![Bracia (2026) - recenzja serialu [Apple]. Oparte na prawdziwej plotce](https://pliki.ppe.pl/storage/748aafabbf10c0561638/748aafabbf10c0561638.jpg)
Bracia (2026) - recenzja, opinia o serialu [Apple]. Oparte na prawdziwej plotce
Woody Harrelson pakuje swoją rodzinę w busa i jedzie odwiedzić swojego serdecznego przyjaciela, Matther McConaugheya w jego pięknym domu w Teksasie. Gorszego momentu wybrać sobie już chyba nie mógł, ponieważ kumpel pisze właśnie mowę na temat swojego zmarłego ojca i kompletnie mu to nie wychodzi. Woody oferuje swoją pomoc, ale czy wyjdzie z tego coś dobrego, czy jedynie pasmo nieszczęść?
Migający na początku każdego odcinka napis informuje widza, że ma on do czytania z serialem opartym na...prawdziwej plotce. Tak dokładnie! Prawdziwej historii, a prawdziwej plotce. Jak to? Otóż, Harrelson i McConaughey znają się i przyjaźnią już całe lata. Odkryli, że lubią spędzać ze sobą czas w okolicach EDtv - czyli jakoś pod koniec dwudziestego wieku - po czym naprawdę zbliżyli się do siebie kręcąc pierwszy, niezapomniany sezon serialu "Detektyw". Z czasem ludzie zaczęli żartować jak to obaj panowie są do siebie całkiem podobni. I choć z początku miał to zapewne być tylko lekki, nic nieznaczący żart, ziarno niepewności zostało zasiane. Ostatecznie wyszło na to, że tata Harrelson, który za życia trudnił się "permanentnym załatwianiem problemów" gangsterów, faktycznie mógł znajdować się "w okolicy", na przełomie lutego i marca 1969 roku, kiedy rodzice McConaugheya akurat przechodzili przez rozwód, a mimo to udało im się jeszcze zaciążyć.
Przyznasz, że sytuacja wygląda na tyle ciekawie, że warto by się jej choć trochę przyjrzeć? Harrelson podniecił się na samą myśl i natychmiast chciał robić test DNA, leć McConaughey stwierdził, że chyba nie ma ochoty aż tak wywracać calego swojego życia do góry nogami. Co więc zrobić z takim fantem? Cóż. To Hollywood więc najlepiej pewnie film albo serial. Padło na serial i tak oto dochodzimy do dnia dzisiejszego i tej recenzji. A jak wyszło? Przekonajmy się!
Bracia (2026) - recenzja, opinia o serialu [Apple]. Czy szalona teoria wystarczy jako baza dla całego serialu?
Fabularnie rzecz ma strukturę bardzo typowego sitcomu, z odrobiną serializacji przewijającą się w tle. Tak więc, każdy z ośmiu odcinków ma jakiś swój temat przewodni i konflikt do rozwiązania, ale przy tym gdzieś tam cały czas przewija się temat niewierności mamy Mac (Holland Taylor) i wynikającego z tego, potencjalnego braterstwa głównych bohaterów, kampania na gubernatora stanu Texas McConaugheya oraz romantyczna znajomość jednej z córek Harrelsona, Kai (Oona Mei Yaffe) oraz syna McConaugheya, Wyatta (Nolan Almeida). Nikt nie udaje, że mamy tu do czynienia z jakoś przesadnie ambitną opowieścią - chodzi wyłącznie o dobrą zabawę i kilka ładnych morałów na temat wartości rodzinnych i potrzebie bycia blisko z bliskimi. I to w sumie wystarczy!
Praktycznie od początku zdajemy sobie sprawę, w którą stronę z fabułą pójdą scenarzyści, ale właśnie dzięki tej prostocie całej opowieści nie jest to jakiś wielki problem. Młodzież od początku ma się bardzo wyraźnie ku sobie, a wybory na stołek gubernatora aż proszą się o jakąś lekką dramę w stylu "on przecież wcale nie jest z Teksasu". Liczy się droga, a ta jest... Cóż, wyboista. O humorze jeszcze za moment szerzej porozmawiamy, ale wydaje mi się, że to bardzo serialowe podejście do całości, w połączeniu z zaczerpnięciem pewnych elementów z prawdziwego życia - głównymi bohaterami są dosłownie aktorzy Woody Harrelson i Matthew McConaughey, a przynajmniej jakieś tam ich wersje - lekko się ze sobą czasami gryzie. Na dobrą sprawę można powiedzieć, że nic konkretnego się tu przez tych osiem odcinków nie dzieje, że to tylko do granic wytrzymałości przerysowane wersje głównych bohaterów wygłupia się w swoim towarzystwie. Nic nie ma większego sensu, sam wątek ich pokrewieństwa przez znakomitą większość serialu odpoczywa sobie gdzieś w tle. Jeśli chciałbyś zobaczyć jakąś bardziej angażującą intrygę, pełną zdrad, emocji i zwrotów akcji to... Nie jest to serial dla ciebie. Ale jeśli chcesz po prostu pośmiać się na solidnie zrealizowanej komedii, to możemy rozmawiać dalej.
