No jak można dziecku zabrać konsolę - patologia normalnie.

Hmmmm...hehehehehhe. Tragedia i patologia.

Swoją drogą znam z autopsji taki przypadek, że gówniarz dostaje piany z pyska i wpada w furię jak mu się prąd wyłączy, bo co innego można zrobić po proszeniu się przez 2h żeby skończył grać bo miał wyznaczony dzienny limit grania, a kończy oczywiście od 2h po limicie i wziął się za naukę, bo jest tragedia z ocenami.

Nie wiem, ale moi rodzice ze mną ani z bratem nie mieli takich problemów, a też graliśmy dużo. Edytowano 3 razy. Ostatnio: 17.12.2014, 10:38

To i tak dobrze, że im kosy nie ożenił;-D

Kiedyś miałem szlaban tyogdniowy na PSX, ale nikt mi konsoli nie zabierał. Stała tylko włączać nie mogłem:)

Też jestem uzależniony i chcę być bardziej, bo jest mi z tym zajebiście dobrze. Szkoda, że niema ośrodków stymulujących uzależnienia :)

I znowu będzie szum w mediach jakie to gry są złe. A problem zapewne leży w wychowaniu i gdyby nie poszło o konsole to małolat narobiłby szumu o jakąś inna niespełnioną zachciankę.

Jajca jak berety. Ale jak można takie coś zrobić dziecku :D?

Jak tak można !! , zabrać dziecku no . Ale z drugiej strony nie dziwię się
rodzicom. Ogólnie to rodzice są odpowiedzialni, za te całe zamieszanie.
Nie potrafią wychować dziecka , nie potrafią być rodzicami. To taka jest
prawda. A rower nie istnieje, a inna zabawa nie istnieje. Wystarczy tylko
pokazać nauczyć. Konsola do gier video, to nie zabawka dla dzieci.
A na pewno nie PS4 i XBOX ONE , czyli konsole nowej generacji.
Ten problem był i będzie.

I co, odzyskał tą konsolę? Bo nie wiem czy jest sens dzwonić;)
P.

Przypomniało mi się jak kiedyś grając jeszcze na poprzedniej generacji w Gearsy ktoś opowiedział historię jak to koleś grał wiecznie w tą grę i kiedyś w grupie grając razem z innymi jego koledzy słyszeli jego kłótnię z ojcem, który konkretnie wkurzony krzyczał, że jak nie skończy to wywali mu konsole przez okno, ten oczywiście, do ojca z tekstem, żeby dał spokój jeszcze kilka meczy i kończy. Ostanie co słyszeli przed jego tajemniczy dwumiesięcznym offlinem to "Tato, nie już kończę !!!" :):) Ponoć ojciec wywalił mu konsolę przez okno, a kolejne dwa miesiące zbierał na nowy egzemplarz ;) Czy to mit czy to prawda nie wiem :)

Serwis o grach a tu taki babol.
Sprawa dotyczy playstation a na zdjęciu pad od x-boxa.

Tylko że kiedyś można było kabel zapasowy załatwić a teraz się dzwoni na 112 hehe.Następnym razem zabiorą mu też telefon :)

Raczej głupota niż patologia. Tak się kończy kupowanie dzieciom BF4, CoD itd..
Dziecko powinno grać w gry:
- rozwijające (gry przygodowe point and click, strategie ekonomiczne itp.)
- takie, które mają zakończenie i najlepiej, jakby były podzielone na etapy trwające do jednej godziny.
- nie muszę chyba pisać o takich bzdurach, jak brak przemocy itd., bo to wydaje się być oczywiste.

Jakby dobrze wychowali to wystarczyło by powiedzieć, że ma szlaban. Ale jak już trzeba zabierać i chować, to jest źle :D Rośnie bezczelny terrorysta na którym Sony/MS dużo zarobią :>

Ja kiedyś dostałem karę na PlayStation wiec... Wyciągnąłem z szafy pegazusa :D matka niedoprecyzowala warunków kary, ja je obszedłem. Wygrałem :) Edytowano 2 razy. Ostatnio: 17.12.2014, 10:58

Mały dobry jest. Następnym razem jak mu wezmą, to dobrze się zastanowią hehe.

No, ja to bym grzecznie pożegnał panów policjantów, a potem zabrał konsolę na dobre gówniarzowi :)

Miałem napady hardkoru, że grałem za dużo, zgadza się. Ale jak mi rodzic powiedział, że mam zakaz, to miałem zakaz. Konsola stała, a ja nawet nie myślałem o jej odpaleniu (to się chyba czuć respekt przed starymi, right?), o wezwaniu "pomocy" nie wspominając.

