SKLEP

Blog użytkownika krzychu007

krzychu007 krzychu007 30.04.2016, 00:27
Anime/Manga od Krzycha #09 [FINAL] – Szkolne perypetie
749V

Anime/Manga od Krzycha #09 [FINAL] – Szkolne perypetie

Wszystko co ma swój początek, ma też i koniec. W ostatnim odcinku mojego nieregularnego cyklu o mandze i anime skupię się na dość sympatycznej serii, której historia obraca się wokół uczniów pewnej japońskiej szkoły. Zainteresowanych tematem zapraszam jak zwykle do lektury.

Zanim jednak przejdziemy do głównej części tekstu, wpierw chciałbym wyjaśnić pewną rzecz. Jak zauważyliście, jest to ostatni odcinek tegoż nieregularnego cyklu notek. Może z czasem do niego wrócę, ale póki co planuję skupić się na innych rzeczach, chociażby na recenzji Yakuzy 3 czy wpisie o Tales of Symphonia. Poza tym są takie blogi jak Kącik Otaku (niektórzy powiadają, że ma zostać zakończony, ale ja w to nie wierzę), więc wielbiciele japońskich komiksów czy bajek będą mieli co czytać na tym portalu.

Ok, tyle z ważniejszych ogłoszeń, czas przejść do właściwej części notki.

 

 

Słowem wstępu

W skrócie School Rumble jest luźną komedią romantyczną, której autorem jest Jin Kobayashi (innym ważnym dziełem jego autorstwa jest Natsu no Arashi). Uniwersum doczekało się 22 tomów mangi, jednotomowego spin-offu, dwóch sezonów anime (każdy po 26 odcinków), dwóch serii OVA (każda po dwa odcinki), dwutomowej powieści oraz trzech gier wideo.

Historia obraca się głównie wokół uczniów klasy 2-C Wyższej Szkoły Yagami. Kluczową postacią jest tutaj niezdarna Tenma Tsukamoto, która jest zakochana po uszy w cichym chłopaku, Ooji Karasumie. Dziewczyna jednak nie jest świadoma pewnej rzeczy – ktoś się w niej podkochuje, a mianowicie były szkolny huligan, Kenji Harima.

O ile Tenma ma tylko problem z wyznaniem uczuć do Karasumy, to Harima wpada w prawdziwe tarapaty. Nie dość, że okazje pogadania z naiwną dziewczyną kończą się zawsze nieszczęściem, to jeszcze rozkochuje w sobie dwie inne dziewczyny ze szkoły. Co z tego wszystkiego wynikło? Jak potoczyły się losy pozostałych bohaterów tejże historii?

 

 

Manga (2002-2009)

School Rumble liczy sobie 283 rozdziały mangi, zawartych w 22 tomach. Od początku do samego końca historia jest przedstawiona w formie luźnej komedii romantycznej, więc nie uświadczymy tutaj gwałtownej zmiany klimatu, tak jak np. w Tsubasie Chronicle (świat Tokyo) czy Dragon Ball (przeskok między „klasycznym” Dragonem, a „Zetką”).

Sama fabuła mangi jest przedstawiona w 8-10 stronicowych rozdziałach, które ogólnie nie są ze sobą zbytnio powiązane (np. szukanie kota Tenmy i Yakumo czy rysowanie mangi przez Harimę). Niektóre wątki jednak są przedstawione w więcej niż w jednym rozdziale, chociażby Dzień Sportu czy wycieczka w Kyoto. Końcówka historii niby się skupia bardziej na relacjach między bohaterami (pewne sekrety niektórych postaci wychodzą na jaw) niż na sytuacjach humorystycznych, ale niestety pozostawia pewien niedosyt. Według mnie ta cała historyjka mogła się znacznie lepiej skończyć...

