Johnny Depp chce znów zagrać Jacka Sparrowa? Oby do tego doszło!

Przez długi czas wydawało się, że temat powrotu Johnny’ego Deppa do „Piratów z Karaibów” można spokojnie odłożyć na półkę obok innych hollywoodzkich historii, które nigdy nie doczekają się szczęśliwego zakończenia. Relacje aktora z Disneyem rozpadły się w wyjątkowo nieprzyjemnych okolicznościach, Depp publicznie sugerował, że nie zamierza wracać do Jacka Sparrowa, a wytwórnia zaczęła rozglądać się za sposobem na poprowadzenie marki bez swojego największego symbolu, ALE…

Najpierw Jerry Bruckheimer zaczął coraz śmielej mówić o rozmowach z aktorem, a ostatnio sam Depp przyznał, że byłby zainteresowany ponownym założeniem kapelusza Sparrowa, jeśli historia pozwoli odpowiednio pożegnać tę serię. Aktor podkreślił przy tym swoje ogromne zaufanie do Bruckheimera i stwierdził, że chce zostawić „Piratów” w lepszym miejscu. Umowy nadal nie ma, więc szampana jeszcze nie otwierajmy, ale pierwszy raz od bardzo dawna powrót kapitana Jacka nie brzmi jak internetowe marzenie fanów.

Są role i ROLE

Hollywood uwielbia udowadniać widzom, że żadna marka nie potrzebuje jednej konkretnej twarzy. Batmanów mieliśmy kilku, James Bond zmienia się co kilkanaście lat, Spider-Man zdążył przeżyć już kilka ekranowych wcieleń, a wielkie serie nauczyły się funkcjonować długo po odejściu swoich pierwotnych gwiazd. Jack Sparrow jest jednak trochę innym przypadkiem. Depp nie dostał gotowej ikony do odegrania. Moim skromnym zdaniem, w dużej mierze sam ją stworzył. 

Wystarczy zresztą przypomnieć sobie pierwszą część z 2003 roku. „Klątwa Czarnej Perły” miała świetną obsadę i kapitalny klimat przygodowego kina, ale Sparrow od pierwszych minut przejmował ekran. Wejście do portu na tonącym statku, zejście na pomost dokładnie w momencie, gdy łódź znika pod wodą - kilka minut filmu i właściwie wiadomo było, że narodziła się postać, którą ludzie będą cytować przez następne dekady. 

Dlatego mam duży problem z pomysłem budowania kolejnych „Piratów” tak, jakby Jack Sparrow był tylko jednym z wielu elementów układanki. Jasne, seria może istnieć bez niego. Świat jest wystarczająco duży, można wymyślić nowych kapitanów, nowe klątwy i kolejne załogi. Tylko czy nadal będzie to marka, którą widzowie pokochali dwadzieścia lat temu? Mam wątpliwości. Nawet Will Turner i Elizabeth Swann, przecież niezwykle ważni dla pierwszej trylogii, zawsze funkcjonowali trochę obok tego człowieka. 

Pomysł jest kluczem

Powrót Deppa brzmi więc świetnie, ale pod jednym warunkiem - ktoś musi mieć na niego dobry pomysł. Hollywood ma ostatnio ogromną słabość do odkurzania dawnych bohaterów, pokazywania ich przez trzy sekundy przy znajomej melodii i czekania, aż sala kinowa zacznie bić brawo. Sparrow zasługuje na coś więcej niż efektowne cameo przygotowane pod zwiastun. 

Tym bardziej że sam aktor zdaje się mówić podobnie. Niedawno zaznaczył, o czym wspomniałem we wstępie, że interesuje go przede wszystkim możliwość odpowiedniego zamknięcia „Piratów” i pozostawienia ich w lepszym miejscu. To brzmi znacznie ciekawiej niż perspektywa produkowania kolejnych części w nieskończoność. Piąty film z 2017 roku zarobił ogromne pieniądze, ale trudno znaleźć wielu fanów, którzy wymieniliby „Zemstę Salazara” jednym tchem z pierwszą trylogią. 

Najlepszy scenariusz? Jeden porządny film. Bez desperackiego otwierania pięciu nowych wątków, zapowiedzi trylogii i obowiązkowej sceny po napisach sugerującej kolejne dziesięć lat produkcji. Bruckheimer ma dziś możliwość zrobienia czegoś, czego Hollywood zaskakująco często nie potrafi - po prostu dobrze się pożegnać. 

Jack Sparrow zasługuje na lepszy ostatni rejs

Nie mam szczególnej ochoty oglądać Deppa przez dwie godziny wyłącznie po to, żeby ponownie usłyszeć kilka znajomych żartów i zobaczyć stare sztuczki Sparrowa. Chciałbym natomiast zobaczyć finał, po którym będę mógł pomyśleć: okej, teraz naprawdę można zamknąć tę historię. Pierwsza trylogia pokazała przecież, że ta seria potrafi łączyć wielkie widowisko z bohaterami, których naprawdę chce się śledzić.

Jeżeli Depp i Bruckheimer rzeczywiście dojdą do porozumienia, Disney dostanie szansę, której kilka lat temu prawdopodobnie nikt się już nie spodziewał. Jack Sparrow może jeszcze raz stanąć na pokładzie, spojrzeć przez lunetę i wyruszyć tam, gdzie mapa przestaje mieć większy sens. Oby tylko ktoś pamiętał, że najważniejsze nie będzie samo zobaczenie go ponownie. Dla mnie, już tak personalnie, ważniejsze okaże się to, w jaki sposób po raz ostatni z niego zejdziemy.