Przegląd Eroge [+18] #65 A Tragedy in Elvish

Producent: oneone1
Wydawca: shiravune, co-fun games
Gdzie kupić: GOG, *Steam, Jast, Kaguragames, Mangagamer

*wymaga patcha dla pełnej zawartości

Wstęp:
 Siema moje eroświry, dzisiaj zapodaję wam grę, jak DJ Tomuś zapodawał ostre bity w 2010. oneone1 to kultowy developer eroge tworzonych w RPG Makerze. Tak przynajmniej zakładam, bo gier mają masę i robią je co najmniej od ponad 15 lat, a parę z nich widziałem, zbierało sporo dobrych ocen. Ja jednak na tapet biorę jeden z ich pierwszych tytułów, a na stan dzisiejszy jest to ich najstarsza gra wydana oficjalnie po angielsku (wersja angielska pojawiła się w 2026). Tragedy in Elvish to tytuł z 2014, dla porównania wtedy ukazał się np. Dark Souls 2, South Park: Kijek Prawdy czy wspaniały polski hicior, Rambo: The Video Game (kurcze, nawet mój znajomy z pracy, co w gry zbytnio nie gra, a robią to raczej jego dzieci, słyszał o tej grze, więc widzicie jaki ona miała rozgłos? 2026 i mi o niej losowo opowiedział).

 Dobra, bo już mi kiedyś narzekaliście na gry, które są zbyt powolne (tzn. za mało gwałtowne), więc macie tu tytuł pod tym względem wypchany aż po brzegi. Proszę moje małe zboczuszki.

 Każdy screen pochodzi z karty Steam gry.

Fabuła:

Wszystkie czarne elementy stroju nie występują w wersji bez cenzury :), tak, nie ma tam nic poza jej ciałem, pancerny biustonosz też jest "troszkę" mniejszy.

 Są tacy ludzie, którzy często mnie pytają "A czy było coś gwałtownego?", wiadomo, gwałtownie można choćby hamować samochodem, kiedy debil jakieś dziesięć metrów przed przejściem dla pieszych stwierdzi, że należy zrobiś szybki obrót o 90° i wejść na jezdnię tuż przed maskę bez wcześniejszego spojrzenia, czy cokolwiek nie nadjeżdża. W każdym razie, świat tej gry jest dosyć normalny, jak na fantasy. Oczywiście jak na EROGE fantasy. Ludzie sobie żyją, potwory też jakieś są, a elfy to upadła rasa, gdzie wiele z nich zamknięto w obozie pracy, a samice zostały zmuszone do paradowania nago (lub z minimalnym przyodziankiem), bo w końcu mają pomagać ludziom, dlatego w razie nagłego wypadku każda ich strategiczna część musi być dostępna.

 Taki rasizm, to w sumie ciekawy temat na wątek w jakiejś grze. Wiedźmin z tego nieźle korzystał, dając nam przy tym wspaniałe postaci. W tej grze nie spodziewajcie się jakichś niespodziewanych zawirowań fabularnych. Jakaś fabuła tu jest i tyle. Nawet miejsce na mały plot-twist się znalazło, ale cudów ta gra nie oferuje.

 W grze wcielimy się w elfkę o imieniu Mari. Mari ma przyjaciela. Przyjaciel Mari jest chory. Mari więc idzie w świat i szuka jakichś magicznych cosiów, aby go uleczyć, a pomaga jej w tym organizacja szerząca równouprawnienie między ludźmi, a elfami. O fabule nie mogę powiedzieć wiele, to prosta historyjka będąca jedynie pretekstem do gwałtownych akcji. 

 Gameplay i taki tam:

 Zacznę od tego, że nie za bardzo mam jak coś pokazać z tej gry na tej stronie. Powód jest prosty, nasza protagonistka ma dwa rodzaje ubioru. Swoją super zbroję lub brak czegokolwiek. Zbroja to za dużo powiedziane, bo to strój zawstydzający jakikolwiek bikini armor mogliście widzieć w jakimś Dragon Quest czy losowym koreańskim MMO. Jej pancerz, to trudno nazwać zbroją, bo odsłania praktycznie wszystko (wy tu przez większość czasu widzicie wersję steam, ona już zakrywa co trzeba ;) ).

