Baśniowe szaleństwo !
Pamiętacie może jeszcze Raymana z dzieciństwa? Jakiś czas temu miejsce miał udany restart serii za pośrednictwem gry Rayman Origins. Następnie wydano sequel. Czy jest równie dobry ?
Przeurocze stworzenie z latającymi kończynami - to właśnie rayman - nasz tytułowy protagonista, który ratuje magiczny świat. Gra w bajkowej oprawie graficznej może zwodzić, bo owa jest jedną z trudniejszych platformówek w jakie było mi ostatnio grać. Poziomy są niezwykle expresowe. Każdy element otoczenia tak ze sobą współdziała ,że można biec od początku do końca odbijając się od wrogów i ścian bez najmniejszej przerwy. W każdym z levelu ukryte jest 10 stworków do uwolnienia w tym 2 zamieszczone w tajnych przejściach do sal, a żeby je zdobyć musimy wykonać proste zadanie zniszczenia wrogów lub trafienia piłką w klatkę. Są one kluczowe jeżeli chcemy przechodzić kolejne poziomy, a zbiera je się całkiem przyjemnie.
Poza poziomami skupiających się na zwykłym przejściu, są także takie, które zaliczyć musimy przez utorowanie sobie drogi za pomocą dotyku np. przesuwanie elementów po których skacze nasza postać (w wersji na PS Vite). Jest to ciekawe odejście od tematu i fajne zajęcie podczas jazdy pociągiem lub autobusem. Prawie. Wadą tego jest to, iż dotyk jest nie zawsze dokładny, a nasz bohater głupkowaty. Jednakże jest szansa na to, że twórcy zrobili tak specjalnie, aby poziomy były trudniejsze.
Istnieją jeszcze levele, które zainteresowały mnie najbardziej. Otóż mam na myśli poziomy muzyczne. Chodzi w nich oto ,aby w akompaniamencie raymanowo-zremixowanych utworach jak np. Eye of tiger biec przez plansze, a każdy ruch pasuje do danego momentu muzyki.
Nie ma znanych z poprzedniej części planszy na czas, ale są tak zwane pościgi. Jest to pogoń przed siebie gdzie każdy element jest tak wyważony, że jego pomylenie skutkuje śmiercią co sprowadza się do rozpoczęcia od nowa. Kolejny trudny element gry, których jest naprawdę sporo.
Rayman Legends ma rozbudowaną społeczność dzięki której można grać razem w zwykłe poziomy i wyzwania ,które pojawiają się w stałych odległościach. Muszę przyznać ,że miałem wielką radochę gdy dostawałem srebrne czy złote trofeum i raczej nie ja jeden.
Uważam ,że jeżeli ktoś nie grał w pierwszą część to nic nie traci, bo Gra zawiera odnowione poziomy z pierwowzoru, których jest cała masa.
Czemu Rayman? Bo to wspaniała trudna platformówka o bajkowej oprawie graficznej i niesamowitej ścieżce dźwiękowej ze szczyptą humoru. Jest przepełniona zawartością, a po przez wyzwania cały czas jej przybywa.
