Shrek 2 Remastered - recenzja i opinie o grze [PS5, XSX, NS2, NS, PC]. Wracamy na bagno!

Tego powrotu nikt się nie spodziewał, a jednak nastąpił. Growa adaptacja Shreka 2 zawitała na współczesnych konsolach, ale czy powinien? Zapraszamy do recenzji Shrek 2 Remastered.

Ekipa Aspyr ma na swoim koncie już całkiem sporo bardzo udanych remasterów i to nie tylko mniejszych, ale także i wybitnych, kultowych wręcz produkcji jak Tomb Raider, Legacy of Kain, Star Wars, a nawet i Władca Pierścieni. Dość zaskakujące okazuje się zatem to, że firma takiego kalibru wzięła się za remaster zapomnianej przez świat platformówki na bajkowej licencji, czyli jednej z najgorszych kategorii gier z czasów PlayStation 2, Xboksa i Gacka. A jednak.

Shrek 2 Remastered pojawił się nagle. Nikt w sumie o niego nie prosił, ludzie mają mieszane uczucia co do nadchodzącego filmu Shrek 5, a ostatnio na tapecie bardziej jawiły się remastery klasyków z marki Toy Story. Czyżby zatem ktoś chciał na szybko zarobić łatwą kasę żerując na nostalgii? Cóż, przekonajmy się, bo szczerze wam powiem, że bardzo zaintrygowała mnie ta dość niespodziewana premiera.

Shrek 2 Remastered - stare dobre czasy?

Gdy w 2004 roku na rynku ukazał się filmowy Shrek 2, zgodnie z ówczesną tradycją, musiała temu towarzyszyć gra wideo, która zgodnie z kolejnym niepisanym prawem owych czasów, na każdej platformie musiała być inna. Edycje na sprzęty Java i Game Boy Advance były platformówkami 2D, pecetowa przygoda była solową platformówką 3D, zaś konsolowcy dostali kooperacyjną przygodową grę akcji z elementami zagadek logicznych i sekcjami platformowymi. Bardzo zatem możliwe jest to, że gdy usłyszeliście o recenzowanym dziś Shrek 2 Remastered, mieliście błędne wyobrażenia dotyczące tego, co tak naprawdę dostaniecie do swoich rąk. Bez większego zaskoczenia jednak, Aspyr zdecydowało się na odświeżenie najlepszej według mediów, kooperacyjnej wersji gry, która idealnie wpasowuje się we współczesny rynek gier wideo.

Do swojej dyspozycji dostajemy zatem liczącą około 5 godzin opowieść znacznie rozszerzającą filmowe wątki. Jak zatem doskonale wiecie, nasi zieloni przyjaciele otrzymali zaproszenie do Zasiedmiogórogrodu, gdzie Shrek, Fiona oraz Osioł przeżyją całą masę szalonych przygód. Zanim jednak wyruszą naburmuszony ogr musi pozbierać sobie ślimacze oczy na przegrychę, dalej ślepe myszy tracą magiczne moce i musimy dygać przez mroczny las na piechotę, potem eskortujemy królową na zakupach, pomagamy świniom rozprawić się ze szczurami, skradamy się po magicznej fabryce, by w końcu zepsuć wielki bal na zamku i skopać tyłek Wróżce chrzestnej.

Typowy licencyjny klasyk, czyli bez szału, ale za to z paroma fajnymi easter eggami i dodatkowym kontekstem. Niestety dość duży pośpiech w premierze projektu zaczął budzić pewne obawy ze strony graczy, którzy w dzisiejszych czasach nie do końca ufają tak niespodziewanym premierom. Obawy wiążą się ze stanem technicznym gry, jej płynnością, zawartością, jakością tłumaczenia i paroma innymi istotnymi czynnikami. Najważniejsza w takich grach jest przecież bowiem rozgrywka, a przeportowanie tak antycznej gry, zrobionej nota bene w silniku Unreal Engine 2, nie należy do najłatwiejszych i najprzyjemniejszych zadań, na jakie takie studio może natknąć się w swojej działalności. 

Shrek 2 Remastered - Aspyr znów daje radę?

