Pokolenia
Gry wideo oprócz tego, że są medium dość nowym, to ową jedenastą muzę charakteryzuje to, że egzystuje ona w czasach, kiedy rozwój techniczny jest o wiele szybszy niż podczas powstania innych gałęzi kultury takich jak: film czy teatr.
To sprawia, że gry muszą ewoluować bardzo szybko. Kiedyś da prostokąty odbijające kwadrat, potem kolejno dodawane bity czy wymiary, współbieżne ogrywanie jednej gry z każdego miejsca globu, wynaturzenia takie jak: wydawanie gier w odcinkach czy zdobywanie punktów GS czy trofeów nie tylko określają z jaką swobodą gry mogą czerpać z coraz to nowych osiągnięć nauki, ale i pokazują elastyczność, jaką mogą się cechować, żeby wpasować się w wybredne gusta co raz to nowych graczy.
Banalnym może wydać się stwierdzenie, że codziennie przychodzą na świat nowi ludzie, a część z nich może być potencjalnymi graczami. Mniejszym banałem może być próba przewidzenia jak ci przyszli gracze będą postrzegać gry w wieku, w którym teraz jesteś teraz Ty. Ty, drogi czytelniku jesteś jednym z nas - należysz do społeczności graczy tworzący ten portal. Jesteś elitarna jednostką, która ma jedną właściwość: wiek. Jeśli jesteś młodszy i masz kilkanaśćie lat możesz sądzić, że rozwój nie nastąpi na tyle szybko, żeby ów przyszły, potencjalny gracz wszczepiał sobie kolejne implanty pod skórę, żeby czas dopływu informacji do mózgu był szybszy niż kiedykolwiek i żeby rzeczywistość rozszerzona była na tyle rozwinięta, żeby wirtualny plac zabaw pokrywał tereny wielkości całych planet. Jeśli jesteś starszy możesz mieć wyobrażenie bliższe temu, które właśnie opisałem. Możesz, lecz nie musisz. Masz własne wyobrażenie, nie mogę być Twoim mózgiem. Możesz nie wierzyć, że wszystko rozwinie się tak szybko poprzez Twoją młodzieńczą ignorancję i brak doświadczenia. Hulaszcze życie może ulec uspokojeniu i zaniku lekceważenia szybkości rozwoju w latach późniejszych. Być może jesteś już starszym graczem, któremu czas leci szybciej niż za kat młodzieńczych. Być może jesteś nieco młodszy. Ale jest jeden fakt, który odróżnia Cię od innych graczy. Twoja data urodzenia różni się od innego gracza. Urodziłeś się w innym pokoleniu. W pokoleniu, w którym gdy miałeś kilka lat panował jakiś określony typ gier, określony typ konsol. Poniższy, dosyć umowny opis pokoleń jest próbą określenia jak gry, które gracz ujrzy jako jedne z pierwszych mogą kształtować umysł gracza, jego gust oraz opinię o temacie gier wideo.
Do pierwszego pokolenia graczy można zaliczyć osoby grające na automatach. Dziś już dość rzadko spotykane maszyny do grania były tym, co zaczęło kształtować wirtualną rozrywkę. Gracz taki przekonał się na własnej skórze czym pachnie definicja sformułowań takich jak Amiga, Atari, Commodore i Top Secret. Owe czasy oprócz pobierania opłat za żetony, charakteryzowały się innym spojrzeniem na świat. Afro, hawajskie koszule, rock'n'roll, dzieci kwiaty, HIV doskonale się komponowały z odbijaniiem piłeczki dwoma paletkami czy jeżdżeniem jakimś samochodzikiem po jakiejś planecie ciągle w prawą stronę. Gracze, którzy pamiętają te czasy i nadal są graczami mogą poszczycić się za guru w dziedzinie znajomości gier. Często zakładają własne vlogi, by móc dzielić się swoimi spostrzeżeniami z szerszą publicznością. Ułatwione mają zadanie, jeśli chodzi o zatrudnienie w branży gier, z racji swojej ogromnej wiedzy i doświadczenia.