Inna sprawa, że może zamiast kary, warto młodego zachęcić do innych aktywności? Niech postrzela z procy do sąsiadów, wybije piłką okno na parterze, czy chociażby ciąga koleżanki za włosy. Na zdrowie mu wyjdzie :)

Zabrali mu konsolę? Zwyrodnialcy! Gdzie te czasy kiedy dziecko do porządku doprowadzało się skórzanym pasem albo kablem od prodiża lub żelazka.ludzie już zupełnie zdziczeli...

Coraz wiecej konsol w Polskich domach wiec do takich szopek i scen bedzie dochodzić czesciej :)

Mógł zabić, a wezwał policję. Dobre dziecko.

Czy wszystko musimy kopiować od hamerykanów co jest idiotyczne?

A zauważyliście, że po tym jak te dzieciaki zadźgały rodziców, bo widzieli to w jakimś filmie, nikt nic nie mówi o brutalności kina? Ciekawe co by było jak by powiedzieli, że to po którejś z gier...

Mój tata, co najwyżej joysticki mi chował. Ale biedaczek zapominał o myszce, więc w 'Cannon Fodder' cięło się bez problemu :)

Policjanci specjalisci stwierdzili uzaleznienie od gier i poradzili odwyk.... a wiecie dlaczego policjanci nie jedza ogorkow? ;)

Pewnie ten dzieciak jak i wielu jemu podobnych brało udział w ostatniej ankiecie "Jestem Graczem", twierdząc że granie pomaga mu w nauce i nie ma negatywnego wpływu na relacje z bliskimi.

Tępi rodzice nie potrafia motywowac dziecka do nauki, a mogli powiedziec ze dostaniesz dobra ocene zklasówki to kupimy ci nowa gre jaka bedziesz chciał

No i tu jest błąd rodziców. Co zrobili, że dziecko się uzależniło? Powinni dawać takiemu małemu dziecku np. 2 godziny grania co dwa dni. Jeśli to lubi niech to robi, ale wszystko z umiarem. Takie chamskie zabranie konsoli i zmuszanie do nauki raczej nie jest dobrym rozwiązaniem. Powinni np. zrobić coś, żeby spędzał przy konsoli mniej czasu, zabierać go gdzieś, porozmawiać z nim o tym, albo chociaż stopniowo ograniczać mu granie.

A moje rodzice chowali lub konsolkę, lub pady. I wtedy, kiedy byli w pracy, zawsze udawało się ich odnaleźć, pograć, a później schować konsolkę z powrotem)

To moje miasto :)

Pewnie po wyjściu policji był przyszykowany paseczek na dupke hehe

"Cannon Fodder". To była gra ! Ile dni, nocek, a nawet miesięcy zarwanych na tym tytule. Taszczyłem blaszaka na czwarte piętro bloku i grałem z kuzynem u babci przez całe wakacje :) "Duke Nukem 3D", "Warcraft 2", "Commandos: Behind Enemy Lines", "Myst", "Syndicate", "Diablo", "Lands Of Lore" - Boże jakie to było zajebiste :) ... te tytuły na stałe wyryły się w deklu :)

Mają rodzice problem wychowawczy :|

Śmieszne i straszne zarazem.

W Radio Rmf FM mowili teraz o tym,no i oczywiscie PS4 do wygrania tez jest hehe

Dostanie w lanie, wedlug mnie nie, bylo jakas tam straszna kara. Poszczypalo poszczypalo i przeszlo...
U mnie za malolata najwieksza kara, byl zakaz wyjscia na dwor i grania z reszta osiedla w pilke...
Ale czasy i kary widze, ze sie zmieniaja ;)

Moje dzieci pytają czy mogą zagrać na moich konsolach proste.Dostają limit czasowy a potem tatuś napierdala do rana:)

Pytanie, gdzie zadzwoni dziecko, jak coś stanie się rodzicom? Chyba wtedy - będzie grać do zajechania!!

Dawno, dawno temu, kiedy byłem jeszcze w szkole podstawowej, uczyłem się bardzo źle. W zasadzie prawie w ogóle się nie uczyłem. Nie dlatego, że nie lubiłem szkoły. Bynajmniej. Po prostu strasznie mi się nie chciało uczyć.
Po którymś zebraniu rodziców miarka się przebrała. Moja mama wróciła do domu dosłownie wściekła. Wyciągnęła z szafki podróbę 'Nintendo Entertainment System' (którą dostałem kilka miesięcy wcześniej pod choinkę) i rzuciła nią o ziemię, aż się roztrzaskała w drobny mak. A następnie dla pewności na nią skoczyła kilka razy. Ryczałem tak, jak by mi zabili całą rodzinę.

