PPE.PL - Portal PSX Extreme

Czytelnicy, którzy śledzą moje blogowe wypociny, na pewno pamiętają gawędę o Vivian Maier. To całkiem romantyczna historia: pewna niania z Nowego Jorku całe życie skrywała się ze swoją wielką, fotograficzną miłością, robiąc zdjęcia na ulicach amerykańskich metropolii. Przez kilkadziesiąt lat kobieta wykonała prawie 100 tysięcy zdjęć w stylu streetphotography - większość z nich w ogóle nie została wywołana. Ludzie, u których pracowała Maier wiedzieli o jej hobby, któremu oddawała się po pracy, ale nigdy nie dostrzegli w jej pracach czegoś wyjątkowego. Dopiero po śmierci Maier okazało się, że jej fotografie mają artystyczną wartość.

Pisałem kilka miesięcy temu, że musi chyba stać się cud, żeby w naszych kinowych multipleksach zawitało "Drzewo Życia" Terrence'a Malicka. Nawet obecność takich gwiazd jak Brad Pitt czy Sean Peann nie gwarantowała odpowiedniej atencji ze strony polskich dystrybutorów. W końcu to nie kolejny megakasowy hicior w stylu 15 części "Harry'ego" czy "Piratów". Cud się jednak wydarzył - dzieło Malicka zebrało najwyższe pochwały na festiwalu w Cannes i pojawiło się po wielkich trudach na srebrnych ekranach w Polsce...

Ostatnio jeden z czytelników zapytał mnie, jaki jest najlepszy aparat do ok. 2000 zł. Chciałbym mu pomóc w wyborze sprzętu do robienia wakacyjnych zdjęć, ale prawda jest taka, że nie ma jednoznacznej odpowiedzi na takie pytanie. Dla jednej osoby najbardziej istotne będą kolory i rozpiętość tonalna generowana w plikach JPEG; inni z kolei nie mają nic przeciwko siedzeniu przy komputerze i retuszowaniu swoich zdjęć w formacie RAW. Dla jednego fotografa najistotniejsza będzie doskonała optyka w jasnym obiektywie stałoogniskowym. Inni, np. miłośnicy ornitologii, potrzebować będą długiej ogniskowej (najlepiej obiektywu z zoomem). To właśnie dla nich jest najnowszy wpis!

Obiecywałem Wam 2 tygodnie temu na blogu, że przeprowadzę wywiad z Lutherem, polskim muzykiem, który tworzy covery utworów z gier wideo. Przed Wami krótki zapis rozmowy z naszym uzdolnionym rodakiem, a także dawka wybranych utworów skomponowanych przez Adriana!

Niektórzy twierdzą, że nasze hobby jest w 99% oparte na recepcji. Gracze mają siedzieć jak zahipnotyzowani przez telewizorami i monitorami i tylko przeżuwać to, co podrzucą nam deweloperzy. Trochę w tym pewnie prawdy, ale jestem przekonany, że w wielu przypadkach gry stymulują wyobraźnię i kreatywność. Również tą muzyczną...

Jeśli lubicie melodyjnego rocka, albo pop-punk, to ten japoński zespół powinien przypaść Wam do gustu. Ja złapałem bakcyla już wiele lat temu; Asian Kung-Fu Generation poznałem – z tego co pamiętam – podczas oglądania jakiegoś anime. Grupa nieprzerwanie od ponad 8 lat tworzy mocne, autentyczne utwory z dobrze pomyślaną harmonią i w ogóle z przytupem. Energiczne granie!

Wracam do najlepszego tematu na świecie: muzyki z gier! Takiej prawdziwej, z własnym charakterem. Twierdzę, że dawniej utwory gamingowe były ciekawsze właśnie przez to, że były unikalne. Dzisiaj zbyt często deweloperzy i wydawcy na siłę starają się upodobnić muzykę z gier do tej filmowej. Nic nie pobije jednak klasycznych chip-tunes z epoki 8-bitów.

Pierwsza część Silent Hill to moim zdaniem najlepiej zrealizowany horror w historii. Przez te wszystkie lata nie otrzymaliśmy gry, którą można by postawić na tym samym, najwyższym stopniu doskonałości w gatunku. Wizja Konami jeszcze chyba długo pozostanie najlepszym horrorem w historii gier. Pojawił się jednak w końcu jeden tytuł, który można śmiało porównywać z grą, która ukazała się na PSone...

