MOUSE: P.I. For Hire. Mysz z pistoletem, trup w szafie i jazz w tle | GameFrame #56

BLOG RECENZJA GRY
5V
user-2102278 main blog image
FenixThePlayer | Dzisiaj, 08:55
Poniżej znajduje się treść dodana przez czytelnika PPE.pl w formie bloga.

Wyobraźcie sobie, że bohaterowie starych kreskówek Disneya porzucili niewinne przygody i postanowili rozwiązywać swoje problemy za pomocą strzelb, karabinów maszynowych oraz wyjątkowo dużych ilości ołowiu. Dorzućcie do tego klimat gangsterskich filmów noir, jazzową muzykę i detektywistyczną historię rodem z lat trzydziestych. Brzmi absurdalnie? Być może, ale właśnie na takim pomyśle polskie Fumi Games zbudowało MOUSE: P.I. For Hire. I co najważniejsze, pod tą niezwykle atrakcyjną oprawą kryje się coś znacznie ciekawszego niż tylko kolejna strzelanka z nietypową grafiką.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem materiały prezentujące MOUSE: P.I. For Hire, trudno było nie zwrócić uwagi na jego wygląd. Czarnobiałe postacie, charakterystyczne animacje i przesadnie ekspresyjne ruchy natychmiast przywodzą na myśl kreskówki z pierwszej połowy ubiegłego wieku. Można byłoby jednak obawiać się, że cały pomysł sprowadza się do ciekawej stylistyki, pod którą ukryto zupełnie przeciętną grę. Na szczęście twórcy przygotowali coś znacznie ambitniejszego. MOUSE łączy bowiem klasycznego boomer shootera z elementami przygodówki detektywistycznej, eksploracją oraz systemem rozwoju, który momentami przywodzi na myśl pierwsze części BioShocka.

W Mouseburgu nawet ser ma swoje mroczne tajemnice

Głównym bohaterem jest Jack Pepper, weteran wojenny i były policjant, który postanowił rozpocząć karierę prywatnego detektywa. Zamieszkuje Mouseburg, miasto pełne antropomorficznych myszy, szczurów i ryjówek, gdzie przestępczość, korupcja oraz szemrane interesy najwyraźniej stanowią podstawę lokalnej gospodarki.

Początkowo zajmujemy się sprawą zaginięcia pewnego iluzjonisty, który okazuje się dawnym towarzyszem broni naszego bohatera. Śledztwo szybko jednak zaczyna się komplikować. Pojawiają się kolejne zaginięcia, tajemnicze morderstwo, podejrzane organizacje i kult, którego członkowie raczej nie spotykają się wyłącznie po to, żeby wspólnie degustować ser.

Całość utrzymano w konwencji klasycznych kryminałów noir. Mamy więc cynicznego detektywa, podejrzane osobistości, niebezpieczne kobiety i dialogi pełne charakterystycznego humoru. Co ciekawe, historia nie jest wyłącznie pretekstem do strzelania. Poszczególne sprawy stopniowo zaczynają się ze sobą łączyć, prowadząc do odkrycia znacznie większej intrygi.

Jackowi głosu użyczył Troy Baker, którego chyba nie trzeba przedstawiać miłośnikom gier. Aktor znakomicie wpisuje się w konwencję zmęczonego życiem detektywa, a pozostałe postacie również wypadają przekonująco. Szczególnie dobrze działają żarty oparte na klasycznych filmowych cytatach, które przerobiono tak, aby pasowały do świata gryzoni.

Kreskówka niczym piękna animacja!

Największą gwiazdą MOUSE pozostaje oczywiście oprawa wizualna. Twórcy wykorzystali technikę animacji określaną mianem rubber hose, charakterystyczną dla kreskówek z lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Postacie mają elastyczne kończyny, przesadzone proporcje i poruszają się w sposób, który wydaje się niemal całkowicie pozbawiony sztywnych stawów.

Efekt jest znakomity. Bohaterowie podskakują, wyginają się i reagują na wydarzenia z przesadną ekspresją, a otoczenie wygląda niczym ożywiona, ręcznie rysowana ilustracja. Czarnobiała kolorystyka dodatkowo podkreśla atmosferę dawnych animacji, choć momentami trudno uwierzyć, że w tak niewinnie wyglądającym świecie za chwilę będziemy rozrywać przeciwników na kawałki.

To właśnie ten kontrast stanowi jeden z największych atutów produkcji. Z jednej strony oglądamy sympatyczne gryzonie przypominające bohaterów dziecięcych bajek. Z drugiej uczestniczymy w brutalnych strzelaninach, podczas których przeciwnicy giną w wyjątkowo widowiskowy sposób.

