Piątkowa GROmada #529 - Powstający z umarłych w cieniu zarazy, czyli kilka słów o Valor Mortis
Motywem przewodnim dzisiejszej opowieści jest tytuł z Polski w realiach raczej tych mniej spodziewanych. Gdzie wizja władzy Francuza nad Europą spotkała się z plagą najpewniej z Egiptu i dała nieumarłego Brytyjczyka. Przygotujmy więc szable i upominki z Egiptu, bo to przyda się podczas opowieści o Valor Mortis.
Witam was w ramach kolejnego odcinka Piątkowej GROmady, gdzie tym razem opowiem o Valor Mortis od polskiego studia One More Level. Deweloper znany z duologii Ghostrunner zdecydował się na zaproponowanie czegoś nowego. Mianowicie w zeszłym miesiącu wyszedł od niego soulslike z perspektywy pierwszej osoby w realiach wczesnego XIX wieku. Sprawdźmy więc ten eksperyment z prostym pytaniem: czy wyszło.
Na początek drobny fun fact: W trakcie wersji demonstracyjnej NVIDIA Overlay zapisywał pliki wideo z Valor Mortis w folderze Minotaur. Takie drobne spostrzeżenie, najpewniej nazwa robocza czy coś.
Źródła okładki/zrzutów ekranu - Valor Mortis (Steam)
Powstający z umarłych w cieniu zarazy

Europa początku XIX wieku targana jest konfliktem między Napoleonem Bonaparte a zdecydowaną większością Europy. Niestety konflikt skończył się na czymś więcej niż śmiercią od kul i szabli, ponieważ wybuchła plaga/zaraza przemieniającą ludzi w potwory i mieszanki ciężkiego kalibru. I w tej zawierusze musi jakoś radzić sobie William, wpatrzony w Napoleona niczym w obrazek żołnierz uśmiercony w trakcie walki. Który to powstaje z grobu i z głosem w głowie wyrusza dowiedzieć się więcej na temat swojego położenia. A przy okazji powstrzymać coś, co przeradza jego kompanów w potwory bez uczuć, sympatii i rozumu.
Co wypadło dobrze?
- Realia. Z jakiegoś powodu realia początku XIX wieku nie są aż tak eksploatowane, a szkoda. Bo mogłyby przedstawić chociażby dążenie do potęgi za wszelką cenę czy wprowadzić elementy niby niepasujące do realiów (końcówka epizodu w kopalni). Chociaż patrząc na ich wykorzystanie trochę nie dziwię się zarzutom, że to bardziej dodatek kosmetyczny niż coś eksponowanego w grze.
- Niektóre zadania poboczne - Wybór moralny związany z egzystencją skazanego czy pomaganie Myszkom to zadania niezbyt skomplikowane jeśli chodzi o to, co w nich zrobić. Niemniej ciężko nie odmówić im bycia jakimiś.
- Miejscówki - Jak na krótką grą z niższą ceną niż AAA deweloper się postarał jeśli chodzi o różnorodność miejscówek do zwiedzania - znajdzie się miasto, wieś wyjęta żywcem z koszmaru czy kanału. Każda z nich przekazuje jakąś opowieść związaną z tym miejscem, nie sprawia wrażenia rozbudowanej ponad potrzebę.
- Bossowie (wygląd) - Istota dobrego przeciwnika jest prezencja i tutaj deweloper się postarał, dając szeroki wachlarz bytów zarówno bardziej jak i mniej ludzkich. Pasuje do reprezentowanych przez niego realiów, stylu walki, funkcji czy miejsca pojawienia się. I pod tym względem najlepiej wypada chyba ten z kopalni oraz przedostatni.
- Projekt przeciwników i pewna losowość - Motywem przewodnim przy projektowaniu istot było opracowanie czegoś okropnego z wyboru albo przymusu. I szczerze nic tego lepiej nie pokazuje jak przedstawiciel Ochotników, inspirowanych potworami z Irythyll w Dark Souls 3. Ciarki trochę przechodzą po plecach po pierwszym spotkaniu z nimi. W przypadku losowości chodzi o to, że w przypadku bazowych przeciwników część ma losowo umieszczane słabe punkty. Urozmaicenia zawsze na plus.
- Dźwięk parady bronią - Tak metalicznego dźwięku odbicia ciosów nie słyszałem od czasu Sekiro. Aż po prostu gra zachęca do parady nawet nie że względu na nabijanie pasku postury, a dla dźwięku.
