Playtest Soul Calibur: Lost Swords + sprawa mikrotransakcji i data premiery - Berlin 2014

Z drugiej strony jedynie tytuł o znacznej bazie fanów na całym świecie gwarantuje ewentualny sukces takiego przedsięwzięcia. Jak tytuł, który jutro wyląduje w PSN, sprawdza się w praniu?

Na dzień dobry mały zawód. Lost Swords stawia na zabawę gracza samotnego, więc nie znajdziemy tu żadnego trybu pojedynków Sieciowych. Zamiast tego wybieramy postać (na początku są to Mitsurugi, Sophitia i Siegfried, ale z czasem dochodzić będą nowi bohaterowie do pobrania, z kolei czwórka - Hilde, Ivy, Nightmare i Pyrrha - jest do odblokowania w ramach gry) i rzucamy się w wir questów. Każdy z nich składa się z kilku pojedynków i szkoda, że póki co te, które miałem okazję obadać, polegały na normalnym zatłuczeniu przeciwnika. Liczę zatem, że z czasem dostaniemy ciekawsze wyzwania np. walki bez możliwości blokowania czy używania ciosów specjalnych, bo monotonne łupanie przeciwników sterowanych przez SI, nawet ze zmiennym poziomem trudności, ma prawo kiedyś się znudzić.

 

Kustomizacja i zbieractwo to ważne aspekty SC: LS. Po każdej walce dostajemy różne elementy stroju, zbroi czy nowy oręż. Bohaterów można przebierać w fatałaszki (czasem szalone typu strój pielęgniarki dla Sophity), a pancerze i broń - rozwijać. Są też elementarne mocne takie jak ogień i woda, w które uposażymy nasz sprzęt, nadając mu specjalnych właściwości. Gra, choć gameplay'owo podobna do "piątki", doczekała się pewnych zmian w systemie. Soul Crash, zaprezentowany po raz pierwszy w SC IV, sprawia, że przeciwnik upuszcza rzadkie przedmioty i broń i z tego tytułu zapewne będzie jedną z najbardziej nadużywanych w grze technik. Guard Impact nie posiada już oddzielnego paska energii, a z gry całkiem wyleciały ringi, z których można wypaść, counter hity i system Just Guard. Będzie można za to przywołać na chwilę wspierającą nas postać.