Bracia (2026) - recenzja, opinia o serialu [Apple]. Rodzina słowem silna
Najważniejszym elementem całego tego serialu jest rodzina. Tak więc nie ma co się dziwić, że pod względem obsady nie można "Braciom" zarzucić choćby jednego, złego słowa. Bliskich Harrelsona i McConaugheya grają aktorzy, a nie ich prawdziwe rodziny, ale w życiu byś tego nie powiedział po prostu oglądając serial. Nie dość, że małżonki, Valentina i Joy (Natalie Martinez i Brittany Ishibashi) dobrane zostały tak aby gdzieś tam przypominać prawdziwe żony obu chłopaków, to jeszcze chemia między nimi oraz ich dziećmi jest tak niezaprzeczalnie prawdziwa, że aż trudno uwierzyć, że to co oglądamy, to tylko fikcja. Sprawia to, że kiedy dochodzimy do tych bardziej cichych, emocjonalnych momentów, z tyłu głowy nigdy nie pląta się ta nieprzyjemna myśl, że to wszystko bzdura.
Oczywiście, nie wszystkie role są sobie równe. Zwariowana przyjaźń Woody'ego i Matthew to jedno, ich relacje z żonami to drugie, a powoli rozwijające się zauroczenie Kai i Wyatta trzecie (całkiem zabawne, biorąc pod uwagę potencjalną bliskość ich genów), ale jest jeszcze jeden, względnie istotny wątek, który do tej pory przemilczeliśmy. Otóż, najstarsza córka Harrelsona, Olive (Highdee Kuan) była jeszcze do niedawna zaręczona, lecz coś tam po drodze nie wyszło. Jej eks, Jimmy (Skyler Gisondo) nie zamierza jednak tego tak po prostu zostawiać, więc pojawia się w którymś momencie aby przejąć rolę "tego takiego dziwoląga w tle". Efekt jest zaskakująco udany. Tego samego nie można natomiast powiedzieć o najmłodszych członkach rodzin, dla których nie wystarczyło już czasu antenowego, przez co są oni zasadniczo jedynie tłem dla innych historii, oraz przedziwnie zaprojektowanego wątku... Braci Travis (Jeff Kober i Barry Corbin). Z początku można przypuszczać, że będzie to istotny element całej układanki, a sami bracia regularnie przeszkadzać będą naszym bohaterom, przejmując rolę typowych, nieporadnych antagonistów, tak popularną w starych serialach komediowych, lecz nie! Po swoim pierwszym, dziwacznym występie, pojawiają się jeszcze dosłownie tylko raz, ponownie robiąc więcej szumu niż to tego warte i tyle. Koniec. Podobnie dziwacznie kończą się niektóre z wyczynów mamy Mac, która jest takim agentem chaosu, że czasami chyba sama nie wie już, o co właściwie jej chodzi.
"Bracia" to zdecydowanie nie jest produkcja w jakikolwiek sposób wybitna. Można wręcz powiedzieć, że dostaliśmy tu serial poniżej oczekiwań, jakie można mieć względem aktorów takich jak Woody Harrelson czy Matthew McConaughey. Ale jeśli pozwolimy sobie zapomnieć na chwilę o tym, z kim mamy tu do czynienia, okaże się, że to po prostu solidna, częściej niż rzadziej trafiająca ze swoim humorem komedyjka rodzinna w starym stylu. Wszystkie najważniejsze wartości są na miejscu, fabuły trzymają się kupy, jest zabawa. Chciałbym dostać nieco więcej, ale nie żałuję poświęconego czasu.
Atuty
- Świetna relacja Harrelsona i McConaugheya;
- Obie rodziny dobrane pierwszorzędnie;
- Regularnie jest się z czego pośmiać;
- Kilka ładnych morałów;
- Dobrze zaprojektowane wątki poboczne.
Wady
- Bardzo bezpieczna konstrukcja całości;
- Miejscami dziwne połączenie fikcji z faktem;
- Ze dwa niedopracowane wątki i postacie.
"Bracia" to po prostu solidna komedia napisana wokół szalonej plotki dotyczącej prawdziwego życia głównych bohaterów. Można było zrobić z nią zdecydowanie więcej, ale nie jest źle. Można spędzić sympatycznie kilka godzin.
Przeczytaj również
Komentarze (0)
SORTUJ OD: Najnowszych / Najstarszych / Popularnych