8 mechanik, które kiedyś zachwycały, a dziś potrafią natychmiast zniechęcić do gry
Wielka mapa pełna znaczników brzmiała jak obietnica dziesiątek godzin przygody. Drzewko umiejętności rozrastające się na pół ekranu? Świetnie, będzie co rozwijać. Crafting, zbieranie surowców, przejmowanie wież, codzienne zadania, system lootu z pięcioma kolorami rzadkości - przez lata dokładaliśmy do gier kolejne warstwy, bo każda z nich miała sprawiać, że świat stanie się po prostu bogatszy.
Problem pojawia się, gdy po dwudziestu latach widzimy dokładnie te same pomysły po raz setny. Mechanika, która kiedyś była nowością, z czasem może zamienić się w ostrzeżenie. Po prostu znamy już jej wszystkie sztuczki, wiemy, ile czasu potrafi zmarnować i coraz częściej rozpoznajemy moment, w którym gra próbuje wydłużyć zabawę zamiast uczynić ją ciekawszą.
Wieże odsłaniające mapę
Był moment, w którym wejście na najwyższy punkt miasta naprawdę robiło wrażenie. Kamera odjeżdżała, pokazywała panoramę, mapa nagle zyskiwała nowe szczegóły i człowiek czuł, że właśnie odkrył kawałek świata. Potem wieże zaczęły pojawiać się wszędzie. Z czasem przestały być elementem eksploracji, a stały się obowiązkowym punktem programu: wejdź, naciśnij przycisk, zobacz kilkanaście nowych ikonek i leć dalej.
Mapy zasypane znacznikami
Ogromna mapa kiedyś była jednym z najlepszych punktów na pudełku. Dziesiątki lokacji, setki aktywności, masa rzeczy do odkrycia - brzmiało jak obietnica gry na całe tygodnie. Dzisiaj otwieram czasem mapę świata i widzę tyle ikonek, że zaczyna przypominać panel kontrolny elektrowni. A największy problem leży w tym, że większość z nich robiona jest niczym od kalki.
Crafting wrzucony wszędzie
Tworzenie własnego ekwipunku potrafi być świetnym systemem, kiedy naprawdę wpływa na sposób grania. Gorzej, gdy każda produkcja każe mi zbierać patyki, szmaty, kamienie, części elektroniczne i siedem odmian metalu tylko dlatego, że crafting dobrze wygląda na liście funkcji. Po kilku godzinach plecak wypełnia się materiałami, których nazw już nawet nie pamiętam, a cały system sprowadza się do wejścia do menu i kliknięcia „ulepsz”.
Kolorowy loot i ciągłe porównywanie cyferek
Biały, zielony, niebieski, fioletowy, złoty… Po każdej większej walce dostajemy kilka podobnych broni i przez następne minuty sprawdzamy, czy karabin zadający 146 obrażeń jest lepszy od tego z wynikiem 143, ale za to ma 2,7 procent większą szansę na trafienie krytyczne. Loot działa świetnie, gdy przedmioty faktycznie zmieniają styl gry. Jak są niczym specjalne karty w FIFIE, to nie tędy droga.
"Rozbudowane" drzewka umiejętności
Duże drzewko rozwoju zawsze świetnie wygląda na prezentacji. Setki połączeń, kilka gałęzi, mnóstwo możliwości - od razu pojawia się wrażenie, że możemy zbudować własną, wyjątkową postać. Potem zaczynamy rozdawać punkty i okazuje się, że połowa wyborów daje +3 procent obrażeń, +5 procent odporności albo odrobinę szybsze przeładowanie. Trudno ekscytować się rozwojem, kiedy kolejny poziom nie daje nowej umiejętności, tylko niemal niezauważalną zmianę w statystykach.
Zadania typu „idź, zabij, wróć”
Klasyczne questy kurierskie i polowania na określoną liczbę przeciwników są z nami od dekad. Kiedyś łatwiej było je zaakceptować, bo sama możliwość dostania zadania od postaci w świecie wydawała się czymś ciekawym. Dzisiaj po rozmowie z NPC-em chcemy czegoś więcej, niż rzeczy, jakie Blizzard oferował dwie dekady temu.
System psującej się broni
W odpowiednim projekcie zużywanie ekwipunku potrafi budować napięcie i zmuszać do improwizacji. Problem zaczyna się wtedy, gdy miecz po kilku walkach wygląda tak, jakby ktoś przez tydzień używał go do rąbania betonu. I narażę się wielu osobom, ale… To jedna z niewielu rzeczy, jakie przeszkadzały mi w Breath of the Wild.
Daily, weekly i battle passy
Jeszcze kilka lat temu codzienne zadania miały być prostym powodem, żeby regularnie wracać do gry. Z czasem wiele produkcji zamieniło się jednak w listę obowiązków. Zaloguj się dzisiaj, wykonaj trzy mecze, jutro wróć po kolejne wyzwanie, do niedzieli zdobądź 20 poziomów przepustki, bo później nagroda zniknie. Zamiast przyjemnego zachęcania, mamy dopaminowe strzały. Meh, nie mój klimat.
Przeczytaj również
Komentarze (4)
SORTUJ OD: Najnowszych / Najstarszych / Popularnych