GTA VI: 30 klatek, miliardy dolarów i perfekcja za wszelką cenę.

Czy Rockstar naprawdę nie potrafi wycisnąć 60 FPS z PS5 Pro? A może po prostu nie zamierza obiecywać czegoś, co mogłoby popsuć premierę dekady?

GTA VI. Gra, na którą świat czeka od ponad dekady. Produkcja, której budżet, rozmach i oczekiwania dawno przekroczyły granice zdrowego rozsądku. Rockstar obiecuje nam żyjący świat, niespotykaną szczegółowość, rozbudowaną symulację i tysiące drobiazgów, które gracze będą odkrywać jeszcze długo po tym, jak ich dzieci skończą studia.

A ile klatek na sekundę? Trzydzieści. Proszę nie przeszkadzać artystom.

Czy procesor naprawdę nie daje rady?

Oficjalny cel wydajnościowy GTA VI to 30 FPS, również na PlayStation 5 Pro. Konsoli premium, wyposażonej w znacznie mocniejszy układ graficzny, technologię PSSR i dodatkowe zasoby pamięci.

Tłumaczenie? Zaawansowana symulacja świata może przeciążać procesor.

Brzmi rozsądnie. Do momentu, gdy przypomnimy sobie, że GTA V uruchomiono na PlayStation 3, a Red Dead Redemption 2 na PlayStation 4. Tymczasem GTA VI ma działać również na Xbox Series S — konsoli z procesorem Zen 2 i zaledwie 10 GB współdzielonej pamięci.

Oczywiście 30 FPS na Series S nie oznacza automatycznie 60 FPS na PS5 Pro. Ale skoro można skalować rozdzielczość, grafikę i efekty, to dlaczego nie gęstość zaludnienia, ruch uliczny czy szczegółowość symulacji?

Czy naprawdę każdy przechodzień w Vice City musi podejmować trzydzieści skomplikowanych decyzji na sekundę? Czy facet kupujący hot doga potrzebuje osobistego superkomputera?

Rockstar miał wiele lat na rozwijanie silnika RAGE. Trudno więc uwierzyć, że nikt nie pomyślał o skalowalności symulacji.

A może problem tkwi gdzie indziej?

Perfekcja jest ważniejsza niż 60 FPS.

Wyobraźmy sobie, że GTA VI potrafi osiągać 40, 50, a miejscami nawet 60 FPS na PS5 Pro. Tyle że podczas gigantycznego pościgu przez centrum Vice City płynność spada do 35.

Dla wielu graczy? Nadal świetnie.

Dla Digital Foundry? Materiał na czterdziestominutową sekcję zwłok, z wykresami czasu generowania klatek, analizą każdego przycięcia i zbliżeniem na pojedynczy piksel.

A dla Take-Two? Potencjalny problem reputacyjny w najważniejszym tygodniu sprzedażowym dekady.

I tutaj pojawia się moja teoria.

Rockstar nie musi ukrywać dodatkowej płynności. Wystarczy, że nie chce obiecywać jej stabilności.

Jeśli zapowie 60 FPS, każde 55 stanie się zarzutem. Jeśli obieca 40 FPS, każdy spadek do 35 może wywołać dyskusję o niedopracowaniu gry.

Ale jeśli zapowie 30 FPS, a następnie dostarczy olśniewający, stabilny i dopracowany świat?

Wtedy to nie kompromis. To artystyczna wizja.

GTA VI nie jest już zwykłą grą.

To najprawdopodobniej jeden z najważniejszych produktów rozrywkowych tej dekady. Dla Take-Two stanowi element wieloletniej strategii finansowej. Dla Rockstara — sprawdzian reputacji. Dla graczy — wydarzenie, do którego porównywane będą kolejne produkcje.

A przecież GTA VI nie musi zarobić wyłącznie raz.

Najpierw PlayStation 5 i Xbox. Później potencjalnie PC, z coraz bardziej zaawansowanym DLSS. Następnie kolejna generacja konsol. A gdzieś w przyszłości może nawet Xbox Series 370, edycja z holograficznym Los Santos i abonamentem na wirtualne tankowanie.

GTA V pokazało, że Rockstar potrafi eksploatować jeden świat przez kilkanaście lat.

Dlatego nie chodzi wyłącznie o sprzedaż w dniu premiery. Chodzi o stworzenie produktu, którego wartość będzie można wykorzystywać przez następne lata.

Nie warto ryzykować pierwszego wrażenia dla dodatkowych dziesięciu czy dwudziestu klatek. Zwłaszcza jeśli gra sprzeda się znakomicie bez nich.

A jednak obstawiam 40 FPS!

W przedpremierowych metadanych GTA VI pojawiły się odniesienia do obsługi 120 Hz i technologii PSSR na PS5 Pro. Nie potwierdza to istnienia trybu 40 FPS, ale pozostawia interesujące możliwości.

Moim zdaniem Rockstar może mieć przygotowany lub testowany alternatywny tryb wydajności. Być może 40 FPS, być może odblokowaną płynność w zakresie 40–60 FPS.

Nie musi być perfekcyjny. I właśnie dlatego firma może nie chcieć go zapowiadać.

To hipoteza, nie przeciek ani potwierdzona informacja. Ale z biznesowego punktu widzenia trudno odmówić jej logiki.

Bo co bardziej opłaca się Rockstarowi? Zapowiedzieć 60 FPS i później tłumaczyć się ze spadków czy obiecać 30 FPS i pozwolić graczom samodzielnie odkrywać możliwości gry?

Kto tu właściwie jest klientem?

Gracz chce niesamowitego świata i płynnej rozgrywki.

Rockstar chce stworzyć dzieło, które przejdzie do historii.

Take-Two chce produktu, który spełni gigantyczne oczekiwania finansowe i nie wywoła kryzysu reputacyjnego.

Te cele nie muszą się wykluczać. Ale kiedy zaczynają ze sobą konkurować, trudno nie zastanawiać się, czy priorytetem pozostaje komfort gracza.

Nie twierdzę, że Rockstar świadomie ukrywa gotowe 60 FPS. Twierdzę, że oficjalne 30 FPS może być zarówno decyzją techniczną, jak i finansową polisą ubezpieczeniową.

A jeśli po premierze okaże się, że PS5 Pro rzeczywiście otrzyma tryb 40 FPS?

Cóż. Wtedy okaże się, że Rockstar nie potrzebował dodatkowych klatek do marketingu.

Potrzebował jedynie pewności, że nikt nie będzie mógł mu ich policzyć na niekorzyść.

Bo GTA VI ma być grą 10/10. A na giełdzie, podobnie jak w Vice City, najważniejsze jest, żeby pieniądze płynęły — najlepiej bez spadków.