- Otoczka wizualna - Valor Mortis to typ gry specyficznej artystycznie, ale w dobrym tego słowa znaczeniu. Bo nie dość, że jest ona solidna, to jeszcze różnorodna w stylu trzecich Soulsów. Czyli taka różnorodność, która nie wybija z rytmu, a ma sens.
- Muzyka - polecam do odsłuchania na Youtube, bo to skomponowano na potrzeby gry to wysoka półka. Która wpada do głowy i za żadne skarby nie chce z niej wyjść.
- Czas gry - Około 25-27 godzin, by zrobić 100 procent gry to wynik bardziej niż dobry. Zwłaszcza, że mówimy o 150 PLN bez przeceny.
Co można było zrobić lepiej?
- Projekt zadań pobocznych - I jakkolwiek są zadania poboczne warte uwagi, tak natrafiłem na kilka raczej średnio przemyślanych. Bo ciężko inaczej nazwać instancję zadania "w klaustrofobicznym labiryncie gdzieś tam coś tam jest" za szczególnie udany. Takie zadanie jedyne co można zrobić to zignorować, bo nie dają zbytniej nagrody/zachęty.
- Jeden zapis - Na ten moment istnieje tylko jeden zapis stanu gry, co trochę ogranicza eksperymentowanie. I sprawia, że ciężko zaradzić ewentualnej blokadzie postępu inaczej niż korzystając z zapisów od dewelopera czy nowej gry.
- Niskie replayability - Jeśli jakikolwiek tytuł lepiej pokazuje gry na raz, to jest to Valor Mortis. I jak do wielu gier wracam, tak do tej produkcji jakoś średnio mnie korci, a nie mam ochoty przechodzić ponownie 1-3 gry, by coś zobaczyć i zawalczyć.
- Nadpisywanie - Coś, na co uwagę zwrócił mi Phantom Blade, ale gra na jednym zapisie powinna oferować możliwość tworzenia zapasowych zapisów czy własnych punktów kontrolnych. Dając pole do uniknięcia efektów błędów, czasem skutkujących np. softlockiem. A poboczne zapisy już raz uratowały mi skórę w formie Remnant 2, gdzie bez zapasowego stanu gry musiałbym powtarzać ją w całości.

Valor Mortis to - jak głosił napis na budce w trakcie PGA - przedstawiciel gatunku gier akcji typu Souls-like z perspektywy pierwszej osoby (są drobne elementy Metroidvani, czyli miejsca zablokowane dopóki nie odwołuje się określonej zdolności). Gracz, jako predefiniowana postać porusza się po dość liniowych lokacjach, gdzie to klepie przeciwników korzystając czasem z elementów środowiskowych czy skradania. W przypadku konfrontacji bezpośredniej istotne jest wyczerpanie paska zdrowia (#szok), niemniej każdy przeciwnik ma także tzw. posturę. I o ile można jakoś nabić go zwykłymi ciosami, lepiej do tego pasuje parada, będące bardziej w guście odbijania w Sekiro niż parady w Soulsach.
I w ramach ofensywnego oręża gracz ma do wyboru broń białą, dystansową oraz transmutację. Każda z nich ma wyjątkową właściwość - przykładowo rapier nie ma możliwości blokowania ciosów, a jedynie jej parady. Dodatkowo podlega one ulepszeniom, dodającym nowe właściwości oraz poprawiającym ulepszenia.
Co wypadło dobrze?
- Pomysł na rozgrywkę - Eksperymenty w formule to coś, co przyciąga bardziej niż odpycha, o ile są dobrze wykonane: Sekiro ma rytmiczny styl walki, Nioh losowość w wyposażeniu a Lies of P niszczenie oręża i jego niską wytrzymałość, którą można obronić. One More Level zaproponowało za to perspektywę pierwszej zamiast trzeciej osoby, co znacznie wpływa na rozgrywkę. I takie próby trzeba chwalić niezależnie od ich wyniki czy wpływu na gatunek - bo może akuratnie wypalą i staną się częścią gatunku.
- Różnorodność oręża - Broni nie ma za dużo, niemniej siłą zawsze jest jej różnorodość jeśli chodzi o wykorzystanie w walce. A w przypadku tej gry mamy łącznie 9 sposobów na walkę i każdy jest inny. I uczciwie mówiąc to powinien być standard gatunku.
