PPE.PL - Portal PSX Extreme

28.10.2010 w kilkunastu krajach jednocześnie, odbył się przedpremierowy pokaz 23 minut niepublikowanego wcześniej materiału z nadchodzącej kontynuacji klasyka science-fiction - Tron: Dziedzictwo. Miałem szczęście zdobyć zaproszenie na pokaz w Częstochowie i jako amator leciwego pierwowzoru - jestem zachwycony!

"My dzisiaj zagramy dokładnie tak samo jak dwa dni temu i identycznie jak wczoraj" - takimi słowami swój występ zapowiedzieć może tylko ktoś taki jak Czesław Mozil, znany bardziej jako Czesław Śpiewa. Tak, ten od "aparatu do bani" i "żaba tonie w betonie". I tylko ktoś taki jak Czesław może przerwać występ by podzielić się z publicznością wrażeniami z Mafii II na Xboksa 360. Zgadza się, Czesław gra nie tylko na akordeonie.

Zasadniczo wyróżniam cztery rodzaje muzyki - gra, nie gra, cicho i głośno. Wszelkie gatunki muzyczne latają mi koło kija, a już najbardziej muzyka popularna, powtarzana do znudu w stacjach radiowych. Fakt, wprawdzie poważam kilku artystów (np. Czesław Śpiewa) ale generalnie muzyki słucham od święta, a wynalazki pokroju ipodów czy innych "empetrójek" od zawsze były mi obce. Mam jednak jeden mały problem - muzyczną odwrotność w postaci mojej lubej.

Nie ukrywam, że pierwsza część cyklu o kosmicznych łowcach to do dziś jeden z moich ulubionych filmów S-F, do którego wielokrotnie wracałem przy okazji jego kolejnych edycji. Nie ukrywam również, że dwójka na tle pierwowzoru wypadała w moich oczach słabiutko, podobnie jak późniejsze hybrydy w postaci dwóch odsłon Alien VS Predator. Reżyser Nimród Antal wskrzesza serię, wracając do głównej osi fabularnej. Wracając z hukiem, trzeba dodać!

Choć muzyka popularna jako taka generalnie lata mi koło dupy, tak jeden artysta na dobre przykuł moją uwagę. Mówię tutaj oczywiście o Czesławie Mozilu, znanym bardziej jako "Czesław Śpiewa". Bardzo skromny, może nieco ciapowaty facet śpiewający płaczliwym głosem o tonącej w betonie żabie i aparacie do bani jawi się pewnie jak kiepski żart, w rzeczywistości jest jednak dokładnie odwrotnie. Lubujący się w akordeonie wokalista i jego nietuzinkowe utwory balansują na granicy sztuki i kiczu, co udowodnił już przy okazji swojej pierwszej płyty ("Debiut"), która dwukrotnie obrosła platyną. Zresztą, starczy nadmienić, że wówczas jego teksty spłodzili wspólnymi siłami... internauci. Każdą zwrotkę ktoś inny. Alternatywa? Jasne, i to z klasą! Kilka dni temu premierę miał jego drugi solowy krążek o tytule "POP". I również tym razem artysta podszedł do sprawy w zupełnie nietypowy sposób.