Na szczególne uznanie zasługuje również różnorodność lokacji. Odwiedzamy teatry, plany filmowe, zakamarki Mouseburga i inne miejsca, które znakomicie wykorzystują kreskówkową estetykę. Każda przestrzeń ma własny charakter, a projektanci umiejętnie łączą efektowne dekoracje z czytelną strukturą poziomów.

Gra nie próbuje przy tym udawać ogromnego otwartego świata. Zamiast tego oferuje zestaw dopracowanych lokacji pełnych sekretów, ukrytych pomieszczeń i dodatkowych atrakcji. Dzięki temu eksplorowanie kolejnych obszarów potrafi być równie satysfakcjonujące jak sama walka.

Detektyw z pistoletem, czyli trochę BioShocka i sporo Dooma

Pod względem rozgrywki MOUSE jest przede wszystkim klasycznym boomer shooterem. Przemierzamy kolejne poziomy, walczymy z przeciwnikami, zbieramy amunicję i odkrywamy sekrety. Akcja jest szybka, a strzelanie stanowi podstawowy sposób rozwiązywania większości napotykanych problemów.

W ręce Jacka trafia całkiem pokaźny arsenał. Mamy klasyczny pistolet, strzelby, karabin maszynowy przypominający Tommy guna, a także bardziej osobliwe konstrukcje wykorzystujące nietypowe rodzaje amunicji. Poszczególne bronie posiadają również alternatywne tryby ostrzału, dzięki czemu nawet dobrze znany sprzęt może zaskoczyć dodatkowymi możliwościami.

Szczególnie dobrze prezentują się strzelby, które znakomicie współgrają z dynamicznym charakterem rozgrywki. Potężne wystrzały pozwalają błyskawicznie eliminować przeciwników znajdujących się w pobliżu, a efektowne animacje dodatkowo potęgują satysfakcję z walki. Nie zabrakło również bardziej kreskówkowych rozwiązań. Jack może kopać przeciwników, ogłuszać ich i wykorzystywać elementy otoczenia. Nad głowami wrogów często wiszą ogromne kowadła czy fortepiany, które wystarczy strącić odpowiednio wymierzonym strzałem.

Bo przecież po co marnować amunicję, skoro można zakończyć gangsterską karierę przeciwnika za pomocą spadającego pianina?

Walka wymaga także zwracania uwagi na rozmiary oraz zachowanie przeciwników. Mniejsze gryzonie bywają trudniejsze do trafienia, inne atakują większymi grupami, a niektórzy wrogowie potrafią błyskawicznie zmieniać pozycję. Pojawiają się również starcia z bossami, które wprowadzają dodatkowe mechaniki i stanowią miłe urozmaicenie regularnych strzelanin.

Gra oferuje kilka poziomów trudności, więc zarówno osoby szukające niezobowiązującej rozrywki, jak i miłośnicy większych wyzwań powinni znaleźć coś dla siebie.

Więcej możliwości, niż tylko strzelanie

MOUSE nie ogranicza się jednak do biegania i strzelania. Wraz z postępami odblokowujemy dodatkowe umiejętności poruszania się, które pozwalają docierać do wcześniej niedostępnych miejsc.

Jack może wykonywać podwójne skoki, przez chwilę szybować przy pomocy ogona, zaczepiać się nim o specjalne punkty, a nawet pokonywać fragmenty ścian biegiem. Brzmi to trochę absurdalnie, ale idealnie pasuje do kreskówkowej konwencji.

Umiejętności te stopniowo rozbudowują możliwości eksploracji, zachęcając do rozglądania się za ukrytymi przejściami i sekretami. Co ważne, najważniejsze zdolności otrzymujemy podczas wykonywania głównej historii, więc nie trzeba obawiać się, że przypadkowo pominiemy coś niezbędnego do dalszej zabawy.

Rozwijać możemy również broń. Podczas eksploracji znajdujemy schematy, które następnie wykorzystujemy do kupowania ulepszeń. Pozwalają one między innymi zwiększać pojemność magazynków, szybkostrzelność oraz skuteczność uzbrojenia.

System nie jest szczególnie skomplikowany, ale skutecznie zachęca do przeszukiwania poziomów. Zwłaszcza że nie wszystkie schematy leżą bezpośrednio na naszej drodze.

Prawdziwy detektyw zagląda pod każdy kamień

Pomiędzy misjami wracamy do niewielkiego obszaru miasta, w którym znajduje się biuro Jacka oraz kilka przydatnych lokali. Możemy odwiedzać handlarzy, kupować amunicję, ulepszać wyposażenie i rozmawiać z mieszkańcami.

