Rewolucja w przenoszeniu starych gier na telefony i tablety. Wystarczy moment

Wykorzystanie sztucznej inteligencji w branży gier wideo wkracza na zupełnie nowy poziom, drastycznie upraszczając procesy, które dotychczas wymagały wielomiesięcznej pracy zespołów programistów.

Ammaar Reshi, pełniący funkcję szefa produktu i projektowania w Google AI Studio, dokonał niebywałego wyczynu, przenosząc kultową strategię z 2003 roku, Command & Conquer: Generals - Zero Hour, na system iOS. Co najważniejsze, nie mamy tutaj do czynienia ze zwykłym, ociężałym emulatorem, lecz z pełnoprawną, napisaną natywnie aplikacją, która bez problemu uruchamia się na smartfonach i tabletach firmy Apple.

Całe przedsięwzięcie było owocem ścisłej kooperacji człowieka z algorytmem, w tym przypadku najnowszym modelem językowym Claude Fable 5. Reshi, który sam nie potrafi programować w języku C++, odpowiadał za testowanie gry i opisywanie napotkanych błędów, takich jak czarny ekran mapy czy anomalie dźwiękowe.

Sztuczna inteligencja analizowała te uwagi, samodzielnie generowała poprawki w kodzie oraz debugowała system. Narzędzie poradziło sobie nawet zaimplementowaniem unikalnego sterowania dotykowego, pozwalającego na intuicyjne zaznaczanie jednostek czy przeciąganie ramek na ekranie telefonu.

Choć efekt końcowy robi ogromne wrażenie, autor sukcesu studzi zapał entuzjastów, którzy liczyli na natychmiastowe przeniesienie wszystkich klasyków z PC na ekrany telefonów. Projekt nie powstałby, gdyby nie dostęp do kodu źródłowego oraz wcześniejszych modyfikacji gry stworzonych przez fanów dla systemów Linux i macOS.

Przykładowo, przeniesienie innej legendarnej części, Red Alert 2, jest obecnie niemożliwe, ponieważ wydawca prawdopodobnie bezpowrotnie utracił do niej pliki źródłowe. Ponadto, koszty tokenów zużytych przez sztuczną inteligencję w zaledwie dwa dni zamknęły się w kwocie około dwustu dolarów, a starsze modele językowe zupełnie nie radziły sobie z tak skomplikowanym zadaniem.

Barierą dla masowego powstawania takich konwersji mogą okazać się również same korporacje growe. Wielu wydawców niezwykle zazdrośnie strzeże swoich starych kodów źródłowych, obawiając się, że darmowe porty tworzone przez pasjonatów mogłyby negatywnie wpłynąć na sprzedaż przyszłych, oficjalnych remasterów i odświeżonych edycji.