 Gra ma jednak patent, bo zdaje sobie sprawę, że nawet te skrawki "ubrań" jakąś tam wagę mają, więc uwaga rewolucyjna mechanika. Mając zbroję elfka jest wytrzymalsza, a jak jej nie ma, to jest szybsza i silniejsza. Za to tak samo skaczą jej cycki podczas ataków. W sumie sam fakt, że postać podczas walki wykonuje jakieś animacje, to niesamowita sprawa. Ale ja tak mówię zawsze, gdy widzę dobrą parę piersi. Czyli codziennie jak witam się z siostrą.

 Dobra już na poważnie. Gameplay jest prosty. Pomyślcie o jakimś jRPG, najlepiej z NESa, bo o takiej prostocie tu mówimy i powinniście wiedzieć jak to może wyglądać. W nasze ręce zostaje oddana zaledwie jedna postać czyli wspomniana już Mari, walki są turowe i bardzo proste, zwykle wystarczy po prostu atakować wroga lub rzucić jakimś spellem czy umiejętnością, a jedyny problem pojawia się przy okazji walk z bossami. Ale tu wystarczy trochę pogrindować lub... poumierać. Dark Soulsy mają taką fajną mechanikę, że po śmierci zostawiacie dusze, które stanowią walutę gry. Tu po śmierci też się coś zostawia, swoje potworne dziecko będące wynikiem gwałtownych działań potwora, który pokonał Mari. Na pocieszenie zawsze dostaje ona przy tym +1 poziom.

 Gwałtowne spotkania pierwszego stopnia:

 Jak pewnie wiecie, bo wam o tym powiedziałem, w tym świecie panuje bardzo dziwna odmiana rasizmu, gdzie to elfy są wykorzystywane w bardzo przydatny sposób, czyli jako seksualne niewolnice dla każdego chętnego. Gra to dobrze oddaje, gdyż w każdym mieście możemy sobie po prostu podejść do jakiegoś typa i ten zacznie coś Mari robić. Od zwykłego macu macu, po szybki numerek (kupiłem kiedyś zdrapkę i niestety, ale nic nie wygrałem, byłem wtedy bardzo rozsierdzony, więc poszedłem się napić).

 Ze scenkami w hentajach jest tak, że one działają, kiedy działa coś innego u osoby konsumującej takie treści. O ile gameplay czy fabuła tej gry są raczej niskich lotów, tak po przeanalizowaniu tematu, dokładnym jego zgłębieniu oraz reasumacji kwintesencji aspektu tematu, dochodzę do fundamentalnej konkluzji, że są spoko. Nic wybitnego pod względem tak istotnym, jak użycie kolorów czy konstrukcji zdań, a o użytej muzyce nie mówiąc. To są sceny hentai, czasem prostota wystarczy. Ale ta gra nie jest prosta, oj nie nie. Nawet nie wiedziałem, że kiedykolwiek coś takiego zobaczą moje oczy. Powiem wam tak, jak macie automat i wrzucicię monetę, to wam wypada z niego jakaś Cola czy inny napój. Teraz pomyślcie sobie, że do automatu przychodzicie z dwulitrową butelką i próbujecie ją na siłę wepchać do środka. Odwrócony poród z goblinem, to coś już ponad moje siły, choć takich ekstremów tutaj wiele nie było.