Miłośnicy erpegów żyją teraz kolejnymi wieściami o TESV: Skyrim. W najnowszym numerze PSX Extreme (od poniedziałku dostępny w kioskach) zająłem się w jednym tekście najważniejszymi modyfikacjami, obiecywanymi przez Bethesde. Polecam tę analizę zmian i nowości wprowadzanych do serii TES. I jednocześnie zapraszam do obejrzenia zabawnego filmiku Harry'ego Partridge'a - twórcy kreskówek na najwyższym poziomie!

"Prawdziwe męstwo", po kinowym gniocie w postaci "Tronu", jest niczym przyjemna mżawka w upalne, letnie południe. Całkowite orzeźwienie! Bracia Coen znów stanęli na wysokości zadania, tworząc znakomite kino, ciekawie kreśląc napięcia między bohaterami i do tego wprowadzając mnóstwo gagów i śmiechu.

Jeśli interesujecie się tematem historycznych shooterów, albo II Wojną Światową, to z pewnością kojarzycie karabin M1 Garand. Była to jak na swoje czasy bardzo dopracowana konstrukcja półautomatyczna, która z powodzeniem służyła jeszcze wiele lat po zakończeniu wojny w amerykańskiej armii. M1 Garand kojarzy się zwykle z wyposażeniem prostego piechura. Broń była jednak wykorzystywana również przez strzelców wyborowych.

Przy okazji pisania o technologii 3D wykorzystanej w filmowym "Tronie" pozwoliłem sobie na komentarz dotyczący współczesnego, amerykańskiego kina. Uważam, że dzieje się w nim dzisiaj, z małymi wyjątkami, bardzo mało ciekawych, świeżych rzeczy. Reżyserzy i scenarzyści wolą sięgać po odgrzewane kotlety, posiłkować się jałowymi opowiastkami o komiksowych superbohaterach, niż stworzyć coś co zapadnie nam dłużej w pamięci. Pojęcia "Remake" i "sequel" rządzą w kinie oczywiście nie od dzisiaj, ale patrząc na to, co serwuje się nam w ostatnich latach na wielkim ekranie mam wrażenie, że sytuacja jest coraz gorsza. Mimo wszystko działa jeszcze kilku mainstreamowych twórców, którzy mają ambicje stworzenia czegoś więcej. Jednym z takich artystów jest Terrence Malick.

W ostatnich tygodniach na wszystkich forach fotograficznych gwiazdą jest jedna artystka - Vivan Maier. Kim jest ta kobieta i dlaczego stała się tak popularna? Zapraszam do zapoznania się z jej niesamowitą historią.

Filmowy Tron jest w pewnym sensie metaforą współczesnej popkultury. W przemyśle filmowym i muzycznym skończyły się dziś pomysły. Hollywood, z małymi wyjątkami, jest zdolne jedynie przeżuwać dawne koncepcje, wypluwać tak przeciumkaną papkę i ubierać ją w lśniące opakowanka (najlepiej z efektem steroskopowym). Stare, nudne idee straszą z każdego zakątka tych filmowych wypocin. Trzeba czymś jednak przykuć do ekranów znudzone masy ludzi. Dlatego tak bardzo potrzebne są mainstreamowemu przemysłowi filmowemu "technologiczne innowacje". Jedną z nich jest obraz stereoskopowy - rzecz, którą próbowano przeforsować w Stanach Zjednoczonych z niepowodzeniem już 60 i 30 lat temu. Hollywood potrzebuje dzisiaj znów czegoś, co mogłoby rozpalić zmysły znudzonych mas. Sięgnięto więc po stary pomysł...

Co jest najważniejsze w cyfrowym aparacie fotograficznym? Moim zdaniem przede wszystkim naturalnie oddana ekspozycja, kolory i balans bieli. To rzeczy najistotniejsze dla amatora fotografii, znacznie ważniejsze od ostrości obiektywu czy osiągów sensora światłoczułego przy wysokich wartościach ISO. O tych sprawach pisałem przed tygodniem. Pora kontynuować temat!

Wszędobylskie zombiaki. Humanoidalne zgniłki wciskają się dziś dosłownie wszędzie; jak tak dalej pójdzie zobaczymy je niedługo w grach edukacyjnych dla 5-latków. Kto by pomyślał, że moda na to ten filmowy motyw powróci znowu w XXI wieku?

