Grałem 30 godzin w GTA 6 przez 3 dni. Mam swoje przemyślenia
Trzydzieści godzin w trzy dni. Brzmi jak wyrok dla moich pleców i totalne zaniedbanie prawdziwego życia, ale prawda jest taka, że od Grand Theft Auto 6 po prostu nie da się oderwać. Kiedy po raz pierwszy postawiłem stopę w spalonej słońcem Leonidzie, myślałem, że rozegram kilka szybkich misji i pójdę spać. Zamiast tego, wpadłem w wir świata tak gęstego i wiarygodnego, że granica między rzeczywistością a wirtualną piaskownicą zaczęła się lekko zacierać. To tylko dobitne potwierdzenie, jak dobre jest GTA 6.
Fabuła tej produkcji pochłania i autentycznie wciąga jak prawdziwe bagno. Główna oś opowieści łapie gracza za gardło już w pierwszych godzinach i nie puszcza ani na moment, wywołując chroniczny syndrom "jeszcze tylko jednego zadania". To nie jest kolejna sztampowa historia o drodze na szczyt przestępczego półświatka, ale niezwykle dojrzała, pełna niuansów opowieść o przetrwaniu, lojalności i trudnych wyborach w bezlitosnej rzeczywistości Vice City i otaczających je bezdroży.
Absolutnym, bijącym sercem tego wszystkiego jest relacja Jasona i Lucii. Twórcy podjęli wspaniałą, bardzo odważną decyzję, całkowicie wycinając system płytkich, pobocznych romansów, aby skupić sto procent naszej uwagi na dynamice między dwójką głównych protagonistów. To strzał w dziesiątkę, ponieważ chemia między nimi jest rozpisana tak naturalnie, że wierzysz w każde ich słowo, każdy gest i każdą pełną napięcia wymianę zdań w pędzącym aucie ucieczkowym.
Co ważniejsze, ta relacja to nie tylko scenki przerywnikowe, ale żywy system, który bezlitośnie reaguje na nasze zachowanie w świecie gry. Jeśli postanowisz zaszaleć i olejesz swojego partnera na wiele godzin, nie odpiszesz mu na SMS-y, możesz mieć kłopoty. Drastyczny spadek zaufania i lodowate, przesycone wyczuwalnym żalem dialogi podczas wspólnej eksploracji dają brutalnie do zrozumienia, że każda nasza decyzja niesie za sobą emocjonalną wagę. Można polecieć klasykiem: zapominamy na chwilę o naszym życiu prywatnym i zawodowym, aby finalnie odbudować dom Jasona na powrót jego ukochanej, która niejednokrotnie da mu w kość. Żyć nie umierać!
Zawartość na szóstkę z plusem
Historię tej dwójki fenomenalnie rozbudowują kapitalnie zaprojektowane zadania poboczne. Zamiast prostych, generycznych zapchajdziur, gra oferuje intrygujące, mniejsze opowieści, które pogłębiają charakterystykę Jasona i Lucii, rzucając zupełnie nowe światło na ich skomplikowaną przeszłość oraz ukryte motywacje. Wykonywanie tych aktywności (szczególnie polecam temat z matką Lucii) to czysta przyjemność, która naturalnie zazębia się z głównym wątkiem i sprawia, że zżywamy się z bohaterami w sposób niespotykany dotąd w serii.
Nie można jednak ani przez moment zapomnieć, że funkcjonujemy w bezwzględnym świecie przestępców, a tutaj mniejsze napady to absolutny chleb powszedni i fenomenalne źródło dodatkowego zarobku. Możliwość wejścia z bronią w ręku do dowolnego sklepu spożywczego, aby błyskawicznie i stanowczo wyczyścić kasę, dodaje codziennej rozgrywce potężnego ładunku dynamiki. To doskonałe, krótkie zastrzyki adrenaliny realizowane tuż po drodze do kolejnego celu. Do tego możemy zaobserwować rabunki NPC-ów, potem popsuć im plany, kradnąc furgonetkę, którą sami podstawili pod sklep, potem zabierając ich pieniądze zdobyte podczas napadu. Możliwości jest tysiące, naprawdę. To wielka piaskownica na setki godzin zabawy.
Same mechaniki kradzieży zostały obłędnie przemyślane, premiując analityczne i taktyczne podejście do każdego skoku. Konieczność wcześniejszego rozbijania kamer monitoringu uczy pokory, a wyrywanie bankomatów ze ścian dostępne w dalszej części zabawy przy użyciu specjalistycznego osprzętu to już małe dzieło sztuki w projektowaniu interakcji. W takich chwilach autentycznie czujesz ciężar metalu, napięcie holowniczej liny i przyspieszone bicie serca, gdy w oddali zaczynają narastać odgłosy policyjnych syren.
