Netflix oficjalnie przyznaje się do znienawidzonej przez odbiorców technologii

Podczas gdy dyskusje na temat etyki stosowania sztucznej inteligencji w sztuce nie cichną, Netflix postanowił zagrać w otwarte karty. W swoim najnowszym raporcie finansowym za drugi kwartał gigant streamingowy ujawnił, że już około 300 filmów i seriali dostępnych na platformie powstało przy użyciu narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji.

Technologia ta jest wykorzystywana na niemal każdym etapie produkcji - od wczesnych szkiców koncepcyjnych, przez cyfrowe budowanie tła historycznego i generowanie tłumów w scenach batalistycznych, aż po zaawansowaną postprodukcję.

Współdyrektor generalny firmy, Ted Sarandos, otwarcie broni tej strategii, wskazując przede wszystkim na gigantyczne oszczędności czasu i pieniędzy. Jako przykład podał nadchodzącą serię The American Experiment, w której skomplikowane efekty wizualne stworzono o połowę taniej i dwukrotnie szybciej, niż przy użyciu tradycyjnych metod. Zdaniem szefostwa platformy, algorytmy nie zastępują twórców, lecz dają im unikalną szansę na realizację widowiskowych scen, które przy klasycznym budżecie i napiętych terminach musiałyby zostać bezpowrotnie wycięte ze scenariusza.

Tak powszechne wdrażanie cyfrowych ulepszeń rzuca jednak zupełnie nowe światło na popularne w środowisku kinomanów pojęcie tak zwanego „stylu Netflixa”. Od lat widzowie i krytycy zarzucają produkcjom tej platformy specyficzną, nienaturalną estetykę - przesadnie wygładzony obraz, sterylnie czyste kadry, jaskrawe oświetlenie i niezwykle sztucznie wyglądające efekty specjalne, którym brakuje kinowej głębi.

Oficjalne przyznanie się do masowego korzystania z generatywnych algorytmów zdaje się potwierdzać przypuszczenia, że ten specyficzny, cyfrowy sznyt jest bezpośrednim efektem ubocznym komputerowego poprawiania rzeczywistości.