby to pierwszy wybór grający pierwsze 🎻 skrzypce. W tle zombie, atomowa katastrofa, własny pojazd, który można ulepszać i dopracowywać, nuta fantastyki, walka bronią białą i palną, z ludźmi jak i różnymi kreaturami, pomoc innym, a, wszystko to w dążeniu do celu, aby odnaleźć pewną osobę na terenach zrujnowanych miast, pełnych niebezpieczeństw i tajemniczości podziemiach i sporych rozmiarów okolicach. Eksploracja pełną gębą w niesamowitym klimacie, świetną historią i walką o przetrwanie. Z drzewkiem umiejętności i misjami głównymi jak i zadaniami pobocznymi. Na kilkadziesiąt godzin, które pochłaniają bez reszty, gdzie czujemy, że to my jesteśmy tym głównym bohaterem, a w czasie przygody nie raz i nie dwa zastanowimy się nad sensem pewnych kwestii, bycia, życia, istnienia i tego czy w ogóle warto.

Osobiście bardzo cenię gry spod szyldu serii FALLOUT, jednak pewne elementy, założenia zrobiłbym zupełnie inaczej. Początkowo zawsze mnie mocno wciągało i "jechało" świetnym klimatem z kilometra, ale po czasie coś mnie zawsze odrzucało, jakby czegoś brakowało, coś nie pasowało, czy nawet zostało wprowadzone w grze niepotrzebnie, na siłę itd. Dawałem kilka szans i nie udało się dotrwać nigdy do końca. Choć czuję, że jest momentami tak blisko, coś jednak stoi na przeszkodzie. Może jednak wiedzą jak zrobić grę idealną, tę wymarzoną, ale jednak nie chcą, bo któż kupiłby wtedy kolejne. Jest cudownie, ale walnijmy tu jeszcze to, to i to, żeby tak za pięknie nie było, a co. Chcesz gry Twoich marzeń? Sam sobie zrób. No dobrze...

AROUS ma 35 lat, urodził się jeszcze w czasach kiedy wszystko funkcjonowało normalnie, czyli w świecie jaki widzicie teraz za oknem. Co zresztą ukazywane jest nam od czasu do czasu w wspomnieniach, po części interaktywnych i grywalnych. Kiedy obudził się pewnego dnia, zobaczył tylko ciemność i czuł ból, przygnieciony gruzem, próbując wydostać się (a w zasadzie doczołgać) do łuny światła ku górze. Czy mu się udało? Jak najbardziej, ale czemu nie został napromieniowany, jak przeżył, jak wtedy przetrwał?🤔 Niestety nasz bohater nie pamięta co się stało, pomału próbuję sobie wszystko przypomnieć i złożyć do kupy. Jak nauczył się walczyć, skąd posiadł te wszystkie umiejętności i dlaczego na jego ręce znajduje się tatuaż z imieniem ALOEA i współrzędnymi 22.34.22.A.66. Czy to ta kobieta której szuka, córka, żona? Co to za miejsce, i ile będzie musiał przetrwać i znieść, aby się tam dostać. Kim są postacie które mu pomogły, ocaliły go. 

Fantastyka, tajemniczość, zombie, przygoda, eksploracja, walka, brutalność, łzy, strach, nadzieja. Otwarty świat z cudną wizją artystyczną, niewyobrażalnymi detalami, w miejscach które wręcz możemy dotknąć czy poczuć. Na XBOX HELIX i PLAYSTATION 6. Gra która trafiłaby w gusta wszystkich bez wyjątku, jednych mocniej innych trochę mniej, ale trafiłaby wszystkich graczy. Czy komuś mogłoby czegoś zabraknąć? No raczej nie, bo byłyby wspomnienia interaktywne w współczesnym świecie, jak i tym upadłym i zniszczonym. Wielkie WOW w kwestii oprawy graficznej, historii, zwrotów akcji, gameplayu i możliwości naszej postaci, który może przeczesywać tereny z postapokaliptycznego sandała - tak zwanego buta apokalipsy, czy nasze słynne za komuny RELAXY jeśli ktoś woli. Pozostaje jeszcze jedna kwestia w jakim czasie odbywa się nasza przygoda, podróż? Powiedzmy, że czas obecny nie jest znany, ale podejrzewamy, że to kilkanaście lat po przykrych, wcześniejszych wydarzeniach. Natomiast "flashe" z przeszłości to końcówka lat 90 i początki 2000 roku. 