Cały czas ktoś depcze nam po piętach
W tym wybuchowym ekosystemie nie jesteśmy sami, ponieważ ulice miast i prowincje są gęsto obsadzone zróżnicowanymi gangami. Od szpanerskich Młodych $pluw, przez kontrolujących mokradła Łowców, aż po mroczny kolumbijski kartel La Polilla Negra. Każde z tych ugrupowań ma swoje terytorium, swoje unikalne metody działania i operacje, co sprawia, że wirtualna mapa bez przerwy oddycha, a gracz czuje się jedynie małym trybikiem w wielkiej przestępczej maszynie.
Aspekt samej eksploracji wciąga na zupełnie nowy poziom za sprawą genialnej aplikacji WAiNK zainstalowanej w smartfonie. Skanowanie otoczenia w poszukiwaniu cennych łupów, ukrytych skarbów i poukrywanych znajdziek sprawia, że zaczynamy uważnie badać każdy piksel świata. Każdy obskurny zaułek Vice City czy bagnisty zakątek hrabstwa Kelly może ukrywać artefakt, który za moment z ogromnym zyskiem spieniężymy w najbliższym lombardzie. Dla fanów eksploracji - BOMBA!
Ogromne wrażenie robi także masa codziennych interakcji ze światem, która nie ogranicza się wyłącznie do siania zniszczenia, ale pozwala poczuć prozę życia. Regularne wizyty na siłowni, dbanie o sylwetkę i kontrolowanie postępów treningowych przez dedykowaną aplikację Fitness to dowód na to, jak mocno twórcy chcieli osadzić bohaterów w realizmie. Budowanie formy własnej postaci jeszcze w żadnej grze akcji nie dawało tak ogromnego, odczuwalnego poczucia satysfakcji. To w pewnym stopniu nawet symulator życia.
Gdy nad Leonidą zapada zmrok, region oferuje genialnie zrealizowane życie nocne i rekreację, które kradną kolejne dni z życiorysu gracza. Rozegranie pełnoprawnej partii bilarda w zadymionym, pełnym neonów barze (wciągnęła mnie ta mini-gra na maxa!), efektowne rzuty z dwutaktu na osiedlowym boisku do koszykówki czy odprężająca runda minigolfa na polu w stylu Dzikiego Zachodu to idealne odskocznie od życia w ciągłym stresie. Świat gry po prostu zachęca, by na chwilę odłożyć karabin i wziąć do ręki kij bilardowy.
GTA jest o samochodach, więc tego nie mogło zabraknąć...
Motoryzacja to z kolei zupełnie odrębny, gigantyczny system, który wprawi w zachwyt każdego maniaka wirtualnych kółek. Zależność od precyzyjnego ratingu wyścigowego, podział na wyzwania asfaltowe oraz zmagania terenowe zmuszają do regularnych wizyt w warsztatach i inwestowania w konkretne ulepszenia. Poczucie dumy, gdy wypożyczonego ze startu gruchota ostatecznie zastępujemy własną, perfekcyjnie zestrojoną wyścigową bestią, jest fenomenalne.
A co do kradnięcia samochodów, mamy tutaj przełom. Przygotowano masę systemów, które wymuszają sprawdzenie auta, nadajnika, potem rejestrację pojazdu i ewentualną sprzedaż. Grand Theft Auto w końcu jest Grand Theft Auto. Szczególnie, że o pieniądze teraz o wiele ciężej - zarobek nie jest tak prosty, a strata majątku z kolei niezwykle prosta.
Dla poszukiwaczy ekstremalnych wrażeń mapa pęka w szwach od pobocznych, karkołomnych wyzwań. Ciasne loty kaskaderskie na żyletkę między lśniącymi wieżowcami Vice City, powietrzne wyścigi na czas dronami z furgonetki Top Fun czy wreszcie zapierające dech w piersiach skoki spadochronowe pokazują pełen wachlarz wolności. To aktywności, które doskonale balansują ciężki ton fabuły, przypominając nam, że jesteśmy w największym i najdroższym parku rozrywki na świecie.
Reasumując mój trzydniowy, trzydziestogodzinny maraton, mogę z pełnym przekonaniem stwierdzić, że nieprawdopodobnie duża, zróżnicowana mapa Leonidy i gęstość perfekcyjnie zaprojektowanych mechanik tworzą piaskownicę ostateczną. To absolutnie nie jest gra, którą można po prostu "przejść" i zapomnieć, lecz tętniący życiem, niesamowicie przemyślany ekosystem, dający twardą gwarancję na grubo ponad sto godzin najwyższej klasy zabawy.
Interesuje Cię ten tytuł? Sprawdź nasz poradnik do Grand Theft Auto VI (GTA VI).
Przeczytaj również
Komentarze (8)
SORTUJ OD: Najnowszych / Najstarszych / Popularnych