- Bossowie - jakość - O ile słyszałem pewne zarzuty co do tego elementu wypadającego z jakośc zwłaszcza w drugiej połowie gry, tak jakoś ciężko mi się z tym zgodzić. Bowiem każdy z przeciwników ma coś co zaoferowania co ubagaca grę, czy to ogólną jakością czy wyglądem. I walki z nimi są na swój sposób ciekawe.
- Gimmick Boss - Czasem gry mają coś, co nazywa się "gimmick boss", czyli taki co do pobicia jest w bardzo określony sposób albo określony sposób walki czyni go łatwiejszym. Elden Ring ma Pretora Rykarda, Dark Souls ma Łoże Chaosu (brr.....), Valor Mortis na porównywalne wielkościowo bydlę.. z ciekawym sposobem walki, prezencją z wyższej półki i za bardzo epicką ścieżkę dźwiękową. O takich bossów nic nie robiłem. Chociaż pewien człowiek z La Manchy by się z tym zdecydowanie nie zgodził.
- Rozwój postaci - Przejrzysty, prosty i pozwalający na dostosowanie się do pewnego stylu walki bez większego wysiłku. O takie systemy nic nie robiłem.
Co można było zrobić lepiej?
- Detekcja ciosów - czy tylko jak mam wrażenie, że czasem ciężko o paradę ciosów w tej perspektywie? Niby cios wchodzi w pole rażenia Williama, ale nic się nie dzieje, a czasem jakby nie wchodził wizualnie, a wchodził obrażenia. I ciężko tu winić dewelopera, bo się postarał, niemniej perspektywa dość mocno wpływa na to, że frustracja u niektórych jest niestety spodziewana. Dobrze chociaż, że parada nie jest wymagana, a jest bardziej dobrym uzupełnieniem.
- Animacjoza - Coś, z czym problem ma seria Metro a problem miał DOOM: Wykończenia przeciwników zawsze skutkujące ładną animacją na potrzeby ładnej animacji... po raz 15375728. Na dłuższą metę konieczność wymuszania animacji to coś, co jest męczące, wybija z rytmu i to bardzo i wręcz zniechęca do stosowania parady. DOOM w ostatniej odsłonie dalej je ma, ale trzeba być w określonym miejscu i walnąć w określony sposób. I szczerze mówiąc to ta drogą powinny iść inne gry - zresztą z perspektywy gatunku to chyba nowość, bo chyba tylko Sekiro wymusza takie oglądanie w przypadku bossów. I jak tam możę to trochę meczące, to współgra z mechaniką i nie trwa aż tak długo.
- Przypomnienie co do miejsca na wykorzystanie nowej umiejętności - Lies of P zaproponował prosty system o dostępności możliwości progresu pobocznej historii w formie ikonki przy punkcie kontrolnym. I przy braku mapy to powinien być standard, by uniknąć krążenia wokół miejscówek, bo nowa droga jest odblokowana #truestory.

Valor Mortis to nie jest najlepsza gra z jaką miałem styczność w tym roku, niemniej jednak jest to gra przyjemna. I zdecydowanie warto się z nią zapoznać, bo jak na swoją domyślną cenę zapewnia sporo frajdy.
Ankieta
Przypominajka co do ankiety.
- Ankiety związane z grami - dwie propozycja w komentarzu do mojego komentarza i opcja z największą liczbą plusów wygrywa. W przypadku remisu ja decyduję. Temat ten będzie za dwa tygodnie :)
- Ankiety związane z tematami historycznymi: WY proponujecie takie tematy, a następnie ja wybiorę do omówienia biorąc pod uwagę to, czy był (jak nie jesteście pewni, prywatna wiadomość i rozwiążę wątpliwości) oraz jego popularność wśród innych. Dla systematyki, propozycje proszę pisać w odpowiedzi do mojego pierwszego komentarza.
Wyniki poprzedniej ankiety -

Tematy do ankiety:
- Opcja 1. - Jednostrzałowy tytan, czyli kilka słów o Titan Souls
Co lepszego do ogrywania na mocarzu jak pomniejszy tytuł. :P
- Opcja 2. - Serious Sam w Grecji, czyli kilka słów o Will Rock
Zapomniany tytuł wygrzebany z czeluści portali aukcyjnych - sprawdźmy czy było warto.