Sztuczna inteligencja pochłania miliardy. Koszt jednego serwera NVIDIA Vera Rubin jest kosmiczny

NVIDIA sukcesywnie wprowadza na rynek platformę Vera Rubin, która stanowi obecnie najbardziej zaawansowane i najdroższe rozwiązanie sprzętowe w jej ofercie. Koszt zakupu pojedynczej szafy serwerowej z tej serii waha się od 3 do nawet 7 milionów dolarów. Drastyczny wzrost ceny względem poprzedniej generacji jest bezpośrednim wynikiem niespotykanego dotąd skomplikowania architektury.

System składa się z siedmiu nowo zaprojektowanych układów scalonych, w tym procesorów centralnych Vera, układów graficznych Rubin, zmodernizowanych przełączników NVLink 6 oraz dedykowanych akceleratorów. Dodatkowo cała konstrukcja wymusiła na inżynierach wdrożenie zaawansowanych systemów chłodzenia cieczą oraz całkowitą przebudowę układów zasilania, co znacząco podniosło bazowe koszty produkcji.

Mimo astronomicznych kwot zapotrzebowanie ze strony największych firm technologicznych rośnie w niesłabnącym tempie. Zamówienia na szafy serwerowe w konfiguracji NVL72 złożyły już wszystkie wiodące podmioty na rynku, w tym Amazon, Microsoft oraz OpenAI. Obecna sytuacja do złudzenia przypomina realia z okresu pęknięcia bańki internetowej. W tamtym czasie przedsiębiorstwo Yahoo, mimo dominującej pozycji na rynku usług sieciowych, zignorowało nadchodzące trendy i ostatecznie straciło na znaczeniu, odrzucając po drodze możliwość zakupu rodzącego się Google'a. Współczesne korporacje, w obawie przed powtórzeniem tego błędu i utratą technologicznej przewagi, są gotowe wydawać praktycznie każde pieniądze na infrastrukturę obliczeniową. Tylko w tym roku deklarowane wydatki inwestycyjne największych graczy na rozwój sztucznej inteligencji osiągnęły astronomiczny poziom 660 miliardów dolarów.

Utrzymanie takiego tempa stanowi ogromne wyzwanie dla bezpośrednich podwykonawców i firm montujących serwery, takich jak Foxconn czy Quanta. Przy cenie rzędu 3 milionów dolarów za podstawową wersję szafy, standardowa dziesięcioprocentowa marża wynosiłaby 300 tysięcy dolarów na jednym urządzeniu. Nabywcy stanowczo odmawiają płacenia tak wysokich prowizji pośrednikom, co powoduje systematyczny spadek rentowności zakładów produkcyjnych z każdą kolejną generacją sprzętu. Zmusza to fabryki do poszukiwania zupełnie nowych metod optymalizacji zysków, aby przetrwać w tym niezwykle dynamicznym, ale ostatecznie bardzo bezwzględnym sektorze gospodarki.