Najważniejszym elementem biura jest tablica śledcza. To właśnie na niej umieszczamy odnalezione dowody, łączymy informacje i stopniowo odkrywamy kolejne tropy prowadzące do rozwiązania spraw. Niektóre wskazówki zdobywamy automatycznie podczas wykonywania zadań, inne wymagają dokładniejszej eksploracji.

Nie jest to oczywiście pełnoprawny symulator pracy detektywa. Gra nie zmusza nas do wielogodzinnego analizowania zeznań czy samodzielnego rekonstruowania każdej zbrodni. Mechanika stanowi raczej atrakcyjne uzupełnienie strzelania i pozwala nadać kolejnym misjom odpowiedni kontekst.

MOUSE oferuje także zadania poboczne, które zazwyczaj polegają na odnalezieniu przedmiotu, zdobyciu informacji albo wykonaniu dodatkowej czynności podczas jednej z misji. Nie są szczególnie skomplikowane, ale pozwalają lepiej poznać mieszkańców Mouseburga i zdobyć przydatne nagrody.

A skoro już mowa o znajdowaniu przedmiotów, przygotujcie się na prawdziwe kolekcjonerskie szaleństwo. Po poziomach porozrzucano gazety, komiksy, karty baseballowe i ukryte figurki. Część sekretów znajduje się w wyjątkowo dobrze zamaskowanych pomieszczeniach, przez co odnalezienie wszystkiego może wymagać sporej cierpliwości.

Ciekawym rozwiązaniem jest możliwość kupowania niektórych pominiętych znajdziek u handlarza. Oczywiście kosztuje to pieniądze, które moglibyśmy przeznaczyć na amunicję i inne przydatne przedmioty, ale stanowi rozsądne zabezpieczenie dla osób, które nie chcą przeczesywać każdej lokacji po kilka razy.

Najbardziej osobliwą atrakcją jest jednak minigra wykorzystująca karty baseballowe. Zbieramy odpowiednie karty, a następnie możemy rozgrywać uproszczone mecze, zdobywając specjalne nagrody. Nie jest to może karcianka na poziomie Gwinta, ale stanowi przyjemne urozmaicenie strzelania.

Co więcej, za odpowiednio duże zaangażowanie przewidziano szczególną nagrodę. Nie będę jednak zdradzał, co dokładnie można otrzymać, ponieważ odkrycie tego samemu wydaje się znacznie ciekawsze.

Jazz, gangsterzy i odrobina szaleństwa

Na osobną pochwałę zasługuje oprawa dźwiękowa. MOUSE wykorzystuje muzykę inspirowaną jazzem i swingiem, która świetnie współgra z estetyką dawnych kreskówek oraz gangsterskich filmów.

Dynamiczne kompozycje towarzyszą strzelaninom, a spokojniejsze utwory podkreślają detektywistyczną atmosferę Mouseburga. Do tego dochodzą charakterystyczne odgłosy broni, przesadzone efekty dźwiękowe i dobrze zrealizowane dialogi.

">

Całość sprawia wrażenie niezwykle spójnej produkcji, w której każdy element podporządkowano jednemu pomysłowi artystycznemu. Nie chodzi wyłącznie o stworzenie ładnych postaci inspirowanych starymi animacjami. Twórcy konsekwentnie przenieśli tę estetykę również na animacje, humor, muzykę i sposób prezentowania przemocy.

Warto docenić także stosunkowo niewielkie wymagania sprzętowe. MOUSE nie próbuje imponować realistycznymi teksturami czy skomplikowanym oświetleniem, dzięki czemu może oferować atrakcyjny obraz bez konieczności posiadania wyjątkowo mocnego komputera.

Świetna zabawa, ale nie wszystko działa idealnie

Mimo licznych zalet nie jest to produkcja pozbawiona niedociągnięć. Najbardziej odczuwalne ograniczenia dotyczą kilku rozwiązań związanych z eksploracją i zarządzaniem znajdowanymi przedmiotami.

W pierwotnej wersji gry poważnym problemem był brak możliwości ponownego rozgrywania ukończonych misji. Jeśli pominęliśmy sekret, trzeba było korzystać z wcześniejszego zapisu albo rozpoczynać zabawę od nowa.

Na szczęście twórcy z czasem naprawili tę niedogodność. Aktualizacja 1.2 wprowadziła możliwość powtarzania ukończonych poziomów, dzięki czemu możemy wracać po pominięte znajdźki i zadania poboczne bez konieczności ponownego przechodzenia całej kampanii.