Dzisiaj oczywiście wszyscy się z tego śmiejemy, gdy to wspominamy. W każdym razie nie dzwoniłem po policję... I nie przypominam sobie, czy ten incydent w ogóle zmienił coś nastawieniu do mojej edukacji. Ale to inna sprawa.

Myślę, że dzisiaj za bardzo się wszyscy pie*+$% z dzieciakami. Za dużo mają praw, za mało obowiązków. W dupach się przewraca.

Kupno konsoli lub innego sprzętu to nie wychowanie. Synku idź pograć na konsoli - ja nie mam czasu/jestem zmęczony/nie chce mi się itp. (niepotrzebne skreślić). Odnoszę wrażenie, że w dzisiejszych czasach ogólnie uskuteczniona gonitwa za pieniędzmi, karierą połączona z możliwością łatwego zakupu różnych dóbr powoduje tego typu zachowania. To taka droga na skróty, która potęguje brak kontraktu z dzieckiem. Telewizja, internet i konsola nie zastąpią kolegów i koleżanek. Niestety e-kolega to nie to samo co realny "Krzyś", z którym można pogadać, zagrać w piłkę, wleźć na drzewo i tak dalej. Sam jestem graczem od wielu lat, mam dwóch synów i nie potrafię sobie takiego problemu nawet w naszym domu wyobrazić. Rodzic jest między innymi od tego aby wskazać odpowiednią drogę nawet w zabawie, ustalić pewne zasady i co najważniejsze starać się je egzekwować.

Patologia.

Pamiętam jak dziadkowie dawali mi po szkole nakaz nauki. Dodatkowe 3 godziny dziennie. Grać nie idzie, ruszyć się za bardzo nie idzie... no to czytałem książki fantasy. Po jakiś dwóch miesiącach stwierdzili że ten system i tak w ogóle nie działa. Po prostu w gimnazjum nie miałem czasu na naukę. Pierwsza miłość, odkrycie muzyki metalowej... czekaj jak byłem kurduplem? Nie było żadnych zakazów, pegaza dostałem w wieku 4 lat, drugiego w wieku 6. Pamiętam że od grania wolałem oglądać Cartoon Network, i dzięki temu kompletnie bez nauki z angielskiego zawsze miałem b.dobry albo celujący. Jak czasami zrobiłem konkretny debilizm, np. pomalowanie białych puf długopisem czy stłuczenie wazonu z kwiatami to szedł pas w ruch. Respekt był i dobrze wspominam dzieciństwo.

O, Ty też byłeś ofiarą "lepszego" systemu czyt. Amiga 600... jo, jo odpalała kilka gier w 256 kolorach a na te fajne trzeba było chodzić pograć do kumpla na amidze 500 :D Bo kompatybilność wsteczna miała być 90% (sratatata)... problem próbowałem rozwiązać amigą 1200... no ale.. to był drogi, zły pomysł.

Problem zawsze leży po stronie wychowania..

Rodzice potrafili zabrać mi komputer, nawet gdy już byłem dorosły, zabrać mi konsolę albo wyłączyć korki "bo za długo siedziałem przed komputerem". Potrafili też zadzwonić do dostawcy Internetu i poprosić o odłączenie (a zaległe teksty musiałem publikować z kafejki - jeszcze wtedy istniało takie cudo na moje szczęście). Ostatecznie przed komputerem spędzam większość czasu w pracy. Na tyle zdał się ich trud.

Czego mnie to nauczyło patrząc z perspektywy czasu? Walki z własnymi rodzicami, niczego więcej.

Moich ocen w szkole nikt już nie pamięta, włącznie ze mną. Istotne jest tylko, żeby przepuściły dziecko do kolejnej klasy.
Za to to, co zostaje, to pobudzone pasje, zainteresowania. I podstawowa wiedza z danego zakresu. A ta, wpojona przymusem, bardzo szybko z głowy ucieka, gdy okazuje się niepotrzebna lub mało ciekawa.

Za to krzywdę, którą potrafili mi sprawić rodzice pamiętam, jak widać, do dziś.

Gdy dziecko wzywa policję, to niekoniecznie oznacza, że to tylko dziecko potrzebuje pomocy.