Poza wyśmienitym humorem sytuacyjnym (który w niektórych momentach potrafi naprawdę miło zaskoczyć), mocną stroną tejże serii są sami bohaterowie. Każdy z nich na swój sposób potrafi zaintrygować czytelnika. Rewelacyjny Kenji Harima (niby taki gangster, a potrafi być taki wrażliwy), zarozumiała Eri Sawachika, troskliwa Yakumo Tsukamoto, waleczna Mikoto Suou, sympatyczna Karen Ichijou, spec od rozmiaru piersi Kyousuke Imadori czy naiwna Tenma Tsukamoto – każdy tu znajdzie swojego faworyta/faworytkę.

Jak prezentuje się kreska w School Rumble? Jak dla mnie znośnie. Najlepiej prezentują się tutaj modele postaci (tak, szczególnie kobiece), które są całkiem miłe dla oka. W niektórych przypadkach twarze bohaterów mogą wydawać się trochę dziwne, ale jak to mówią – jest to kwestia gustu.

Ciekawostką jest tutaj fakt, że poza głównymi 283 rozdziałami, w każdym tomiku (poza dwoma ostatnimi) obecne są 2-4 dodatkowe rozdzialiki, oznaczone jako „♭”. Przedstawiają one niekanoniczne historyjki, które skupiają się między innymi na postaci Yakumo Tsukamoto (młodsza siostra Tenmy, która z wyglądu oraz zachowania wydaje się być tą starszą) oraz Sary Adiemus (koleżanka Yakumo).

W sierpniu 2008 roku (miesiąc po zakończeniu głównej historii), światło dzienne ujrzał pierwszy rozdział „kontynuacji” mangi School Rumble, zwany po prostu School Rumble Z. W sumie ciężko to nazwać kontynuacją, ponieważ mamy tutaj do czynienia z różnymi historiami, które przedstawiają losy bohaterów po głównej serii, w jej trakcie, oraz zdarzenia zmyślone (dwa pierwsze rozdziały). Niektóre z nich wyjaśniają nierozwiązane sprawy z oryginału, np. z kim ostatecznie skończył Harima. Całość liczy sobie 10 odcinków, które zostały zawarte w jednym tomiku.

Kreska jest na tym samym poziomie (no może na ciut wyższym w ostatnich rozdziałach tego spin-offu) co ostatnie tomy głównej historii, więc jest całkiem nieźle, jeśli chodzi o ten aspekt. Co do najmocniejszej części tej serii (czyli humor), to niestety trochę zaniżył loty. Nie chodzi tu o to, że dowcipy stały się zbytnio załosne, tylko że nie mają tej magii, która była obecna w oryginale. Ogólnie, to to całe School Rumble Z mogło pójść w zupełnie innym kierunku (np. od samego początku do końca przedstawić perypetie bohaterów po skończeniu liceum), ale skoro autor wolał z tego zrobić cykl losowych historyjek, to cóż... Jak widać, nagłe „kontynuacje” znanych mang nie mają dużego szczęścia...

 

 

Anime (2004-2008)

Dwa lata po premierze pierwszego rozdziału mangi School Rumble, Studio Comet (znane z takich dzieł jak Suzuka, Dragon Quest czy Captain Tsubasa J) postanowiło zekranizować ten cykl. Twórcom udało się stworzyć dwa sezony anime po 26 odcinków oraz dwie serie OVA po dwa odcinki.

 

Pierwszy sezon anime (2004; podtytuł Ichigakki) obejmuje pierwsze 100 rozdziałów mangi, i prawie w 100% jest zgodny z oryginałem. Charakterystyczną cechą animacji (nie tylko tego sezonu) jest to, że każdy odcinek jest podzielony na trzy części (jedna część to mniej więcej jeden rozdział mangi). Każda z nich zwykle przedstawia inną historię, ale są też przypadki, że wszystkie skupiają się na jednym wątku.

Jeśli chodzi o oprawę audio-wizualną, to trzyma całkiem niezły poziom. Tła, postacie czy momenty komediowe są miłe dla oka, chociaż czasem można zauważyć pewne niedociągnięcia (zbytnio zdeformowane obiekty). Muzyka w głównej mierze jest radosna, przez co świetnie wpasowuje się w klimat produkcji. Opening i Ending może nie są jakoś wybitne, ale animacje, które lecą w tle podczas tych piosenek, powodują normalnie uśmiech na twarzy.

