Nostalgiczne dźwięki z Playstation 1

WIDEOBLOG

18V

Jameshowlet | Dzisiaj, 20:44

Poniżej znajduje się treść dodana przez czytelnika PPE.pl w formie bloga.

Wersja wideo pod tekstem

10. Drzwi z Resident Evil

Jeśli grałeś w pierwsze Residenty, to wiesz…
Otwieranie drzwi było bardziej stresujące niż sama walka. Ten moment zawieszenia. Ta niepewność. Czy po drugiej stronie jest bezpiecznie… czy zaraz ktoś mnie zje? A przede wszystkim czy dalszy etap się załaduje czy gra się zawiesi i będziemy musieli zaczynać o zapisu gry który był 30 minut przed walką z bossem. To był prawdziwy koszmar

Jeśli urodziłeś się w latach 90., to jest duża szansa, że te dźwięki są zapisane gdzieś głęboko w Twoim mózgu…
Dziś cofamy się do czasów szarego pudełka, kart pamięci i pada bez analogów.
Oto 10 najbardziej nostalgicznych dźwięków z pierwszego PlayStation, które do dziś wywołują ciarki. Numer 10 już poznaliście a teraz 9 kolejnych dźwięków a i kolejność miejsc przypadkowa poza miejscem pierwszym

9. Jęki zombie – Resident Evil

Te dźwięki śniły mi się po nocach. Serio.
Ten charczący, nieludzki oddech…dźwięk

Nie trzeba było ich widzieć.
Wystarczyło je usłyszeć.

8. „Hallelujah!” – Święty Granat z Worms Armageddon

Dobra, wiem – Wormsy to głównie PC…
Ale na PSX też były i miały ten legendarny moment.

Ten anielski śpiew przed totalną zagładą planszy.

Nigdy nie byłeś bezpieczny, kiedy ktoś wybierał Holy Hand Grenade. A przede wszystkim dawał dużo frajdy

7. Zbieranie klejnotów – Spyro the Dragon

Ten wysoki, czysty, krystaliczny dźwięk

Nie wiem jak Ty, ale ja nie potrafiłem zostawić mapy na 98%.

100% albo nic.
Ten dźwięk dosłownie uzależniał.

Jako bonus bym dodał dźwięk sparx latającej ważki towarzyszącemu smokowi i sam dźwięk ziejącego ogniem Spyra, też bardzo nostalgiczne

Minimalizm, który wbijał się w głowę.

6. Stękanie Lary Croft – Tomb Raider

Skok.
Wspinaczka.
Wychodzenie z wody.

Lara miała bardzo charakterystyczne… audio komentarze do każdej akrobacji.

Dziś brzmi to zabawnie. Wtedy – to była definicja przygodowej epickości.

5. Respawn Crasha, śmierć, rozwalane skrzynki i maska– Crash Bandicoot

Crash miał w sobie coś magicznego.
Nawet porażka brzmiała… sympatycznie.

Odrodzenie się, dźwięk skrzynki, maska Aku Aku –
to był czysty dopaminowy strzał.

4. Alert strażników – Metal Gear Solid

TEN DŹWIĘK.
Ten jeden sygnał oznaczał koniec skradania się.

Mój znajomy ustawił go sobie jako dźwięk powiadomień w telefonie.
Za każdym razem dostaje flashbacki .

I ten tekst: „Huh?! What was that?!”

3. Radio z Silent Hill

Jest cisza. Mgła. Nic nie widać.
I nagle…
Szzzzzzzz…

Ten charakterystyczny, przesterowany trzask radia był gorszy niż jakikolwiek jumpscare.

Bo oznaczał jedno.

Coś jest blisko.
I Ty jeszcze tego nie widzisz.

To był genialny zabieg – gra ostrzegała Cię przed potworem… ale robiła to w taki sposób, że serce zaczynało bić szybciej zanim jeszcze pojawiło się zagrożenie.

Nie było muzyki.
Nie było wielkich efektów.

Tylko:

cisza
mgła
i to radio, które zaczynało wariować

I każdy, kto grał, zna ten moment, kiedy:

„Dobra… gdzie to jest?” jako bonus dorzucił bym sam dźwięk podnoszenia i używania przedmiotów

Krótki. Suchy. Metaliczny.
W świecie mgły i radia trzeszczącego od potworów ten dźwięk oznaczał jedno –
„Może jednak przeżyję kolejne 5 minut.”

2. „Round 1… Fight!” – Tekken 3

Round 1…
Ready?
FIGHT!

Ten głos to był sygnał do wojny na kanapie.

A potem krzyki, wciskanie wszystkich przycisków naraz i tekst:
„Nie patrz na mojego pada!”

Generalnie można powiedzieć, że sam głos lektora jest nostalgiczny plus odgłosy przegrywających przeciwników to jedno wielkie nostalgiczne dźwięki przywołujące mnóstwo wspomnień.