Nie zmienia to jednak faktu, że zbieranie wszystkich sekretów potrafi być czasochłonne. Szczególnie kiedy musimy dokładnie sprawdzać zakamarki lokacji, szukając pojedynczej figurki albo pominiętego schematu.

Sama walka również nie zawsze wykorzystuje pełen potencjał dostępnego uzbrojenia. Niektóre bronie okazują się zdecydowanie bardziej uniwersalne od innych, a podstawowy pistolet przez długi czas pozostaje jednym z najwygodniejszych sposobów eliminowania odległych przeciwników.

Zdarzają się także drobne niedoskonałości techniczne, związane między innymi z kolizjami otoczenia i zachowaniem interfejsu. Nie wydają się one jednak najważniejszym problemem produkcji.

Warto natomiast pamiętać, że MOUSE jest przede wszystkim dynamiczną strzelanką, a dopiero później grą detektywistyczną. Osoby oczekujące rozbudowanego systemu dedukcji, trudnych zagadek logicznych i samodzielnego prowadzenia śledztwa mogą poczuć pewien niedosyt.

Kreskówka, która ma znacznie więcej do zaoferowania

MOUSE: P.I. For Hire to jeden z tych projektów, które na pierwszy rzut oka wydają się opierać na pojedynczym, efektownym pomyśle. Wystarczy przecież pokazać czarnobiałą mysz z karabinem maszynowym, żeby natychmiast przyciągnąć uwagę graczy.

Na szczęście polskie Fumi Games nie poprzestało na ciekawej stylistyce. Pod kreskówkową oprawą kryje się pełnoprawny boomer shooter z satysfakcjonującą walką, interesującymi poziomami, rozwojem uzbrojenia i zaskakująco rozbudowaną otoczką detektywistyczną.

Nie wszystkie mechaniki są równie dopracowane, a zbieranie sekretów potrafi momentami zmienić się w dość żmudną działalność. Jednak najważniejsze elementy rozgrywki wypadają bardzo dobrze. MOUSE pokazuje, że nawet w tak dobrze znanym gatunku jak klasyczne strzelanki pierwszoosobowe nadal można stworzyć coś świeżego, jeśli ma się odpowiednio wyrazistą wizję artystyczną i pomysł na jej wykorzystanie.

To świetna propozycja dla osób lubiących dynamiczną akcję, eksplorację i odrobinę absurdalnego humoru. Szczególnie jeśli znudziły im się już kolejne realistyczne strzelanki, w których wszyscy wyglądają tak samo poważnie. Tutaj można przynajmniej zlikwidować gangstera spadającym fortepianem, a następnie wrócić do biura, żeby spokojnie przeanalizować sprawę zaginionego iluzjonisty.Czego chcieć więcej od porządnego kryminału?

Bywajcie!

(Wszystkie zdjęcia zostały zarejestrowane przeze mnie na platformie PS5 PRO)
Oceń bloga:
0

Ocena - recenzja gry Mouse: P.I. For Hire

Atuty

  • Rewelacyjna czarnobiała oprawa inspirowana kreskówkami z lat trzydziestych
  • Dynamiczne i satysfakcjonujące strzelanie z różnorodnym arsenałem
  • Klimatyczna historia detektywistyczna z dużą dawką humoru
  • Świetne udźwiękowienie, jazzowa muzyka i bardzo dobry dubbing
  • Różnorodne lokacje pełne sekretów i dodatkowych aktywności
  • Przyjemny rozwój postaci oraz ulepszanie uzbrojenia
  • Sporo zawartości pobocznej i kolekcjonerskiej

Wady

  • Mechaniki detektywistyczne mogłyby być bardziej rozbudowane
  • Nie wszystkie bronie są równie przydatne
  • Niektóre sekrety bywają przesadnie dobrze ukryte
  • Zadania poboczne są dość proste i schematyczne
  • Drobne niedoskonałości techniczne
Avatar FenixThePlayer

FenixThePlayer

MOUSE: P.I. For Hire udowadnia, że doskonała oprawa wizualna może iść w parze z naprawdę dobrą rozgrywką. Polskie Fumi Games połączyło klasycznego boomer shootera z klimatem gangsterskiego kryminału, tworząc niezwykle charakterystyczną przygodę. Choć mechaniki detektywistyczne mogłyby być bardziej rozbudowane, satysfakcjonująca walka, znakomita atmosfera i duża dawka humoru skutecznie wynagradzają niedociągnięcia. Zdecydowanie warto zainteresować się tym tytułem, szczególnie jeśli lubicie nietypowe strzelanki.
Grałem na: PS5

Komentarze (0)

SORTUJ OD: Najnowszych / Najstarszych / Popularnych

cropper