Co do voice-actingu, to też wypadł dobrze. Mamy tutaj takie osoby jak: Hiroki Takahashi (Harima Kenji), Yui Horie (Eri Sawachika), Mamiko Noto (Yakumo Tsukamoto), Yuuka Nanri (Karen Ichijou) czy Akiko Kurumado (Yoko Sasakura).

 

Zanim drugi sezon ujrzał swiatło dzienne, Studio Comet postanowiło przedstawić nam w 2005 roku pierwszą serię OVA, zatytułowaną Ichigakki Hoshuu. W obu odcinkach przedstawiono kilka bonusowych historyjek, które w mandze oznaczone są jako „♭”. Czyli mamy do czynienia z takimi motywami jak spotkanie Yakumo z Sarą, rysowanie mangi przez Harimę czy epickie polowanie na mamuta przez uczniów szkoły (ten wątek nie ma nic wspólnego z główną historią). Oprawa graficzna oraz muzyka jest taka sama jak w pierwszym sezonie anime (nawet intro pozostało takie samo).

 

Rok po pierwszej serii OVA, pojawił się długo wyczekiwany przez fanów sezon drugi (podtytuł Nigakki). Fabularnie obejmuje wszystkie wątki (z drobnymi zmianami rzecz jasna) począwszy mniej więcej od rozdziału 101, kończąc na rozdziale 161. Jak widać, trochę mniejszy zakres materiału niż w przypadku pierwszej serii, ale i tak serial potrafi niesamowicie wciągnąć oraz rozbawić.

Może i elementy humorystyczne w tym sezonie nie są już tak dobre jak w poprzednim, ale za to pojawia się inny mocny punkt tejże produkcji. Mowa tu oczywiście o muzyce, która prezentuje się lepiej niż w pierwszej serii (kilka spokojnych melodyjek plus niesamowity Ending zatytułowany „Kono Namida ga Arukara Tsugi no Ippo to Naru”). Graficznie natomiast przedstawia ten sam poziom co poprzednio, czyli jest całkiem ładnie. Jeśli chodzi o voice-acting, to kadra się trochę zmieniła, czego przykładem jest chociażby zastąpienie Akiko Kurumado (Yoko Sasakura) Ayą Hirano.

 

W 2008 roku, w okresie wydania dwóch ostatnich tomów mangi, powstała druga seria OVA (podtytuł Sangakki), która niestety pozostawia wiele do życzenia...

Pierwszą istotną rzeczą jest to, że na początku pierwszego odcinka mamy... streszczenie wydarzeń dziejących się pomiędzy drugim sezonem, a tą OVA. Zgadza się, te dwa odcinki przedstawiają tylko i wyłącznie ostatnie rozdziały pierwowzoru, pomijając przy tym jedne z najlepszych momentów w serii (m.in. wspomniana już wcześniej wycieczka do Kyoto). Ciekawe jest to, że podobny zabieg zastosowano potem w Tsubasie Chronicle (Tsubasa Shunraiki) oraz w The World God Only Knows (sezon trzeci).

Przedstawienie tylko i wyłącznie ostatnich rozdziałów mangi (skupiających się m.in. na wątku Tenmy i Karasumy) nie jest jedynym problemem tejże animacji. Kuleje tu również muzyka, która jest prawie nieobecna. Na dobitkę dostajemy to samo intro i outro co w pierwszym sezonie... Jedyne plusy to ciut lepsza grafika niż w poprzednich sezonach czy OVA, oraz niezmieniony voice-acting.

 

Powieść (2004-2007)

W trakcie żywota mangi oraz anime School Rumble, cykl doczekał się dwutomowej powieści, za którą odpowiada Hiroko Tokita (historia) oraz Jin Kobayashi (ilustracje). Koi, Shirisomeshi koro ni i Me wa Megarodon no Me (podtytuły tomików) przedstawiają nic innego jak poboczne historie głównych bohaterów serii (Tenma, Harima, Yakumo, itp.). Książeczki nigdy nie opuściły granic Japonii.