Kolejnym pokoleniem mogą być te które pamiętają NES-a czy SNES-a... Super Mario Bros, Nintendo, Japonia, Contra, podróbki z ruskiego bazaru, dyskietki za 10 złotych, Pegasus to ogólny zarys dziecińśtwa niektórych graczy. Z racji tego, że autor tego wpisu utożsamia się z tym okresem uważa, że tego typu osób jest najwięcej... Mają szacunek dla gier 8-bitowych, ale nie przechodzą też obojętnie obok tytułów z piękną grafiką 3D, posiadających tekstury najwyśzej jakości.
Ostatnie pokolenie nie pamięta już tych kultowych konsol, bo niby jak? Urodziło się niedawno. Zna tytuły takie jak Left 4 Dead czy Call of Duty. Wie, że współcześnie bardzo często występuje sandbox, a tytuły nie zawierające tego słowa w recenzji są przez nie traktowane jako gorszy gatunek. Dla nich liczy się dzisiaj przede wszystkim grafika, jak najbardziej realna animacja i jak najwygodniejsze sterowanie.
Zwróć uwagę na ulokowanie postaci. Na pierwszym planie mamy nowe pokolenie, z tyłu - starsze. Młodszy osobnik, ma lepszy arsenał.
Tekst "Kiedyś gry były lepsze" traci dzisiaj powoli na znaczeniu i na naszych oczach zmienia się w "kiedyś gry były gorsze". Do głosu dochodzi powoli młodsze pokolenie, które twierdzi, że stary Tomb Raider pomimo faktu, że był kultowy - miał gorsze sterowanie i nie miał tak dobrej fabuły, jaką mają gry dzisiaj i jak bardzo fabuła jest potrzebna, żeby przy grze się dobrze bawić. Do głosu dochodzą już nie tylko sami mężczyźni, ale i waleczne dziewczyny, zwracające uwagi na kształt cycków Lary Croft. Świat się zmienia, kobiety stają się samowystarczalne i zajmują się hobby wcześniej zarezerwowanym tylko dla płci męskiej. W redakcjach czasopism branżowych pracują kobiety i bynajmniej nie na stanowisku sekretarek, a na portalach growych sensownie rozpisują się młode dziewczyny żądne przygód, niczym Ellie z The Last of Us. Zazwyczaj takim kobietom podoba się scenariusz gry głównie poprzez możliwość wcielenia się w postać, którą bardzo łatwo mogą polubić. Istnieje oczywiście ryzyko, że taka kobieta przełamując stereotyp delikatnej kobiety i posiadając zbyt wiele męskich cech może przestać nadawać się do stanu używalności przez typowego mężczyznę, jednakże wydawcy gier i sami gracze nie mają chyba powodów do narzekań. Dzisiaj najmłodsze pokolenie nie widzi sensu w zbieraniu monet. Dziś gracz musi mieć wszystko umotywowane. Najlepiej fabularnie. Musi mieć jak najwierniej odtworzone sceny z życia codziennego, żeby móc skupić sie na grze. Musi czuć, że gra żąda od niego "zaangażowania emocjonalnego". Jeśli rozumieć przez to określenie troskę o życie głównego bohatera, w porównaniu z filmem jest to zadanie dość karkołommne. Dosyć ciekawe to zadanie ze względu na fakt, że chociażby we wspomnianym TLoU Joel przy sterowaniu przez mniej sprawnego gracza jest zagryzany na śmierć dziesiątki razy podczas rozgrywki. Diametranie to się różni od filmu, gdzie postać zginie raz i już nie ożywa. Młodsze pokolenie twierdzi, że im gra jest bardziej złożona, tym lepiej. Młodsze pokolenie dostaje władzę nad grą o wiele większą niż starsze pokolenie w ich wieku, jednak na porażkę reaguje tak samo. Młodsze pokolenie chłonie nowinki techniczne jak gąbka. Smartfony, hełmy VR, tablety, 3D na konsoli przenośnej - współcześnie niejeden szkrab wie o tych rzeczach wiecej niż jego tata. I zawsze tak było. Zawsze niespaczony przez problemy dorosłych umysł nie miał problemów z koncentracją i mógł bezstresowo skupiać się na parametrach drogich urządzeń. Młodsze pokolenie to także wigor. Często słyszy się powiedzenie "zostawmy to młodszym pokoleniom, bo do nich należy przyszłość". Tak właśnie jest. Zuckerberg w wieku dwudziestu paru lat podkradł pomysł kolegom na facebooka i przez to ma władzę nad praktycznie każdym użytkownikiem jego portalu. Bill Gates w wieku studenckim zastosował otwarty list, który spowodował, że zarobki w IT są dziś odpowiednio wysokie. Najlepsze pomysły ma się właśnie w latach najmłodszych. Wtedy, nieprzemielony jeszcze przez system mózg ludzki jest w stanie wykreować wizje zmieniające rzeczywistość. Być może na lepszą dla ogółu. Być może na gorszą. Lecz na pewno na inną.