 Za to była fajna scena, jak sobie elfka wychodowała "grzybka" :)

 Lanie wody:

 Grę wydało Shiravune, a raczej ich inny brand "Co-fun games", znaczy to tyle, że gra ma mozaikową cenzurę obecną w praktycznie każdym japońskim wydaniu gry (bo ta firma jest z Japonii, więc prawnie nie może wydać bez cenzury czy coś), jednym to przeszkadza, innym nie. Ja nie mam zdania, ważne, że tłumaczenie jest poprawne, tak myślę. Shiravune jest ogólnie częścią większej firmy czyli DMM Games (oni tam mają swój PCtowy sklep, jeden z większych w Japonii i nawet współpracowali przy paru grach z np. Koei Tecmo), dlatego też mają kasę i mogą wydawać spore ilości tytułów, choć dopiero od dosyć niedawna weszli na rynek RPG Makerowych doujinów, to już wydali i mają zapowiedziane paręnaście gier. Z tego co widziałem, to biorą sporo starszych gier od w miarę popularnych producentów i fajnie, choć takie gry często są zauważalnie niższej jakości niż nowsze tytuły od danych zespołów. Tak jest z tym tytułem, a już ich kolejna gra (Dark Elf Historia) była sporo lepsza.

 Kącik zboczenia z tematu:

 Więc na szybko. To tyle.

 Żartowałem. Ostatnio sobie oglądałem Neon Genesis Evangelion, po raz pierwszy. Nie wiem czemu, ale jakoś ten tytuł zawsze omijałem i teraz mocno żałuję. Generalnie bardzo mi się podoba, ale też mam wrażenie, że jakbym to oglądał mają te kilkanaście lat, to by mi się podobało sporo bardziej. Z gier, to grałem w pierwszego Mega Mana, też po raz pierwszy. Powiem tak, te pierwsze 6 czy tam ile bossów i ich poziomy było bardzo prostych, ale całkiem fajnie się to przechodziło, ale to co nadeszło dalej, to dla mnie już tragedia. Ciężka to będzie przeprawa, bo chcę przejść wszystkie Mega Many, a przynajmniej te będące na PC.

 Grałem też w Queen's Domain. Powiem tyle, GOTY 2026. Świetna gra.

 Ja mam tak, że mi się losowo w głowie pojawiają rzeczy sprzed lat, więc losowo zacząłem sobie nucić piosenkę z starego filmu półanimowanego (bo połowa to sceny aktorskie). Piosenka leciała tak: Był Palemon korsarz znany, Madej zbój niepokonany. Groźny siłacz, Waligóra, nocny zbir, Polawentura. Lecz ze wszystkich tych nadludzi dziś największą grozę budzi, postać super rozbójnika, straszliwego Rosolnika. To pojawia się to znika straszna banda Rosolnika...

 Jak pamiętacie co to za film, to super, mam nadzieję, że reumatyzm nie za bardzo wdaje się we znaki, bo to arcydzieło polskiej kinematografii ma już ponad 20lat. A jak nie pamiętacie lub zwyczajnie nie wiecie, to zdradzę wam, ten filmy to Tryiumf Pana Kleksa, generalnie słaby film, ale miał fajne piosenki. W sumie te aktorskie firmy (PRL) też miały super piosenki i słabą całą resztę i nigdy ich szczególnie nie lubiłem, tu przynajmniej była jakaś animacja to znośniej mi się to oglądało (miałem to też na CD z jakiejś gazety). W każdym razie zadam pytanie... Który debil wrzucił ten film na YT w taki sposób, że głos leci tylko z JEDNEJ słuchawki? To jest na oficjalnym kanale studia, czyli legalnie. No ludzie kochani.

 Jeszcze napomknę o wynikach ankiety. Ponad 90% osób widzę nie ma problemu, abym wrzucał w tym cyklu cokolwiek sobie chcę. Więc macie tutaj to dzieło i czekajcie na kolejne. Może wam się spodobają, może nie. Ja tam postaram się to pisać tak, aby przynajmniej czytanie tych moich wypocin było dla was przyjemne.

 A tak w ogóle, to spróbuję użyć hipnozy. Wejdźcie w ten >link< i polajkujcie mój każdy blog.