PPE.PL - Portal PSX Extreme

Zrecenzowanie gry i przydzielenie jej adekwatnej oceny nie jest prostą sprawą. Trzeba dokładnie ograć wszystkie elementy zabawy, porównać z konkurencyjnymi produkcjami i rozliczyć autorów z obietnic, które składali w trakcie produkcji. Niektórzy jednak opanowali technikę błyskawicznego oceniania danego tytułu, po dosłownie kilku sekundach zabawy. Mowa tutaj o mojej połowicy, reprezentującej typowo damski casualowy odłam miłośników konsol. Zapraszam do zestawienia gier "idealnych" okiem standardowej growej kobietki.

28.10.2010 w kilkunastu krajach jednocześnie, odbył się przedpremierowy pokaz 23 minut niepublikowanego wcześniej materiału z nadchodzącej kontynuacji klasyka science-fiction - Tron: Dziedzictwo. Miałem szczęście zdobyć zaproszenie na pokaz w Częstochowie i jako amator leciwego pierwowzoru - jestem zachwycony!

"My dzisiaj zagramy dokładnie tak samo jak dwa dni temu i identycznie jak wczoraj" - takimi słowami swój występ zapowiedzieć może tylko ktoś taki jak Czesław Mozil, znany bardziej jako Czesław Śpiewa. Tak, ten od "aparatu do bani" i "żaba tonie w betonie". I tylko ktoś taki jak Czesław może przerwać występ by podzielić się z publicznością wrażeniami z Mafii II na Xboksa 360. Zgadza się, Czesław gra nie tylko na akordeonie.

Zasadniczo wyróżniam cztery rodzaje muzyki - gra, nie gra, cicho i głośno. Wszelkie gatunki muzyczne latają mi koło kija, a już najbardziej muzyka popularna, powtarzana do znudu w stacjach radiowych. Fakt, wprawdzie poważam kilku artystów (np. Czesław Śpiewa) ale generalnie muzyki słucham od święta, a wynalazki pokroju ipodów czy innych "empetrójek" od zawsze były mi obce. Mam jednak jeden mały problem - muzyczną odwrotność w postaci mojej lubej.

Nie ukrywam, że pierwsza część cyklu o kosmicznych łowcach to do dziś jeden z moich ulubionych filmów S-F, do którego wielokrotnie wracałem przy okazji jego kolejnych edycji. Nie ukrywam również, że dwójka na tle pierwowzoru wypadała w moich oczach słabiutko, podobnie jak późniejsze hybrydy w postaci dwóch odsłon Alien VS Predator. Reżyser Nimród Antal wskrzesza serię, wracając do głównej osi fabularnej. Wracając z hukiem, trzeba dodać!

"I'm no hero, never was, never will be" - mówił Solid Snake w Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots.  Skoro nie Snake, to kto jest bohaterem? Komu zawdzięczamy pokój na świecie? Kto jest odpowiedzialny za to, że w ogóle wychodzą gry? Ja już wiem. Polecam sprawdzić samemu klikając TUTAJ. Warto!:)

Teksty z serii "Komodo w podróży" można rozpatrywać również jako przewodnik i poradnik zarazem, postaram się zawrzeć w nich nie tylko informacje o tym co warto zwiedzić, a co omijać szerokim łukiem, ale również, co ważne dla przeciętnego weekendowego podróżnika, co ile kosztuje. Dla wygody będę posługiwał się rodzimą walutą, przyjmując za przelicznik równe 4 zł, tak z zapasem.

Teksty z serii "Komodo w podróży" można rozpatrywać również jako przewodnik i poradnik zarazem, postaram się zawrzeć w nich nie tylko informacje o tym co warto zwiedzić, a co omijać szerokim łukiem, ale również, co ważne dla przeciętnego weekendowego podróżnika, co ile kosztuje. Dla wygody będę posługiwał się rodzimą walutą, przyjmując za przelicznik równe 4 zł, tak z zapasem.