Pokolenie pokolenia średniego pomimo faktu, ze pamiętają pierwsze konsole Nintendo mają szacunek do tytułów z szóstej generacji. Ciężko się kłócić z faktem, że wdrożenie pełnego 3D, wykorzystywanego w Super Mario 64 było jednym z największych skoków w branży wirtualnej rozgrywki. To pokolenie nie musi uważać, że obecnie gry dają graczom więcej swobody, niż gry o bardziej topornym sterowaniu. Wręcz przeciwnie. Poprzez fakt, że gry kiedyś nie można było po prostu przewinąć i sterowanie które było przewidywalne i można było np obliczyć co do pikseli odległość skoku postaci, mogło sie wydawać, że kontrola nad grą jest większa,że więcej zależy od gracza. Dziś wjeżdżając w pole rozpoczęcia misji w GTA można wjechać na pełnej k**wie, co nie miało miejsca np. w Vice City, gdzie trzeba było zaparkować w kółko rozpoczynające misję, żeby cutscenka się zaczęła. Często w trybach single player towarzyszą nam inne postaci, które mogą pozbyć się wrogów zamiast nas. Kontrola dzisiaj nie jest tak wielka jak w czasach, gdy gra wymagała od nas możliwie jak najwięcej, nie omijając żadnych aspektów rozgrywki. Starsi gracze bywają czasami konserwatystami. Wszak nie mają w zwyczaju pisać pogrubioną czcionką najważniejszych części tekstu. Dostrzeganie i wykorzystywanie zmiany pogrubienia czcionki nie sprawia problemu najmłodszemu pokoleniu.
Najstarsi gracze nie są już za Pan brat z najnowszymi nowinkami. Przykładowo, HIV w swoich vlogach twierdzi, ze nie interesuje się komputerami, nie zna się na tym, a na twitchu zamiast zbanować spamera uczynił go moderatorem. Człowiek im starszy tym mniej jest ogarnięty i patrzy przez pryzmat gier, które widział w dziecińśtwie.
Jako dziecko gry przeżywa się lepiej, intensywniej, Wtedy to gust gracza najbardziej się kształtuje. Starsze pokolenie twierdzi, że gier dzisiaj bardzo ciężko stworzyć innowacyjny, rewolucyjny tytuł ponieważ doświadczenie życiowe wyuczyło ich pewnego wykrywania schematów i szufladkowania, podczas gdy gracz namłodszy, któremu owego doświadczenia życiowego brakuje, może odczuwać ogromną przyjemność śledząc fabułę GTA nie obejrzawszy uprzednio takich filmów jak Heat czy Donnie Brasco. Każdy w pewnym okresie życia jest dzieckiem i odbiera słowo "szczyl" jako określenie negatywne, jednak wraz z wiekiem człowiek wzbogaca się o autoironię i bez zawahania tym słowem może określić samego siebie, nie odbierając go w sposób stricte pejoratywny.
Najmłodsze obecnie pokolenie za gry swojej młodości odbiera tytuły dostępne dziś na półkach i to właśnie te gry będą uargumentowaniem tezy, którą gracz w przyszłości postawi "kiedyś gry były lepsze".