Wybór nowego aparatu fotograficznego to ważna decyzja - jeśli nie chorujecie na syndrom sprzętowego Pac-Mana, który musi wciąż kupować nowe gadżety, to nowy zakup powinien zostać z Wami przez najbliższe 3 lata (niestety skończyły się już czasy filmu, kiedy dobry korpus starczał na 20-30 lat). Nie będę dzisiaj podawał Wam jakichś konkretnych propozycji zakupu - zostawiam tę kwestię zupełnie na boku. Chciałbym się podzielić z Wami moim ogólnymi sugestiami w sprawie poszukiwania wymarzonego sprzętu do utrwalania światła i cienia. Okazuje się bowiem, że recenzje, którymi wypełniony jest Internet, bardzo rzadko traktują o tym, co tak naprawdę interesuje fotograficznego amatora.

Marketingowi specjaliści z BioWare postarali się w ostatnim tygodniu aż za bardzo. Firma nakręciła olbrzymi hype na jakieś wielkie, szokujące ogłoszenie od twórców Mass Effect. Spekulacjom nie było końca - mieliśmy m.in. dostać MMORPG-a na bazie uniwersum Mass Effect czy też innego spin-offa lub remake'a (tu pozwoliliśmy sobie na żart z Jamesem Pondem). Co się okazało? Nic.

Pecetowi gracze zaczęli już ostro grzebać przy Fallout: New Vegas. Podobnie jak wcześniej było z Oblivionem i Falloutem 3 ludzie modyfikują już istniejącą zawartość lub dodają zupełnie nowe motywy do swoich ulubionych tytułów. Główna w tym zasługa Bethesdy, która nie widzi nic złego w udostępnianiu społeczności graczy narzędzi potrzebnych do tworzenia tego "stuffu".

Pisałem już na blogu o micie związanym z ilością megapikseli w aparatach fotograficznych. Clou tego wywodu można streścić w następujący sposób: rozmiar cyfrowego zdjęcia ma niewiele wspólnego z rozdzielczością, która się na nim znajduje (rozdzielczość traktuję w tym przypadku jako termin optyczny, a nie informatyczny). Innymi słowy - ilość detali w zdjęciu, które ma 1 megapiksel może być większa, niż na fotce o rozmiarze 12 megapikseli.

Piractwo kładzie na łopatki pecetowy rynek wysokobudżetowych gier. Jedną z najgłośniejszych premier ostatnich miesięcy był StarCraft II. Właśnie okazało się, że kod tej pozycji został ukradziony rekordową ilość razy w historii naszej branży...

Wiele osób zainteresowanych fotografią choruję na "syndrom pucusia". O co chodzi? Wyjeźdźcie do jakiegoś atrakcyjnego turystycznie miejsca, a na pewno zobaczycie kilku fotografów kompulsywnie czyszczących obiektywy swoich aparatów. W ruch idą szmateczki, chusteczki, gruszki do lewatywy, rękawy koszul - wszystko co jest w plecaku, albo aktualnie pod ręką. Osoby takie ciągle boją się, że jeśli zostawią zabrudzoną soczewkę obiektywu, to efekty tego zobaczymy na zdjęciach. Nie jest to w 90% przypadków prawdą...

Dzisiaj krótki, muzyczny wpis, bo mamy urwanie głowy przy stawie skokowym z pracą. Nie jest to jednak bolesna końcówka - testowanie Fallout: New Vegas wynagradza wszystko! Sam nie wierzę, że już w to gram! A Wojna nigdy się nie zmienia... (a recka Fallouta w nowym numerze PSX Extreme!).

Mój ostatni blogowy wpis traktował o unikalnej muzyce, tworzonej na Commodore 64. Ten specyficzny dźwięk, ta barwa głosu, możliwa była dzięki zdecydowanie wyrastającemu ponad swój czas układowi SID. Był to, w gruncie rzeczy, analogowy syntezator (posiadał m.in. analogowe filtry). Muzyka produkowana przez commodorowy SID jest do dzisiaj popularna; może się podobać osobom, które nigdy nie grały w stare gry na 8-bitową platformę. Jej powab jest na tyle wielki, że niektórym współczesnym twórcom popowej sieczki, odbiera rozum...

Ostatnio, przy okazji zachwalania Giana Sisters DS, wspomniałem o amigowej muzyce. Pomyślałem, że podzielę się z Wami kilkoma impresjami na temat starej szkoły tworzenia muzyki do gier. Zanim przejdę do 16-bitów zajmę się jednak sprzętem, który złotą czcionką zapisał się w annałach historii hardware’u.