Recenzowany dziś Shrek 2 Remastered opiera się na kooperacyjnej rozgrywce z czasów, w których najbezpieczniej było robić takie rzeczy na jednym wspólnym ekranie, bez potrzeby obciążania delikatnego sprzętu podwójnym obrazem, jeśli nie było to absolutnie konieczne. A że tutaj gramy nawet w 4 osoby, nic zatem dziwnego, że struktura poziomów opiera się na małych, ciasnych i zamkniętych lokacjach, które starają się wydłużać zabawę kręcąc graczem po zawiłych korytarzach.

Jak już wspomniałem mamy tu okazję zagrać jako Shrek, Fiona, Osioł, Kot w butach, Czerwony kapturek i paru innych kultowych bohaterów, gdzie praktycznie każdy z nich ma jakieś unikalne zdolności, jakie deweloperzy oryginału zgrabnie wykorzystywali do stworzenia prostych, acz przyjemnych w odbiorze zadań. Czasem trzeba skoczyć Shrekiem na huśtawkę, aby kogoś przerzucić przez płot, rzucić cukierkiem jako Ciastek, aby otworzyć drzwi, albo zaryć z kopniaka w drzewo jako Osioł, żeby drużyna nie przegrała przez ślepe myszy idące za serem. 

Oczywiście nie jest to w żadnym wypadku poziom It Takes Two czy czegokolwiek z tej kategorii, ale jak na grę dla dzieciaków z rodzicami casualami, świetnie spełnia swoje założenia. Na całe szczęście w grze nie ma za bardzo wymagających starć z przeciwnikami, a te które już istnieją, są relatywnie łatwe, bo inaczej przez drętwą walkę naprawdę można byłoby oszaleć. I pamiętajcie, piszę to jako retro maniak, zakochany w erze PS2, ale no nie poradzę nic na to, że Shrek i pozostali zachowują się jak betonowe kloce. 

Jeśli zaś chodzi o samo odświeżenie, powiedziałbym, że jest całkiem przyzwoicie. Co prawda nie można przełączać się na klasyczną grafikę, ale ta jaką zaserwowało nam Aspyr jest nawet niezła. Nowe modele bazują na starych postaciach i nadają im zupełnie nowego blasku, kolorystyka jest bardziej żywa i zbliżona do kinowego doświadczenia, a nowe tekstury poprawiają wszystkie wpadki oryginału. Niestety jest też trochę wad. Płynność Shreka 2 Remastered pozostawia wiele do życzenia, albowiem o ile przez większość czasu jest spokojnie, tak od czasu do czasu zdarzy się jakiś poważniejszy spadek wydajności. Oprócz tego nie mogę autentycznie zdzierżyć nowych twarzy niektórych postaci - Osioł czy Czerwony kapturek mają oczy i facjaty jakby przeżyli właśnie największą traumę swojego życia.

W Internecie widziałem też sporo narzekania na różnego rodzaju błędy czy wpadanie postaci w tekstury, ale przynajmniej podczas mojej rozgrywki na bazowym PlayStation 5, nie doświadczyłem żadnych takich dramatycznych problemów - ot czasem słabo działało celowanie czy wykrywanie interakcji, ale generalnie rzecz ujmując, na konsolach nie powinno być tak źle jak podobno jest na PC.   

Shrek 2 Remastered - czy warto zagrać?

Powrotu growej adaptacji Shreka 2 nikt się nie spodziewał, przez co też i oczekiwania wobec samego projektu były stosunkowo niewielkie. Niestety nawet bez kręcenia dużej kampanii pobudzającej hype, autorom udało się nas lekko rozczarować. Nie jest to jakaś bardzo zła produkcja, ale ewidentnie brakuje jej do najlepszych odświeżeń Aspyra, a deweloperzy naprawdę mogli tego uniknąć. Szkoda też, że zostaliśmy pozbawieni polskiego dubbingu, bo mimo tego, że konsolowa wersja nigdy go nie dostała, warto było zawalczyć o polskiego klienta i wydać na lokalizację więcej niż kilka groszy. Reasumując, sięgnąć po ten tytuł warto wyłącznie na promocji i przy doborowym towarzystwie.