Pozostaje jeszcze pytanie czy chciałbym widok z perspektywy pierwszej osoby dla większej immersji, czy trzeciej osoby, co najbardziej pasuje do tego typu gier. Czy dałoby się zaimplementować obie te opcje w pełnoprawnym stopniu, nie krzywdząc drugiego wybierając pierwszy i odwrotnie. Fajny byłby oczywiście wybór w czasie rzeczywistym wedle uznania i upodobań. Jednak po głębszym przemyśleniu, chciałbym jednak widzieć tę świetnie stworzoną postać z którą się w jakimś stopniu utożsamiam. Kto nie pamięta przecież przygód JOELA, MARCUSA FENIXA, CZY GERALTA Z RIVII. Tak byłoby prawdopodobnie najlepiej.

Czy koniecznie musiałby być pojazd w mojej grze, hmmm, no powiedzmy, że opcjonalnie do wykorzystania żeby dojechać gdzieś dalej, czy szybciej się przemieścić. Pewnie dlatego tak uwielbiam Mad Maxa. Niech będzie na drugim planie, ale taki konkretny z charakterem, potężnym rykiem silnika i dający poczucie bezpieczeństwa, kiedy już w nim wygodnie siedzimy. Bo wiem, że ktoś w swojej wymarzonej grze wcale nie widziałby czterech kółek i wolałby wszystko odkrywać na piechotę. Dla mnie fajnie ostatecznie mieć opcję a jeżeli jej nie mieć.

Jeszcze co do samej historii to zdradzę tylko, że pewne nieznane istoty obserwowały nas przez jakiś czas, dostaliśmy kilka szans, których nie wykorzystaliśmy. Tu tkwi też klucz, jak my przeżyliśmy, dokąd dążymy po co i dlaczego. Jak to się skończy, czy istoty te były tymi dobrymi, a my złymi, czy my tymi dobrymi, a istoty złymi. Nigdy nie uwierzyłbym w te "bajki" ale teraz dzieje się to naprawdę i muszę temu stawić czoła i przyjąć do świadomości że to nie sen. To się właśnie kurdę dzieje. 

Po napisach końcowych nie odłożysz pada odrazu na miejsce. Będziesz jeszcze długo rozmyślał co się właśnie stało, czy mogło być inaczej, czy to "HAPPY END" czy tak miało się stać, czy to w ogóle dobrze, że tak się skończyło. Tym bardziej, że miałeś na to wpływ, to Ty podjąłeś pewne decyzje, wybory. Nie jest łatwo, zresztą kiedy było? Raczej nigdy, to zawsze poświęcenie, walka, ale dlaczego akurat my? Czemu teraz. Tyle pytań, ale na wszystkie są odpowiedzi i Ty je poznasz bardzo, bardzo dobrze...

Zamykam oczy, zakładam pelerynę i wyobrażam sobie czy to ja mógłbym być tym nieszczęśnikiem? Co bym zrobił, jak. Jak wyglądałby świat wokół mnie, kogo spotkałbym po drodze. Stworzenie tego wszystkiego wymagałoby sporych umiejętności, ale w branży mamy przecież sporo asów, nawet nie trzeba było by daleko szukać. Budżet pewnie też potrafiłby zwalić z nóg niejednego marzyciela, a pracę pochlonełyby zapewne kilka dobrych lat życia, ale hej, czy nie warto by było. Miałbym przecież swoją niemal idealną, wymarzoną i taką w którą sam zawsze chciałbym zagrać grę. Po której nic nie będzie już takie same. W odniesieniu do nas samych jak i branży. Oj grałbym i wyssał taki tytuł do samego cna, chciał jeszcze i więcej (jakieś dodatki) i robił to z najczystszą i największą przyjemnością jaką kiedykolwiek robiłem grając w grę konsolową. Perfectum mobile w świecie gier.

Ktoś powie czy zapyta - a czemu akurat w takim settingu, tyle zła, smutku, przecież kolorowa platformówka jak ASTRO BOT, też może być wyjątkowa, a do tego świetna, pozytywna i przyjazna jednocześnie . A no jasne że tak też może być, ale nie o to chodziło. Lubię wyzwania, atmosferę takich tytułów, pomagać innym i walczyć ze złem. Pomimo potu, krwi, łez, beznadziejności, da się znaleźć też pozytywne momenty i chwile, nawet w takich miejscach i sytuacjach. Nigdy nie należy się poddawać, zawsze trzeba mieć nadzieję, stawiać sobie cele i do nich dążyć i być gotowym na wszystko. Bo nie zawsze jest cudownie i kolorowo. Tak to już jest, że jednego dnia śpimy sobie smacznie i słodko w swoim wygodnym łóżku, a za chwilę musimy walczyć o przetrwanie, odszukać kogoś, nie pamiętając w ogóle co nas z ogromną mocą trzasnęło. Kto by pomyślał co...

A Ty jaką masz swoją idealną, wymarzoną grę? Podziel się opisem w komentarzu. Pozdrawiam gorąco i do usłyszenia.