"Najlepsza gra na DS-ie" - chwytliwa nazwa, która na pewno przywiedzie tu wielu graczy. Ale jest to tytuł, który implikuje również uproszczenia, generalizacje. Wybieranie najlepszej gry na danej platformie mija się z celem, tak samo jak wyłanianie najlepszego filmu dekady. Wierzę, że możemy wyłonić grono (powiedzmy 10) najlepszych tytułów z PS2, SNES-a czy Amigi, ale jedna-jedyna pozycja? Nie ma szans, na pewno nie na poziomie dążącym do obiektywności. Dlatego traktujcie ten wpis proszę jako bardzo subiektywne spojrzenie.

Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale sprzęt fotograficzny wart 10-15 tysięcy złotych nie oferuje znacznie lepszej jakości zdjęć od skromnego wyposażenia za 2000 zł. Zdjęcia z jednego i drugiego systemu różnią się głównie kosmetycznymi sprawami. Droższy ekwipunek generuje lepszą rozpiętość tonalną, trochę lepszą ostrość, wierniej oddaje barwy. Ale nie są to różnice, które dałoby się wyłapać oglądając zdjęcie wydrukowane w małym formacie (do 30-40 cm przekątnej). Nie ma mowy tutaj o wielkim skoku jakościowym. Każdy kto wierzy w to, że wydając kilkanaście tysięcy złotych na aparat i dobry obiektyw nagle zacznie robić wspaniałe zdjęcia okrutnie się oszukuje. Ceny sprzętu fotograficznego w istocie są niewyobrażalnie mocno zawyżone.

Alexisonfire jest jednym z bardziej znanych zespołów z gatunku post-punka czy też post-hardcore'u. Ta kanadyjska kapela została założona w 2001 roku i od tego czasu wydała cztery albumy studyjne, które są rozpoznawalne przez większość osób zainteresowanych muzyką rockową. Trudno się dziwić tej sławie. Alexisonfire potrafiło, tak jak inne wielkie zespoły w przeszłości, znaleźć swój własny styl muzyczny. Dzisiaj jest on powielany przez dziesiątki muzycznych klonów, ale jest to tylko mniej lub bardziej nieudolne naśladownictwo - oryginał jest tylko jeden. I Dallas Green jest tylko jeden, jedyny.

Butcher już o tym dzisiaj pisał, ale warto się powtórzyć: Incepcja jest wielkim zaskoczeniem tych wakacji. W okresie, gdy w kinach zwykle pojawiają się same szmiry w stylu "Transformerów" czy innych historyjek o komiksowych superbohaterach, pojawia się film science fiction, który jest naprawdę DOBRY. Świetny scenariusz, znakomity montaż, muzyka i efekty specjalne. Wielkie zaskoczenie.

Mam nadzieję, że nie spóźniłem się z tym tematem. Mamy już połowę wakacji - najgorętszy okres w branży fotograficznej powoli mija. To właśnie na wiosnę, w czerwcu i lipcu sklepy obserwują największe zainteresowanie klientów aparatami fotograficznymi. Pewnie i wielu z Was zastanawiało się, co kupić, by fotki z wakacji były naprawdę dobrymi pamiątkami, a nie rozmamłanymi bohomazami. No, właśnie... czy warto ładować się w lustrzanki cyfrowe?

Czas wakacji - czas robienia fotek! Plaża, słońce, piękne, niebieskie niebo. W tym otoczeniu Wasza dziewczyna/narzeczona/małżonka. Wyciągacie swój aparat fotograficzny, celujecie obiektywem w modelkę, mając nadzieję, że chwila zostanie pięknie zapisana na karcie pamięci urządzenia. W domu okazuje się jednak, że Wenus, która miała wyłaniać się z fali morskiej, przypomina bardziej czarną plamę, w rodzaju Heartlessa z Kingdom Hearts, albo ufoka z XCOM-a. Co zrobiliśmy źle?

Jaka jest najbardziej męska gra na świecie? Jeśli myśleliście, że esencja męskości tkwi w Gyrosach Wojny, jesteście w błędzie. Prawdziwa masa mięśniowa, odwaga dopalona proteinową paszą i sterydami, zaklęta jest na PSP.

Mortal Kombat jest ostatnio na ustach wszystkich graczy. Najpierw w sieci pojawił się znakomity obraz krótkometrażowy, który okazał się być artystyczną próbą przekonana WB, by utworzyć nowy film, bazujący na konwencji sławnego mordobicia. Próba się chyba udała, bo dziesiątki tysięcy osób zareagowały z dużym entuzjazmem. Być może już niedługo usłyszymy o takim projekcie, który wejdzie do kin na całym świecie. Później pojawiły się pierwsze materiały z E3, które pokazały jedno - Mortal Kombat powróci w wielkim stylu.

