Space Invaders
398V

Space Invaders

Space Invaders
  • Producent: Taito
  • Wydawca: Taito
  • Wersja językowa: Angielska Angielska
  • Premiery
  • Świat: Czerwiec 1978
  • Europa: 1985
  • Polska: Nie wydano
  • Gatunek: Strzelanina
  • Kontroler ruchu: Nie
  • Tryb 3D: Nie
  • Dystrybucja cyfrowa: Tak

Space Invaders (w Japonii wydany jako Supēsu Inbēdā, a w fazie roboczej nazwany Space Monsters) to strzelanina zaprojektowana przez Tomohiro Nishikado, wyprodukowana i wydana przez Taito w czerwcu 1978 w Japonii i miesiąc później w USA na Taito 8080 (Arcade). Produkcja doczekała się niezliczonych portów, a gra do Europy - za sprawą wersji na MSX - zawitała w 1985 roku.

Gra zasłynęła za sprawą wpływu na dzisiejszy rynek gry, do którego zalicza się także błąd, który wyewoluował w mechanikę znaną dzisiaj jako poziom trudności.

Produkcja jest jednym z pierwszych przedstawicieli strzelanin, a podczas jego tworzenia Tomohiro inspirował się takimi produkcjami jak Star Trek, Wojną Światów (powieść) czy anime Space Battleship Yamato. Gracz wciela się więc w statek, który może przemieszczać się w lewo lub/i prawo w zależności od położenia i strzela laserem w obce statki. Gra kończy się w momencie zniszczenia statku albo bronionego celu, a fale są nieskończone - tak więc celem jest zdobycie jak największej liczby punktów.

Sukces spowodował, że produkcja doczekała się portów na wiele różnych platform:

  • 1980 - Atari 2600 (sprzedaż sprawiła, że gra doczekała się tytułu "killer app", co mogłoby być spowodowane chęcią zagrania bez wydawania monet) oraz Atari 8-bit (obie w USA);
  • 1982 - Atari 5200 (USA), Atari 2600 (Brazylia);
  • 1985 - MSX (Europa), SG-1000 (Japonia), NES (Japonia);
  • 1990 - Game Boy (Japonia); 
  • 31 stycznia 1992 - PC-98 (Japonia);
  • 25 marca 1994 - SNES (Japonia);
  • 13 grudnia 1996 - Sega Saturn (Japonia);
  • 1997 - Windows 3.x (Japonia) oraz SNES (Europa, dystrybucją zajęło się Nintendo),
  • 31 lipca 1997 - PlayStation (Japonia, jako Space Invaders (Japan));
  • Listopad 1997 - SNES (USA, dystrybucją zajęło się Nintendo);
  • 9 luty 2001 - Sharp-Zaurus (Japonia);
  • lipiec 2003 - J2ME (urządzenie mobilne, dystrybutorem był Orange);
  • 15 października 2008 - PlayStation 3 oraz PlayStation Portable (w ramach programu PSOne Classics, Japonia)
  • 21 luty 2009 - iPhone (cyfrowa dystrybucja)
  • 7 kwietnia 2009 - Wii (Virtual Console, Japonia)
  • 15 lipiec 2010 - iPad (cyfrowa dystrybucja)
  • (niewydany) 2020 - PlayStation 4, Nintendo Switch, Windows, we wszystkich przypadkach jako część Space Invaders: Invincible Collection;

Z przyczyn technologicznych przed stworzeniem gry jej twórca musiał najpierw zaprojektować sprzęt do jej stworzenia. Produkcja spotkała się z bardzo ciepłym odbiorem ze strony społeczności, a liczba graczy w Japonii spowodowała, że zaczęły się poważne problemy z dostępnością monet 100 jenów (takie są miejskie legendy, podczas gdy tak naprawdę była zmniejszona produkcja monet o tym nominale). Co jednak było prawdą, to niebotyczne zyski, ponieważ do 1982 gra zarobiła 2 miliardy dolarów, a gdzieniegdzie można było natknąć się na pomieszczenia, gdzie były tylko automaty z tą produkcją.

Space Invaders okazał się też rewolucyjny za sprawą różnych mechanik, wśród których były zarówno te wynikające z przemyślanego projektu jak i błędów. Wśród przemyślanych była rozbudowana jak na tamte czasy warto audio. Wśród błędów deweloperskich było przyspieszanie kosmitów przy zmniejszaniu się liczby wrogów, co było spowodowane zmniejszeniem obciążenia sprzętu. Dodatkowo część znanych twórców rynku gier przypisuje zafascynowanie się branżą, a wśród wspomnianych osób jest chociażby Hideo Kojima i Shigerou Miyamato, a Warren Spector widzi w niej początki znanego dzisiaj kształtu branży gier. W 2008 Space Invaders został umieszczony w księdze Rekordów Guinnessa w kwestii wpływu na kulturę oraz kreatywność


Opis opracował: BZImienny

Podobne gry