Kultura strachu, arogancja twórców przy Crimson Desert? Wychodzą na jaw BARDZO ZŁE informacje

W kuluarach studia Pearl Abyss atmosfera gęstnieje, a wszystko za sprawą anonimowych wyznań pracowników, które trafiły do sieci za pośrednictwem serwisu Blind.

Deweloperzy, których tożsamość została zweryfikowana przez platformę, malują obraz firmy pogrążonej w „toksycznej pozytywności”. Według ich relacji, studio przypomina odwróconą piramidę, w której liczba kierowników przewyższa liczbę faktycznych twórców, a na awans mogą liczyć jedynie „potakiwacze”, którzy nigdy nie kwestionują decyzji góry. Taka kultura pracy doprowadziła do całkowitego uciszenia głosów krytycznych wewnątrz zespołu, co bezpośrednio przełożyło się na obecne problemy gry.

Chaos w zarządzaniu sprawił, że kluczowe elementy Crimson Desert, takie jak fabuła, nie były ustalone niemal do samego momentu premiery. Twórcy zdradzili, że pierwotny scenariusz - opowiadający o walce o tron i surowcach z karmazynowej pustyni - został niemal w całości wyrzucony do kosza, gdy stery przejęły osoby z działów artystycznych, stawiając estetykę ponad spójność.

To właśnie dlatego w finalnym produkcie tak mało jest... samej pustyni. Zamiast dopracowanej wizji, gracze otrzymali „składaka” mechanik bezrefleksyjnie kopiowanych z innych hitów, jak choćby podniebne wyspy inspirowane Zeldą, które dodano w pośpiechu tylko dlatego, że „wyglądały fajnie”.

Główne zarzuty pracowników:

• Arogancja kierownictwa: Drwienie z konkurencji (np. nazywanie God of War „ładną wydmuszką”) bez zrozumienia głębi tych gier.
• Brak wizji: Zmiana imienia protagonisty z „Macbetha” na Kliffa w ostatniej chwili oraz usuwanie kluczowych postaci drugoplanowych.
• Kultura strachu: Obawa przed „polowaniem na czarownice” i szukaniem kozłów ofiarnych, na których zarząd zrzuci winę za błędy w sterowaniu i narracji.

Deweloperzy przyznają z ogromnym smutkiem, że oglądając dzisiejsze narzekania graczy i recenzentów, czują gorzką satysfakcję - to dokładnie te same problemy, które zgłaszali przełożonym miesiące temu, a za które byli uciszani. Z ich relacji wyłania się obraz projektu, który „wykoleił się” dawno temu przez brak wzajemnego zaufania i chorobliwą potrzebę implementowania wszystkiego, co akurat jest modne na YouTube.

Wygląda na to, że techniczne niedociągnięcia Crimson Desert to tylko wierzchołek góry lodowej problemów, jakie trawią koreańskie studio od środka.

Interesuje Cię ten tytuł? Sprawdź nasz poradnik do Crimson Desert.