Często mówi się ostatnio w telewizji o sportach związanych z latawcami. Coś się ruszyło w tym temacie. Wydawałoby się, że nie ma bardziej egalitarnej zabawy, w której mogłyby brać udział osoby od 5 do 105 roku życia, bez względu na możliwości finansowe. Z pewnym niesmakiem stwierdzam jednak, że głównie lansowanym hobby "latawcowym" stał się dzisiaj kitesurfing. Jest to sport drogi i wymagający sporo wolnego czasu, chociażby na dojazd na odpowiednio duży akwen, z dobrym, stałym wiatrem. "Warszawka" pokochała oczywiście to hobby. W kolorywych magazynach można zobaczyć nasze gwiazdki serialowe, jak szczerzą zęby na plażach egzotycznych krajów, dzieżąc w łapkach bar kite'a. Nie odmawiam kitesurfingowi atrakcyjności - to musi być fantastyczna zabaw. Jest jednak inna, bardziej tradycyjna strona strona "latawcowania", z którą jakoś nasze gwiazdy nie chcą już łączyć swojego wizerunku.

Każdy z nas widział akcje społeczne, mające na celu zwiększyć bezpieczeństwo ruchu samochodowego na drogach. Niestety Polacy mają wyjątkowego pecha do tych kampanii. Rok temu policja wypociła z siebie chwytliwe hasełko: "Idzie wiosna. Będą warzywa", które miało uspokoić motocyklistów. Rezultat był jednak odwrotnie proporcjonalny do zamierzeń naszych koryfeuszy od kampanii społecznych. W środowisku motocyklistów zawrzało i to nie bez przyczyny. Chwytliwe hasełko powodowało również zwiększenie agresji w stosunku do kierowców jednośladów. Wynika z niego proste przesłanie: to motocykliści są sami sobie winni, że giną lub zostają ranni na polskich drogach. W dodatku to zaledwie tylko potencjalne "warzywka" - uczestnicy ruchu drugiej kategorii.

Eklektyzm, jeśli jest przeprowadzany z głową, wychodzi sztuce na dobre. Łączenie różnych elementów z odmiennych kultur, stylów czy spojrzeń na świat, często przynosi bardzo zdrowe, dojrzałe owoce. Jeśli artysta znajdzie w pozornie odmiennych stylach wspólne mianowniki i połączy je w jedną, nową jakość, efekty mogą być olśniewające.

Resonance of Fate to gra przeznaczona przede wszystkim dla prawdziwych miłośników bitewnych erpegów - ludzi, którzy lubią porządny poziom wyzwania i skomplikowaną, bezkompromisową mechanikę rozgrywki. Clou zabawy oczywiście tkwi tutaj w znakomitym systemie walki. Powtarza się więc sytuacja, jak w genialnym Valkyrie Profile 2. Fabuła odsuwa się na trochę dalszy plan, na rzecz pojedynków...

Jak byłem trochę młodszy wierzyłem w wielki potencjał japońskich kreskówek. Takie anime, jak Hakkenden, Akira, Macross Plus, Gasaraki, Ghost in the Shell, filmy Miyazakiego, dawały konkretnego kopa artyzmu i świeżych pomysłów. To były naprawdę dzieła filmowe, nie tylko na polu animacji. I do dzisiaj nimi pozostają. Pokazują równocześnie jak gatunek anime zdegenerował się przez ostatnie 10-15 lat.

To co dotychczas oglądaliśmy w TV to była zaledwie mała erupcja wulkaniczna. Jeden z islandzkich wulkanów przebudził się po 200 latach nieaktywności i posłał trochę pyłu w atmosferę. To jednak wystarczyło, by sparaliżować ruch lotniczy nad Europą przez cztery dni. Dzisiaj wydaje się, że sytuacja jest pod kontrolą. To jednak nieprawda...

Zdarza mi się czasem pograć w pecetowe tytuły, szczególnie jeśli są to strategie lub symulatory lotu. Co prawda jest takie granie o niebo bardziej niedogodne, niż w przypadku konsol i wymaga walki z ustawieniami hardware'u i software'u (ech, nienawidzę tego w pecetach), ale jednak kilka tytułów jest na tyle dobrych, że warto poświęcić trochę swojego czasu, by w nie wsiąknąć. Jednym z takich blaszakowych rodzynków jest seria gier strategicznych o nazwie Total War.