Kino szoku. Najbardziej kontrowersyjne filmy XXI wieku

Kino potrafi rozbawić, zadumać, zmusić do myślenia nad kruchą kondycją człowieczą, ale również podnieść na duchu pokazując, że świat wcale nie jest taki okrutny jaki się wydaje. Czasami bywa też tak, że filmy szokują, czy to ujęciem tematu, czy też kompletnym brakiem zahamowań w pokazywaniu różnego rodzaju perwersji.

Szokowanie w kinie to żadna nowość i z całą pewnością nie jest to wymysł XXI wieku. Wystarczy tu wspomnieć kilku wielkich twórców filmowych, na czele z Martinem Scorsese (“Ostatnie kuszenie Chrystusa”), Pier Paolo Pasolinim (“Salo, czyli 120 dni Sodomy”), a także polskim reżyserze Walerianie Borowczyku (“Dzieje grzechu”), którzy we wspomnianych filmach mocno testowali wytrzymałość swoich widzów, tworząc jedne z najbardziej niepokojących obrazów swoich czasów. Z drugiej strony wypada tu też wspomnieć o takich produkcjach jak “Tryumf Woli” Leni Riefenstahl czy też “Narodziny Narodu” D.W. Griffitha, które po latach są, z oczywistych względów, traktowane jako niezwykle kontrowersyjne.

Osobną kategorię stanowią filmy szokujące ze względu na ujęcie niezwykle kontrowersyjnego tematu czy też ogromną dawkę brutalności, występujące choćby na tej liście. Naturalnie w przypadku takich produkcji zwykle pojawia się oczywiste pytanie: “Po co w ogóle zajmować się takimi filmami?”. Cóż, w odpowiedzi na tak postawioną kwestię można używać różnego rodzaju argumentów. Kino od początku swojego istnienia starało się przełamywać różnego rodzaju tabu i pokazywać świat z różnej perspektywy. Nie wszystkie obrazy zgromadzone na tej liście to produkcje obliczone na wywołanie kontrowersji, część z nich opowiada o istotnych problemach, inne można potraktować jako metaforę poważniejszych zjawisk społecznych, a z kolei horrory są po to by wywoływać skrajne emocje. Najważniejsze wydaje się zaś to, by mieć do tych wszystkich obrazów odpowiedni dystans.

Visitor Q - najbardziej kontrowersyjne filmy

Takashi Miike to bez wątpienia postać niebanalna. Twórca blisko stu produkcji, który jeszcze kilkanaście lat temu potrafił rocznie realizować pięć-sześć filmów. Co ciekawe na liście ma obrazy z niemal wszystkich gatunków filmowych: thrillery, komedie, dramaty, kino gangsterskie, filmy samurajskie, standardowe produkcje telewizyjne, a także horrory. Na Zachodzie jest znany przede wszystkim dzięki tym ostatnim, co zresztą zapewniło mu angaż w sławnym “Hostelu”. Japończyk jest również twórcą kontrowersyjnym, o czym świadczą przede wszystkim jego dwa filmy: krwawy i bardzo nietypowy film gangsterski “Ichi The Killer”, a także właśnie “Visitor Q”.

Drugi z tych filmów to chyba jedno z największych kuriozów w historii kina i to z wielu powodów. Miike opowiada w nim, w konwencji nieomalże groteski, o dziejach bardzo nietypowej (na szczęście!) rodziny Yamazaki. Ojciec tego rodu sypia z córką, która jest prostytutką, w czym zresztą niejako kontynuuje tradycje rodzinne, bowiem jej matka para się tym samym zawodem. W domu jest ona bita przez swego syna, który z kolei jest maltretowany przez kolegów w szkole, co z lubością nagrywa kamerą jego tatuś. Wraz z kochanką. Pewnego dnia pod skrzydła tej rodziny trafia tytułowy gość, który w końcu doprowadza do prawdziwej rewolucji. Najciekawsze jest to, że mimo szokującej treści, a także dość obrzydliwej para-dokumentalnej formy - obraz jest bowiem kręcony zwykłą kamerą cyfrową - film jest w swej wymowie w zasadzie konserwatywny, a pod morałem mógłby się podpisać nawet Tadeusz Rydzyk: “Rodzina jest najważniejsza!”. Stanowczo jednak odradzam jako niedzielny seans w gronie najbliższych!

Nieodwracalne - najbardziej kontrowersyjne filmy

Znany obraz francusko-argentyńskiego reżysera, który od lat wzbudza kontrowersje, to sztandarowy przykład kina szoku XXI wieku. Dzieje się tak oczywiście głównie ze względu na pamiętną, okrutną sekwencję gwałtu na bohaterce granej przez Monicę Bellucci, po której Noe był atakowany przez wielu krytyków filmowych, a sam film otrzymał rzadką w kinach kategorię: “Od 21 lat”. Widownia podzieliła się zaś na tych, którzy uważali, że “Nieodwracalne” to film obliczony wyłącznie na tanią sensację i tych, którzy uznają, że jego wartość jest o wiele większa. Sam twórca tymczasem, mimo dalszego uwikłania w kontrowersyjne projekty, potwierdził choćby w świetnie zrealizowanym “Climax”, że interesuje go coś więcej niż tylko efekciarska sensacja.

Zły dotyk - najbardziej kontrowersyjne filmy

Głośny film Gregga Arakiego, z niesamowicie intensywną rolą Josepha Gordona-Levitta, z całą pewnością nie jest typowym dziełem mającym wywołać tanie kontrowersje, ale zostaje w widzu na długo po seansie. Opowiada on bowiem o głębokiej traumie dwóch, nastoletnich chłopców, którzy próbują się z nią uporać w zupełnie inny sposób. Podczas gdy jeden tłumaczy tajemniczą amnezję, jakiej doznał na kilka godzin w dzieciństwie, porwaniem przez kosmitów, drugi z nich usiłuje poradzić sobie z fatalnymi doświadczeniami pracując jako męska prostytutka. “Zły dotyk” to przykład mocnego, szokującego kina, które pozwala zrozumieć ludzi, noszących w sobie tragiczne wspomnienia z dzieciństwa. Nie jest to film przyjemny, bo taki po prostu być nie może.

Najście (À l'intérieur) - najbardziej kontrowersyjne filmy