 

Muzyka

Za ścieżkę dźwiękową w School Rumble odpowiada Toshiyuki Omori, który brał też udział w takich produkcjach jak Shaman King czy Neon Genesis Evangelion (niektóre utowry).

Ogólnie muzyka w School Rumble charakteryzuje się radosnymi tonami, które zostały wykonane za pomocą takich instrumentów jak gitara, perkusja, harmonijka czy nawet pianino. W soundtracku obecne też są utwory spokojniejsze (np. Sleeping Beast), nawiązujące do kultury Dalekiego Wschodu (np. New SANBIKI Reloaded) oraz wywołujące lekki dreszczyk przerażenia (The Ghost Story).

Sama ścieżka dźwiękowa nie jest zła (szczególnie ta z drugiego sezonu), ale ciężko mi znaleźć swojego faworyta w tej dziedzinie (chyba że The Ghost Story, który czasem potrafi przerazić). Inaczej jest z piosenkami, których na prawdę się fajnie słucha. Moje ulubione to wspomniany wcześniej pierwszy ending do drugiego sezonu (tak, ten bardzo długi tytuł), Kimi e ~ Kaze ni Nosete w wykonaniu Hiroki Takashiego (Kenji Harima) oraz Girls Can Rock w wykonaniu Lia. Scramble Yui Horie (Eri Sawachika) też jest całkiem miłe dla ucha, ale gdy się słucha tegoż utworu przez prawie całe anime, to może trochę zbrzydnąć...

Tak jak to robiłem w poprzednich odsłonach cyklu, poniżej zamieszczam linki do dwóch soundtracków ze School Rumble oraz trzy piosenki, które będą mi się zawsze kojarzyły z tą serią:

 

Gry

School Rumble jest jedną z bardziej znanych mang/anime zarówno w Japonii, jak i w Ameryce Północnej (mimo faktu, że na Zachodzie takiego typu serie raczej się nie przyjmują). Cykl doczekał się zatem kilku figurek, artbooków, audio-booków czy też gier wideo. Ogólnie wyszły tylko trzy gry (dwie na konsolę PlayStation 2 oraz jedna na PlayStation Portable) bazujace na tym szalonym uniwersum.

Pierwsza z nich, zatytułowana School Rumble: Sis, This is serious!, jest grą przygodową (coś na zasadzie visual-novel) stworzoną oraz wydaną w 2005 roku na konsolkę PlayStation Portable przez studio Bandai. Historia rozpoczyna się tym, że Tenma oraz jej koleżanka Akira znajdują w klasie nieprzytomnego Karasumę. Zadaniem gracza jest poznanie przyczyny tegoż incydentu. Jak to bywa z takimi typu produkcjami na bazie mang/anime, gierka nigdy nie opuściła granic Japonii.

Druga gra nazywa się School Rumble: Sleep Helps a Girl Grow, i również jest produkcją typu visual-novel, stworzoną oraz wydaną w 2005 roku na konsolę PlayStation 2 przez Marvelous Entertainment. Rozgrywka ponownie obraca się wokół Tenmy, która jest zakochana w Karasumie. Celem gracza jest zrealizowanie marzeń tejże dziewczyny. Ta gierka również nie pojawiła się nigdzie poza Krajem Kwitnącej Wiśni.

Ostatnią grą jest School Rumble: 2nd Semester – Summer Training Camp (of fear?)!! Ghost's Appearing in the Western-styled Building!? Fighting Over the Treasure!!! (jaki długi tytuł), która również jest visual-novel, stworzoną oraz wydaną w 2006 roku na PlayStation 2 przez Marvelous Entertainment. Tym razem historia skupia się na tajemniczej rezydencji, w której został schowany skarb. Znani nam bohaterowie z mangi/anime postanawiają odkryć sekret tegoż domostwa. Oczywiście tytuł jest dostępny tylko i wyłącznie w Japonii.

Tagi:

Przejdź do strony
Oceń notkę
+ +13 -

Oceń profil
+ +106 -
krzychu007
Ranking: 22 Poziom: 70
PD: 43364
REPUTACJA: 27735
Miesięcznik PSX Extreme