Super Mario Bros to jedna z najpopularniejszych gier wydanych na NES'a. Na rynek weszła 1985 roku razem z wcześniej wymienioną konsolą. Odniosła wielki sukces i do dziś zyskuje wielu nowych fanów na całym świecie.

 

 

 

Głównym bohaterem jest niepozorny hydraulik w czerwonych spodniach - Mario. W grze wieloosobowej dostępny jest również młodszy bart bliźniak, Luigi. Ten, dla odmiany, nosi zielone spodnie. Zadaniem gracza jest przemierzanie krainy Mushroom Kingdom w poszukiwaniu zaginionej, ukochanej księżniczki Toadstool. Porwał ją największy wróg Maria, smok Bowser. Posyła on swoich podwładnych przeciwko głównemu bohaterowi - jak się często okazuje, nadaremno. Super Mario zwycięży wszystkich ;)! Całość gry prezentuje się z boku, gdzie postać przemierza plansze w stronę prawego końca ekranu. Dodatkowe punkty lub bonusy można zebrać, rozbijając cegiełki ze znakiem zapytania. Niektóre bonusy ukryto w zwykłych cegiełkach lub są niewidoczne dla gracza (należy uderzyć w niewidoczne miejsce na planszy). Dostępne są różne przedmioty, jak choćby czerwony grzybek (powoduje ekspresowy wzrost hydraulika), migająca gwiazdka (sprawia, że Mario jest chwilowo odporny na ataki przeciwników) i biały kwiat (zmienia kolorystykę ubioru bohatera i pozwala rzucać w przeciwników ogniste pociski). Każda runda kończy się dotarciem do wysokiego masztu z flagą (udało wam się kiedyś przeskoczyć szczyt i strącić zieloną kulkę?), za którym czeka zamek. Jest osiem poziomów, składających się z czterech plansz. Na końcu ostatniej planszy każdego poziomu Mario wkracza do wielkiego zamku i walczy ze smokiem. Najbardziej irytującym momentem w grze (zdaje się) jest spotkanie małego ludka (sługa Toadstool), który dziękuje nam za ratunek i informuje, że księżniczka jest w innym zamku. Często kusiło mnie, żeby zrzucić grzyba w przepaść w ślad za smokiem. Niestety gra nie pozwalała na takie zachowanie... Zamieściłem poniżej tekst, który znają chyba wszyscy:

"THANK YOU MARIO, BUT YOUR PRINCESS IS IN ANOTHER CASTLE!''

 

 

 

Wracając do gry, na każdej planszy, Mario zbiera monety, które nie tylko dodają punkty, ale również życie (po uzbieraniu stu sztuk). Gracz, zdobywając zielony lub pomarańczowy grzybek, również otrzymuje dodatkowe życie.
Mario napotyka na swej drodze zróżnicowanych przeciwników, np. żółwia Koopa Troopa (jego skorupę można wykorzystać jako pocisk do pokonania innych stworków), dziwne, brązowe stworzenie o nazwie Goomb (najpopularniejszy przeciwnik w początkowych planszach) i wielu innych. Sam Mario niestety nie jest nieśmiertelny. Rozgrywka kończy się nagle, gdy hydraulik spadnie poza planszę, zderzy się z przeciwnikiem lub skorupą żółwia (jeśli jest większego wzrostu, kurczy się do rozmiaru początkowego), a także skończy się odliczanie czasu potrzebnego na dotarcie do zamku. Game over następuje, gdy tracimy wszystkie życia.
Twórcy gry urozmaicili plansze, które różnią się między sobą scenerią (np. świat pod wodą, kanały), porą dnia i przeciwnikami. Dodatkowo dostępne są bonusowe etapy, dostać się do nich można na kilka sposobów, np. wspinaczka po zielonej winorośli (podniebna plansza), wejście do rur kanalizacyjnych. Te ostatnie pozwalają nierzadko na ominięcie kilku plansz.

 

 

 

Grafika jak na tamte lata, zawierała wiele szczegółów i animacji postaci. Do dziś całość cieszy oko, pomimo upływu prawie trzydziestu lat. Ścieżka dźwiękowa zawiera sześć bardzo charakterystycznych utworów, które dynamiką podkreślają żywą i humorystyczną akcję w grze. Super Mario Bros doczekało się wielu przeróbek i kolejnych wydań. Jest to świetnym dowodem na to, że gra stała się ponadczasowym dziełem dostępnym dla każdego.