Szczerze mówiąc nie byłem w życiu na wielu wyspach, ale ostatnio w jeden tylko weekend udało mi się zwiedzić ich blisko setkę. Niemożliwe? I pewnie by nie było, gdyby nie plemię Hunów, które w 452 roku zmusiło włochów do osiedlenia się na wątpliwej jakości lądzie stanowiących zbitek 118 wysepek, niektórych wielkości dosłownie kilku metrów. Tak narodziła się Wenecja, dziś klejnot w koronie kraju, nawet pomimo woni, jaką trąci w co bardziej upalne dni. Zachęcony widokówkami z drugiej części Assassin's Creed postanowiłem samodzielnie sprawdzić jak w praktyce funkcjonuje miasto pozbawione kompletnie ruchu drogowego. Ba, pozbawione również samych dróg.

Choć muzyka popularna jako taka generalnie lata mi koło dupy, tak jeden artysta na dobre przykuł moją uwagę. Mówię tutaj oczywiście o Czesławie Mozilu, znanym bardziej jako "Czesław Śpiewa". Bardzo skromny, może nieco ciapowaty facet śpiewający płaczliwym głosem o tonącej w betonie żabie i aparacie do bani jawi się pewnie jak kiepski żart, w rzeczywistości jest jednak dokładnie odwrotnie. Lubujący się w akordeonie wokalista i jego nietuzinkowe utwory balansują na granicy sztuki i kiczu, co udowodnił już przy okazji swojej pierwszej płyty ("Debiut"), która dwukrotnie obrosła platyną. Zresztą, starczy nadmienić, że wówczas jego teksty spłodzili wspólnymi siłami... internauci. Każdą zwrotkę ktoś inny. Alternatywa? Jasne, i to z klasą! Kilka dni temu premierę miał jego drugi solowy krążek o tytule "POP". I również tym razem artysta podszedł do sprawy w zupełnie nietypowy sposób.

Po blisko 50 godzinach zabawy ostatecznie odłożyłem pada. Final Fantasy XIII mogę uznać za rozdział zamknięty. Czy to najgorsza część cyklu? W żadnym wypadku. To po prostu największa w jego historii ofiara zbyt szumnej promocji, ogromnych nadziei towarzyszących każdemy skrawkowki gry, który pojawił się na przestrzeni ostatnich trzech lat.

Nie, nie naszło mnie na klasykę. Okazuje się bowiem, że nowy właściciel marki postanawia reaktywować ją w zupełnie nowym modelu sprzętu. Niech was nie zmyli klasyczny wygląd - celowy zabieg ma na celu upodobnić sprzęt do leciwej maszyny, bebechy jednak spełniać będą obecne standardy. Taka zabawna alternatywa dla komputera stacjonarnego. Ciekawe jednak, czy po 15 latach da radę ponownie zawojować rynek. Dobra, ale gdzie slot na kasety magnetofonowe? Gdzie wejście na joystick?!

Źródło: twojepc.pl

Dobra, przyznaję się - numeryczną serię Final Fantasy darzę nadmierną sympatią i niepoprawnym optymizmem, podobnie jak w przypadku Metal Gear Solid i Silent Hill. Co to znaczy? Nie, wcale nie to, że nie zauważam ich oczywistych wad czy uproszczeń, którym nie przystoi produkcjom obecnej generacji, ale, że mam zwyczaj przymykać na nie oko i tłumaczyć stan rzeczy takim czy innym argumentem. Pod warunkiem, że logicznym.

To nie do wiary, że wreszcie mogę postawić pierwsze znaki na portalu PSX Extreme. Biorąc pod uwagę perturbacje zarówno techniczne jak i personalne jakie nękały stronę na przestrzeni ostatnich miesięcy, jestem w szoku, że jednak się udało. Od teraz gramy razem również po Sieci! W "Komodzie komoda" oprócz wynurzeń na temat samych gier i tematów okołogrowych poczytacie trochę narzekań etatowego marudy i myśliciela (ba, myśliwca!), sprawozdania z różnych ciekawych, niejednokrotnie dziwnych miejsc jakie udało mi się zobaczyć podczas podróży po świecie niewielkim nakładem finansowym i tym podobne bzdury. Zapraszam do grzebania w komodzie razem ze mną - nie wiadomo jakie jeszcze głupoty zalegają na jej dnie.